Depression And Anxiety Quotes Novels & Stories

“Ikaw ang unang taong nagpagaan ng loob ko. Alam mo? Nang sinabi ko sa mga kaibigan ko ang ginagawa niya sa amin, tumawa lang sila sa katangahan ko. Sabi nila bagay lang daw ‘yon sa akin kasi masyado akong mayabang at ako ang gumusto sa lalaking hindi ko naman kapantay.” Yumuko si Aina habang sinasabi, “May depression ako. Hindi ako makatulog tuwing gabi, at lagi akong takot na baka mabuhay akong kinokontrol niya. Maraming pagkakataon na gusto ko na patayin ang sarili ko pero wala akong lakas para gawin ‘yon.”

Leopold deeply understands the importance of one’s mental health. People suffer from anxiety and depression and it’s not a good place to be. Many people don’t believe that there are other people that are suffering from such illnesses. They do not tend to believe them whenever they try to open up just because these people that suffers were always smiling in front of them, like problem’s aren’t even existing in their lives. But little they did know, there are days when it is so hard to continue living. There are nights that you will feel all alone, sitting by your window, staring at the night sky and wishing for the stars to take you.

Napanganga ako ng kaunti sa sinabi nya. "Seryoso?" Di makapaniwalang tanong ko. "Until now? Wag mong sabihin na hanggang ngayon you're still having anxiety?" "Yes, I am." Sagot nito habang patuloy sa pagkain, ako naman ay di man lang magawa sumubo ngayon kahit isang piraso ng kanin. "Are you depressed as well?" Hindi ko maalis ang paningin ko sakanya, gusto kong tignan yong mata nito pero para yatang sinasadya nyang yumuko at di ipakita sakin ang mga mata nya.

nakangiti na wika ni Dylan, pinapagaan ang malungkot na atmospera ng paligid dahil pareho silang dalawa ni Aliyah na mabigat ang damdamin. "I don't know if I can do that knowing that someone is threatening me," matunong siyang ngumisi. "I am brave. Pero kayang talunin ng anxiety ko ang tapang na meron ako. At baka ma depress ako knowing I'm alone, no one beside me."

"Before I used to ignore the fact that I hate silence. I thought it was just inborn phobia. But when I grew up I realized that I hate silence because it makes me feel that I am alone. I used to believe that I am a monster while everyone is a diamond. But in the end, I discovered that I am a diamond too it just saw myself as a monster to make others shine more. And I forgot that everyone is a monster too. Humans are monsters. Monsters in their own hell. We become monsters to also fight those monsters that keep us in darkness. Anxiety, depression, pressures, other people who made us feel not enough nor sh*t, those feelings that give us suffering inside. Those reasons make our shine gone. We'

Para kang patay na buhay kung minsan. Pero totoo rin na hindi mauunawaan ng iba ang ganitong karamdaman kung hindi rin sila mismo ang makakaramdam. And I hate that others are so harsh. The comments I’ve read on public confessions are unforgiving. Posts from people dealing with anxiety and depression often break down because of how others perceive their suffering.

She wasn't cured, nor comforted by theses pills. Ngunit ano’ng magagawa niya? Pansamantalang lunas ito sa kaniya. Pumikit siya at sa gilid ng kaniyang nakapikit na mga mata ay may kaunting luha ng hinagpis at poot. Naalala niya bigla noong mga panahon na kahit ang kaniyang panlasa ay nawala. Hindi na niya malasahan at maamoy ang pagkain. Sa tindi ng kaniyang anxiety at depression, nawalan na siya ng panlasa at pang-amoy na naging dahilan kung bakit madalas na niyang itapon ang kaniyang pagkain. Hindi na siya kumakain dahil wala rin naman siyang malasahan.

Marahil baka pinagsisisihan ng amo ang paghalik sa kanya at marahil ang mga nasasabi nito tungkol sa pagibig at pagtangi sa kanya ay dala lamang ng depression nito o kaya naman ay pasasalamat lang sa naitutulong niya. "Yan tama yan, ganyang nga Amara, gisingin mo ang sarili mo sa pangangarap ng dilat. Hindi porke hinalikan ka o sinabi ng minsan na nahuglhulog na siyabsayo ay naniwala ka naman.bTandaan mo, babaero yan bago naaksidente tapos may anxiety at depression pa, ginagawa ka lang niyang pangpalipas ng oras at lungkot. At ikalawa may kontrata ka, At hanggang doon lang." paalala ng dalaga sa sarili.Napukaw ang malalim na pagiisip ni Amara ng magsalita si Anton.

madamdamin kong sabi. "At magdadrama ka na naman ba?" "Ngayon nga lang ulit ako nagdrama, bawal ba?" nguso ko. "Sanayin mo na lang ang huwag magdrama at huwag mag-overthink. Nakakasama iyan sa kalusugan mo," concern na sabi nito. Alam kasi nito na very emotional ako at nagkaroon ng depression, kaya mahina talaga ang loob ko. Kahit gusto ko man maging matapang, ay hindi ko magawa kapag umatake na ang anxiety at depression ko.

Inaasahan ko na aawayin niya ako ata sisigawan pero hindi niya ginawa, binitawan pa nga niya ang buhok ko. “Find someone who will help relieve the anxiety, not add salt in your wound. Someone who will help you ease off the stress and depression. Someone who soothes your soul, helps you soften up the world a bit, and not carves sharp edges. Who will make your problems a little bit more bearable. Someone who makes everything easier on the heart, mind and soul,” dagdag ko pa.