Inspirational Quotes For Depression Novels & Stories

“Di ka makakatulog sa kape. Maligamgam na gatas ang inumin mo. May natira pang Swak sa lalagyan.” Tumango siya, “Sige, te. Sorry, nagising ka pa.” “Sus. Nag-aalala kaming lahat sa iyo. Si Nanay, walang tigil ang kakakumusta sa iyo. Baka raw mag-suicide ka.” Nalabi siya, “Si Tiya naman. Wala naman sa isip ko ‘yan.” Aba, di natin alam. Ang tao kapag depressed di nakakapag-isip nang matino. Mahirap na kalaban ang depresyon sa lahat, Ruth Mirabelle.”

Pumikit naman ako. Ganito pala ang pakiramdam kapag depress ka. Siguro nga depress na ako ngayun sa mga nangyari sa amin. Ipinikit ko ang aking mga mata. Nakikita ko ang aking sarili na umiiyak. Ipinilig ko ang aking ulo. Bakit parang may nagbago sa akin. Bakit pakiramdam ko ang lungkot ng buhay ko? HIndi ko na nakikita ang aking sarili na masaya. Siguro kapag mawala ako hindi naman papabayaan ni Luther ang mga anak namin. Total naman parang hindi na nila kayang mabuhay na hindi kasama ang kanilang ama. Mukhang hindi na ako kailangan pa ng lahat. Mukhang kailangan ko ng sumuko.

But my family never give up on me, they make sure that i will never like my ate. At ako ginawa ko ang lahat para lang patunayan sa kanila na malakas ako at hindi magiging mahina. I still remember what my ate told me before she died, she is happy and i know how grateful she is that day. Nagpaalam na pala ito na hindi mo man lang napansin, she said to be grateful to the people who save us from hell. Anxiety and Depression is not a joke condition, ang dalawang ito ang hindi ko pinapasok sa isip ko kaya alam ko na malakas ako.

I can remember my Professor once mentioned that white sands can cure depression. "If you're going through hell, isama mo ako," sinseridad na sabi n'ya. "Ayokong lumubog kang mag-isa, gusto ko kasama mo ako." doon lang s'yang lumingon sa 'kin. "Para kapag nalunod ka, iaahon ulit kita." Kinuha n'ya ang kamay ko at saka ito pinisil. "I miss seeing you wearing your ring," He whispered.

mabilis na sabi nito rito. Agad naman na napairap si Vena at pagkatapos ay sinamaan pa ng tingin si Lily. “Pwede ba, huwag niyang gamitin ang depresyon niya para magdahilan dahil marami na akong nakita na may mga depresyon dahil sa pag-ibig, dahil sa problema at sa marami pang ibang dahilan. Ang katulad ng babaeng iyan hindi nababagay ang sakit na iyon sa kaniya dahil isa siyang makasarili!” matalim na sabi ni Vena rito.

Noon ang akala niya ang nadedepress lang ay mahirap at walang pera, wala palang pinipiling katayuan sa buhay ang depresyon. Napalinga siya sa paligid. Tahimik. Nakakabingi. Napakadaming nitso. Gumapang ang kilabot sa kanyang katawan. Ilang beses na siyang muntik mamatay. Malaki ang pasasalamat niya sa Diyos na buhay pa siya. Lahat ng tao ay takot mamatay. Pero hindi siya takot sa kamatayan mismo. Takot siyang maiwan ang mga taong mahal niya. Pero naisip niya, kung walang kamatayan, hindi natin papahalagahan ang buhay.

Hindi yung ganito na kung kailan napuno na ako. I was in pain for a long time, no one listens, no one asked. Everybody assume that I am strong but deep inside I am dying. If not because of Lola Raquel I would have given up long time. Depression is not a joke, daily I have to fight it. It's slowly consuming my whole being. It's like a shadow that never left me. It's like someone is telling me something I am not. I was depressed because I always try to do everything just to please the people around me. I though if I do that they will learn to love me but that never happened. And then one day I woke up that I already bottled up and exploded.

Pinunasan niya ang pisngi niya na puno ng luha. “Halos patayin ko na ang sarili ko noong mga panahon na wala ka. Na diagnosed pa ako na may anxiety and depression, lagi ko sinisisi ang sarili ko kung bakit mo ko iniwan. Pasalamat na lang ako dahil hindi ako pinabayaan ng pamilya ko, nag medication ako dahil sabi ni kuya Japeth hindi ka daw babalik sa akin kung ganun ang kalagayan ko. Inayos ko ulit ang sarili ko dahil umaasa ako na isang araw, babalik ka sa asawa mo. Kaya nga transportation ang pinaglaanan ko ng panahon palaguin sa lahat ng negosyo ko, ikaw ang inspirasyon niyan lahat. Hindi ako nawalan ng pag-asa na mahanap kita balang araw kahit hindi ko alam kung sino ang walang hiya ang

Pagkarinig nito, bahagyang napaisip din si Ashton. Ayaw niyang pagurin si Vanvan sa ganitong kalagayan, pero malinaw na sinabi sa librong binasa niya na ang depression ay mas madaling malunasan kung gagawin ng pasyente ang mga simpleng bagay na gusto nito. Hindi niya dapat iwanang mag-isa si Vanvan dahil magkakaroon ito ng oras para maisip ang kung ano-ano. Matapos magpasiya, kumindat siya nang pilyo sa lalaking kaharap nila.

Out of curiosity, he looked up the information about depression for a few minutes. “So… It’s not curable,” komento niya bago muling tinuon ang pansin sa dalagang tulog. “It’s probably your karma for killing a lot of people. You have to get better, Laverna, so it will be more thrilling to hunt you down.”