Irrational Novels & Stories

He cannot take her anymore. “You know what, you should consult to a psychiatrist. Para kang sira! You're so weird!” "Alin ang sira?" "Utak mo. You're so odd. From your actions, your goddamn outfit. Gusto kong isipin na takas ka sa mental." Hindi man lamang ito nagbigay ng violent reaction sa sinabi niya. “Ang alam ko ay matagal nang sira ang ulo ko. Gusto mo ng bago?"

Halik sa leeg at kaunting pisil pa lang naman ang ginagawa niya sa aking katawan. "P-Please, I miss my wife, I miss all about you. Kaya akin ka ngayong gabi," tila nagdedeliryo niyang sambit. Kaya ang kagustuhan kong tumanggi ay hindi ko na nagawa. Ayaw kong makipagtalo, wala na rin naman saysay na tumanggi lalo pa at alam kong ikagagalit niya ito at iyon ang ayaw kong mangyari, ayaw kong sumpungin siya. Oo, may sakit si Ralph na IED o Intermittent Explosive Disorder, kung saan ang taong may karamdaman nito ay hindi makontrol ang sarili kapag sinumpong ng galit kaya't mauuwi ito sa pagiging bayolente.

Ridiculous. Hindi ko pa nagawa iyon sa buong fucking buhay ko. Pero ang completely irrational urge na bumalik sa bar kung saan kami unang nagkakilala ang siyang nagpagising sa ’kin mula sa kakaiba kong obsession. Ang habulin ang isang babae, ang bantayan siya—hindi iyon isang bagay na ginawa ko na, o gagawin ko kailanman. Kaya deliberate kong inalis siya sa isip ko.

May nakalagay na curler iron at isang dress sa kama. Nakabukas na laptop at nakasulat sa screen ang mga salitang “I’m sorry…” Anino na marahang gumalaw pabalik-balik na parang nakasabit na bagay. At isang babae ang walang buhay na nakasabit ang katawan. “Iyon lang ang nakita ko. Sa vision ko, it is clearly a suicide.” Sabi ko kay Gavril habang siya ay tulala marahil iniisip ang tungkol sa mga sinabi ko.

Napabuntong-hininga siya. “Then what is this?” Mahinahon ang boses niya. Pagod. At nakakairita iyon. Dahil paano ka makikipag-away sa taong parang ubos na? Humigpit ang hawak ko sa phone. “I’m trying to understand.” His jaw tightened. “Understand what?” Bakit ba? Bakit parang hindi niya nakikita? Bakit parang ako na naman ang nagmumukhang irrational?