Islander Quotes Mga Nobela at Kwento

tanong nito. Hangga't maari ayaw na niyang ipaalam ang isa pang isla niya, pero sa ngayon wala siyang choice dahil paparating na ang mga tauhan niya mula sa Auckland. Sumagot siya, "To keep my people safe first then attack." "To keep your people safe? Marami nang nawala sa mga tao mo," ani naman nito.

Tumahimik si Isla, halatang nagulat sa tono niya. Ako naman, napatingin sa kanya — sa unang pagkakataon, nakita ko ‘yung matalim na Luther na galit pero kontrolado. --- Pag-alis ni Isla, napahinga ako nang malalim. “You didn’t have to say that.” “I did,” sabi niya, sabay abot ng champagne glass sa akin. “People here forget manners when they think they’re above others.” “Sanay na po ako sa mga ganyang tao.”

Halatang hinihintay niya ako. “Mukhang magtatagal ang ulan.’” Narinig kong sambit niya. Tumayo pa siya para ipaghila ako ng mauupuan. Walang imik naman akong kaagad na naupo. “Kapag mga ganitong panahon ba, hindi ba nakakatakot? I mean, paano ka nakakaalis ng Island kapag ganitong panahon?” seryosong tanong ko sa kanya.

Pagkapasok sa kwarto ay nadatnan niya na pinapalibutan na ng mga kadalagahan sa isla ang lalaki na anak kuno ng matanda. At syempre, nangunguna si Birang sa mga 'yon. Nakatabi pa nga ito sa lalaki. "Pasensya na kayo sa mga nasabi ko kanina. Hindi naman pala kami napunta sa isla ng mga cannibal. Nakaramdam lamang ako ng takot para sa aming mag ama." Litanya ng matanda.

Tumambad sa kaniya ang isang mamahaling singsing na kumikinang ang mga bato. “Bago tayo bumaba sa yate at pumasok sa loob ng bahay natin, gusto ko munang siguraduhing magkakasama na talaga tayo habangbuhay.” Kinuha nito ang singsing sa kahon. “Isabella, my island girl, saksi ang dagat at buong lugar na ito kung gaano kita kamahal. Sa oras na ito gusto ko lang malaman ang isang bagay, will you marry me?”