Novel & Cerita Isaiah 41:10 Explanation

sabi ni Isaiah, bumuntong-hininga. “Ang pangunahing priyoridad ay ang pagalingin ang iyong pinsala, at maaari naming harapin ang lahat ng iba pa sa ibang pagkakataon. Subukan lang na huwag isipin ito nang labis."Si Isaiah ay palaging mapanghikayat, at siya ay isang mahusay na sinungaling. Sinubukan niya ang lahat para pagalingin si Sawyer, at ngayong naunawaan na niya ang problema, handa na siyang gawin ang lahat upang mabuo ang tagumpay ni Alex. Kung kailangan niyang magsinungaling, kung gayon.

Huminga ng malalim si Isaiah ng banggitin niya ‘yon. “Hm..” “Wala naman akong plano na hadlangan kayong dalawa, lalong wala rin akong balak tutulan ang meron kayo ni Kuya o ang plano niyo sa kaso pero sana huwag umabot sa puntong may paglalamayan..” yumuko ako at tahimik lang. “Huwag kang mag-alala.” Sagot ko. “Masaya na ako na ayos ang kalagayan niya,” tumango si Isaiah.

Sambit ni Isiah sa kanyang asawa habang unti-onti na nitong nararamdaman ang panghihina ng kanyang katawan, ni hindi na rin nito magawang makapagsalita pa ng maayos dahil sa iniindang hindi mabilang na tama ng bala mula sa kanyang nanghihinang katawan. "You know that I can't just leave you here alone, Isiah! They're beyond any reasonable amount to deal with, you can't just go and fight them now that your body is debilitated. Marami na ang tauhan mo ang nawala, huwag ka naman nang dumagdag pa, Isiah, please. Let's just surrender. I can't take this anymore, hindi ko kayang ibigay sa kanila ang anak natin at mas lalong ayokong mawala ka. Tumakas na lang tayo, pakiusap..." Tugon ng kanyang asawa

Tanong ko. Sumeryoso muli ang mukha ni Isaiah. Nag-igting ang kaniyang panga. "Hindi mo na dapat malaman kung sino siya." 'Hindi mo na dapat malaman kung sino ako. Dahil ako... Kilala kita.' Napanganga ako ng bahagya. Tumindig ang mga balahibo ko. Tama ba ako ng narinig sa isip niya? K-kilala niya ako?

I’m just so glad that Kier didn’t give up on us. We beat fate. Napatunayan naming dalawa that nothing is stronger than love. Nagawang baguhin ng pagmamahalan namin ang nakasulat sa bituin at ngayon sobrang saya ng puso kong kasama ang lalaking pinakamamahal ko at ang tatlo naming anak. Indeed; Isaiah 16:20 ‘When the time is right, I thy Lord will make it happen.’ Hanggang dito na lang.

Hindi siya sumagot at mabilis na iniiwas ang mga mata na nagsisimula na naman mangilid ang mga luha sa mata niya. “Kung problema sa pag-ibig ‘yan. Tama, ang napuntahan mo na Isla. Because this island is known as Everlasting Island. Kung may pag-ibig na nawala, may pag-ibig na darating sa tamang panahon. Ika nga sa bible verse ng Jeremiah 29:11 “For I know the plans I have for you. Plans to prosper you and not to harm you, plans to give you hope and a future.” Kaya kung ano man ang sakit na nararamdaman mo sa ngayon. Ang kapalit niyan ay walang hanggan na kaligayahan. Baka kaya ka nasasaktan ngayon dahil ang mga plano mo sa buhay ay biglang naging malabo ng matupad.” Nakangiti pa siyang inakb

“And they only believe what they want to believe.” “In this society, it’s inevitable to encounter things like this.” Tumingin si Ysa sa kanya. “So, what should I do?” “Strengthen your heart,” sagot ni Elijah. “Walk your own path, and let others talk.” Napatingin bigla si Ysa sa kanya, bahagyang nakatagilid ang ulo. Napansin iyon ni Elijah habang inaayos pa rin ang zipper. “What’s wrong?”

Iyon ang huli kong sinabi sa kaniya bago ako tumalikod at maglalakad na sana paalis nang bigla niya muli akong tawagin. “Ate Aliyah!!!” “Bakit?” tanong koa nang malingon ulit siya. “Psalms 37: 24!” sigaw niya na kinakunot ng aking noo. Bible verse? “Though he may stumble, he will not fall, for the Lord upholds him with His hand.” salita niyang muli na galing sa bible verse na kaniyang sinabi. Hindi ako agad nakapag-react dahil sa prosesong ginawa ng aking utak, ngunit nang maunawaan ko iyon ay naramdaman ko na ang pagtulo ng isang butil ng luha sa aking pisngi.

Pagtingin ko kay Dad ay kita ko ang sakit sa kanyang mga mata matapos sabihin ni Isaiah ‘yon. “Hindi niyo kasalanan,” mariin kong sabi. “Hindi niyo kasalanan ang ginawa niya.” “Pero dugo namin siya,” bulong ni Ezra. “At dugo mo rin ang muntik niyang patayin.” Tumulo ang luha ko bago ko pa man mapigilan. “Alam ko,” sagot ko, nanginginig ang boses. “At araw-araw kong pinipilit intindihin ‘yon.”