Islander Quotes Novels & Stories

bulong niya habang nakadikit pa rin ang kaniyang noo sa akin. "Ano na naman 'yun?" tanong ko habang tumatawa nang mahina. "Rule Number Twenty: Kapag nasa isla tayo, bawal ang overthinking. Just me and you. Malinaw?" "Malinaw, Boss," sagot ko. Tumayo siya at inilahad ang kaniyang kamay sa akin. "Halika na. Malamig na rito sa labas. Bukas, maaga pa tayong mag-island hopping."

Sabay silang nagtawanan na parang mga mangkukulam na nakasakay sa walis habang lumilipad sa kabilugan ng buwan. “Ano ng gagawin mo ngayon Isla? Hindi pwedeng kami lang ang mamoblema dito. Kung nahihirapan kami ngayon, sisiguraduhin kong triple palagi ang daranasin mo,” sambit ni Iris sa kanyang isipan. Hindi niya hahayaan tuloy-tuloy ang maging success ni Isla sa buhay. Nagawa niyang agawin si Joseph. Magagawa niya rin gipitin si Isla, physically and emotionally.

Hindi ko mapigilang mapa singhap kaya mabilis akong nag iwas ng tingin at sinalubong ang unti unting paglakas ng hangin. Tiyak kong malayo pa ang sinasabi nitong Isla na dapat naming pupuntahan, maging ang pinanggalingan naming Isla ay tila hindi ko na matanaw. Unti-unti na ring nagiging kahel ang langit at ang ulap ay nag iiwan ng bahid sa nagbabadyang pagdilim. "Alright, just do what I say, basta hihintayin ko ang rescuer dito.."

Mga pagkain at kakainin na nakaugalian na at kasama na sa tradisyon ng mga Pilipino tuwing panahon ng Kapaskuhan. Magkakasunod na umiling si Isla. “Sinabi ko sa kanya na wala siyang dapat na ipag-alala. Per in fairness ha, maganda itong jacket mo na ito. Hindi ako super fan ng yellow pero maganda ang shade ng isang ito,” ani Isla sa kanyang nobyo. Tumawa ng mahina ang binata dahil sa sinabi niyang iyon at pagkatapos ay banayad nitong pinisil ang kanyang kamay. “Really?”

Namilog ang mga mata ko saka ako napatingin sa kanila. "P-po?" kabadong tanong ko dahil nasa akin na ang mga mata nilang lahat. "What do you think about buying an island?" napalunok ako sa tanong. Seriously? "It's fine po and it's good investment," sagot ko saka muling yumuko ulit. "Ben de bir ada istiyorum dede," I want an island too, Grandpa. Napangiwi ako sa sinabi ni Trevor pero ang mga kasama namin ay napakunot ang noo.

People like them are too rare in this world, so I'm grateful that I got the chance to meet them. "Let's take a rest first, okay?" Pabulong na sambit ni Zeidan. Bahagya nitong pinisil ang hita ko sa ilalim ng lamesa. "Hindi mauubos ang oras, Isla. We'll make the most out of our days on this island."

Curious siya nang muling magtanong, "Panay ang punta mo noon sa islang iyon, wala ka bang balak bumalik?" "Kung takot kang pumunta ro'n mag-isa, isama mo ang tauhan mo, bro," nakangising suhestyon nito. "They're harmless naman," tukoy nito sa mga taga-isla, "at wala na'kong amor na bumalik sa lugar na iyon. I'm busy can't you see?"

"Pero ikaw, Isla... you’re different. You’re loud, you’re clumsy, and you’re incredibly annoying sometimes." "Hoy!" protesta ko, pero hindi niya ako pinansin. "Pero ikaw lang ang kaisa-isang tao na nagawang pumasok sa mansyong ito at ginawang 'bahay' ang isang libingan. Ikaw lang ang nagawang pakainin ng donuts ang mga hitmen ko. At ikaw lang..." Lumapit siya nang lalo, hanggang sa maramdaman ko ang hininga niya. "...ikaw lang ang nakakapagpangiti sa akin nang totoo."

Tinaasan ni Maruja ng kilay ang katabing lalaki. “Wala na. Tinapos na namin kanina so tomorrow I am free.” Sandali itong natigilan. “What if we try to go at the other island? Bukas ba tayo bumalik.” Napatingin siya dito. “Other island? I thought, other island was dead? No trees. Wala nang katao-tao? How come?”

“There’s no one here, and no other hut around.” “Let’s check.” Sinuyod nila ang buong isla. Walang ibang tao sa maliit na islang kinaroroonan nila. “This is an islet! How can we go home?” “Oh, you’re itching to go back to your Chester, huh! Don’t worry, you can reunite with him soon.” “You’re ridiculous!”