Inspirational Quotes Being Alone Novels & Stories

Damn, I feel like I'm dying. Sobrang pangit ng pakiramdam ko. Sumasabay pa yung paligid, sobrang tahimik na ngayon. Anong ibig niyang sabihin doon sa huli niyang sinabi? "You should not drink when you're alone, you can't handle yourself," aniya pagtapos ng ilang minutong katahimikan. Ngumuso ako, nanatili ang mga mata ko sa aking kamay na naglalaro sa aking hita.

patuloy niya. Nagkibit balikat ito at tumingin sa makulay na kalangitan dahil sa papalunog na araw. "Because I always believed death has never been the answer to end our suffering. Believe me you can still do great things." tila siguradong sambit nito. "And if ever you feel alone remember me. Remember this one stranger that still believes in you." At that time for some reason… for the first time, I cried. I cried with my soul.

Like I always said, it is now or never. Nandito ako ngayon sa may bar, umiinom ng beer habang ang mga mata ko ay nakamasid sa buong paligid. Mag-isa lang ako at wala rin akong balak magdala ng kasama dahil masisira lang ang gabi ko. I'll be fine being alone. At isa pa, baka hindi matutuloy ang mga plano ko kapag meron akong mga kasama. And worst, baka isumbong pa ako kaya huwag na lang.

“Gusto ko munang mapag-isa, Leon. I want to be alone. No worries, wala naman sigurong mangyayaring masama sa 'kin dahil mataas na ang sikat ng araw. Nagmatigas pa ito at pilit akong kinukumbinsi na magpahatid sa kanya ngunit ayaw ko. I need sometime alone. I can walk. I can travel. I can ride a taxi home. Ayoko munang dumipende sa iba ngayon. I want to let everything sink inside my head first before I entertain anyone. “Are you sure? Susundan kita.” Bakas ang pag-aalala sa mga mata nito.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

I shout in despair. Agad kong hinugot ang hand pistol ko sa ilalalim ng pants ko. I'm not facing this alone. Cause she's with me. She's holding a riffle gun. Agad naming tinahak ang dulo ng airport. Mabuti nalang at nailikas agad ang mga tao. We stood back to back. And her words dig deeper to my soul. "Minsan sa gyera kailangan mo magisa. Not because your just strong. Because you can do it without depending on someone. Hindi habang buhay kasama mo ako."

Hindi ko alam na masasaktan ako ulit matapos na Mabasa ito, hindi ko inaakala na ang lakas pa rin ng epekto sa akin ng mga kawalang hiyaan nila. But now, I am alone. No one beside me, no one will be my comfort pillow at this time. Ako lang at ang apat na sulok ng kwarto na ito. That is true, in the end of the day, ako lang ang makakaintindi at makaka tulong sa sarili ko, no one else but me.

Napangiti ako ng mapait nang maalala ang kasabihan na ang lahat ay may katapusan. May mga taong akala mo habang buhay mo ng makakasama, iyon pala ay hindi. Kaya naman hindi ka dapat dumepende sa mga tao sa paligid mo, instead, enhance your independency dahil hindi sa lahat ng oras ay may lalakad kasama ka hanggang dulo. Sometimes, sarili lang din natin ang maaasahan natin at hindi ang mga tao sa paligid natin dahil bawat isa ay may sariling mundo at kaniya-kaniyang dinadala. It's not always about us, it's about everyone and their own struggles.

Napahawak ako ng mahigpit sa aking palda. I gritted my teeth. "Ma'am, wala naman po sigurong problema kung tahimik po akong tao at wala pong kaibigan. Gusto ko po na walang gumagambala sa akin. I'm always alone and I'm used to it." "Arielle, you're not alone. Ikaw lang ang nag-iisip niyan. You're locking yourself out. You think na tinalikuran ka na ng lahat ng tao, that everyone around will betray you."