My Talking Hank: Islands Novels & Stories

"Pero bago mawala ang signal..." "Nakakuha kami ng huling coordinate." May pulang tuldok na kumislap sa screen. Raven Island. Tahimik ang buong silid. Napakunot ang noo ni Cassandra. "Raven Island..." Mahina niyang bulong. Parang may kung anong bumalik sa kanyang alaala. Napahawak siya sa ulo. "May..." "May underground facility doon."

LUMIPAS ang mga araw at kung saan-saan dinala ng kanyang mga paa si Anna dahilan para magsimula muli siya ng panibagong nobela kung saan gagawan niya ng pangalawang yugto ang librong una niyang natapos—My Island. Kung noong una ay puro pighati at pahirap ang kanyang isinulat ngayon gusto niyang bigyan ng maayos na wakas ang k’wento ng dalawa niyang tauhan—para na rin linawin ang kanyang nararamdaman para sa lalaking unang umangkin sa kanya at gumugulo sa kanyang isipan—para bigyan na rin ang sarili kahit konting kaligayahan kahit sa mundo man lang ng imahinasyon.

Kasabay ng paglipad na iyon ang matinding hapdi ng sugat sa leeg at ang bigat sa pusong nagtatangis dahil sa isang pangakong pagtataksil ang kinahantungan. At simula sa puntong iyon, hindi na muling natanaw si Henry sa Clover land at umalis naman si Isla, Nia at Terence papunta sa mundo ng mga mortal. “Ang tagal ha,” maarteng sambit ni Isla kay Henry. Biglang bumalik si Henry sa kasalukuyang panahon at nakita ang sariling panatag at masaya dahil nakita niya si Isla. “Glad you’re safe, Isla.” Tumingin si Henry sa mga mata ni Isla ngunit si Isla na mismo ang umiwas.

"Tama ka ija, mahirap nga saakin ang ibenta itong isla, pero mas mahirap kung matanda na nga ako ay mas tatanda pa akong hindi nakakasama ng lubos ang mga relatives ko. Nasa ibang bansa sila lahat kaya lailangan kong mag adjust." Hindi ko inaasahan na magiging mahaba pa ang kuwentuhan namin ni Tita Margarette.Tungkol lahat sa isla ang pinag-usapan namin gaya ng kung paano niya inalagaan ang lugar na'to kasama ang lahat ng mga tauhan niya. We talked about the Islands biodiversity too. Kasalukuyan naming pinag-uusapan ang marine life na sakop niya nang pumasok sa silid ang isa sa kanyang staff. "Madame Margarette may mga bisita po kayong kakarating lang, hinahanap po nila kayo."

Tumalikod na siya at hahakbang na sana nang marinig niyang nagsalita si Xander. "Gusto ko 'yung idea na island hopping. Matagal na ang huli kong bakasyon sa mga isla sa Palawan." "Really?" masiglang sagot ni Celeste. "Gusto mo bang makarating sa Onok Island?" napabilis ang paghakbang ni Charline palayo sa dalawa dama niya ang unti-unting pagsikip ng dibdib. Sa halip na sa kusina ay nagmadali siyang nagtungo sa comfort room at mabilis na naglock ng pinto.

She’s true to herself. Kukuha sana ako ng tubig para mahismasan ako sa pagkakainom ko ng alak nang makita kong naghahalikan sila Haven at Daniel sa kusina. Haven’s who’s sitting on the island counter while she’s wrapping her arms around him. I wish it was me. “Hari,” nilingon ko si Isla nang tawagin niya ako. Sumandal ito sa dingding tsaka seryosong napatingin sa kawalan.

“Seryoso! Pinagsama-sama kaming lahat ni Travis para sa isang pagpupulong, ngunit abala ka." Alam ni Maria na siya ay lumusong sa mainit na tubig at ibinitin ang kanyang ulo sa kawalan ng pag-asa. Gaya ni Hank, galit na galit siya sa loob ngunit hindi niya ito pinangahasang ihayag. Baka mapagalitan pa siya ni Hank kapag umuwi sila mamaya.

Huminto ang bangka sa isang maliit at halos walang taong isla. "Private island hopping," anunsyo ni Trevor habang tumatalon sa mababaw na tubig. "Dito tayo magluluto ng inihaw na isda at mag-eenjoy!" Habang busy sina Timothy at Trevor sa pag-set up ng portable grill, kaming dalawa ni Kacely ay naglakad-lakad sa shoreline. Ang isla ay napakaganda—parang isang paraiso na kami lang ang nakakaalam.

"Tarantado kang hayop ka! Sisiguraduhin kong ikaw ang mauunang paglamayan sa atin!" Nagkibit ako ng balikat. "Maliit na isla na lang naman ang natitira sa pangalan mo. Bakit hindi mo pa ibenta sa akin? Gusto mo pang umabot sa patayan. Sanay na sanay ka talaga sa ganoong bagay, ano?" Umiling ito bago tumayo nang pabalya. "There's no point in talking with someone like you!" Aalis na sana ito pero biglang natigilan nang muli akong magsalita. "Alam ko ang totoo, Hanz."

“May telepono ba rito? Gusto kong tawagan si Nanay.” Sandaling nanigas si Rhamesis. Saglit na kumislap ang isang madilim na emosyon sa kaniyang mga mata, bago ito mabilis na napalitan ng kaniyang malambing na ngiti. “Walang signal dito sa isla, Kikay. Masyadong malayo sa kabihasnan,” pagsisinungaling niya, habang hinahalo ang sopas para palamigin ito. “Pero hwag kang mag-alala alam ni Nanay na nandito tayo at okay kana, pumayag na rin siyang dumito ka muna...”