Seafarer Quotes Novels & Stories

Animo niyayakap ako ng hangin na iyon na naging dahilan ng paggaan ng pakiramdam ko. "Señorito! Handa na po ang yachty!" Sigaw ng isang lalaking naka uniporme na parang seaman. Captain siguro ang isang iyon. Nakatayo ito sa isang pinakamalaking yachty sa lahat ng nakahilira roon. "Good" Ganting sigaw ni Axel. Napahinto ako. Kaya napahinto rin si Axel saka tiningnan ako.

I guided it to touch the sea. He was trembling a bit, but I smiled at him. “Look at the view,” I told him. Tumingin siya sa paligid at napangiti sa nakita. The islands surrounding us were very beautiful. He then looked to the sky and smiled widely. “It’s beautiful here,” River said. Tumingin siya sakin kaya ngumiti ako. He pulled his hand out of the ocean and put his feet there. “If ever you'll fall to the ocean again, always think that you can only reach the light if you keep moving,” I told him.

" Galit na hinihingi. Malinaw na hindi siya naniwala sa paliwanag ng crew. Bumuhos ang dugo sa sulok ng bibig ng crew habang nagpoprotesta siya, "Nagsasabi ako ng totoo! Kami Isang pasahero lang ang nararamdaman. Kung hindi ka maniniwala sa akin, malalaman mo ito para sa iyong sarili." Nang marinig iyon, tiningnan ng pirata ang iba pang mga pirata, na tumakbo palayo para patunayan ang miyembro ng tripulante mga salita.

sabi niya at tumawa. "I'm not small! You're just tall!" I shouted. "Whatever you say," he grunted. Napabaling nanaman ako sa dagat at sinisilayan ang ganda nito, how I wish my life could be like how peaceful the sea is. "Watch out mababangga ka sa ginagawa mo," sabi niya at hinawakan ang braso ko. "Di ka ba naggagandahan sa tanawin? Ang ganda kaya!" sabi ko sakaniya habang naglalakad padin.

He said sarcastically before stopping the boat in the middle of the sea. "Hindi naman sa ganoon, I'm just thinking that baka may naghihintay sayo roon," mahinang sambit ko at halos makagat ko ng mariin ang labi ko. I snorted when he didn't speak immediately. He is now busy getting that fishnet ready. After a while, dahan dahan niya iyong inihulog sa dagat. Paunti-unti hanggang sa tuluyang mapunta sa baba ang kabuuan ng lambat.

maikli niyang sabi, pero ang paraan ng paglunok niya ay nagsasabing higit pa roon ang nasa isip niya. Pagdating sa yacht, sinalubong kami ng malamig na simoy ng dagat. Ang lamesa ay puno ng mamahaling pagkain—lobsters, steak, at ang paborito niyang alak. Walang ibang tao kundi ang captain sa malayo at kaming dalawa. "Bakit mo ito ginagawa, Sebastian?" tanong ko habang sumasalin siya ng wine sa baso ko. "Sabi ko sa iyo, reward ito. You survived the week. At higit sa lahat, hindi ka tumakas muli," sagot niya.

Sabagay kadarating ko palang dito kaya wala akong alam. “Huy! Ayos ka lang ba? Naaawa kaba sa kalaban namin?” Hindi ako nakasagot sa tanong nya saakin “Valerie tandaan mo to, sila ang Red warrior mga sirena at sireno sila. Namamahala sa karagatan gusto nilang sakupin pati ang tinitirhan namin dito sa lupa kaya mga mortal namin silang kaaway. Huwag kang mag papauto sa kanila dahil masasama sila”

Sa wakas, lumubog siya sa dagat. Tulad ng kalapati ni Quincy sa karagatan, naramdaman niya ang aura sa kanyang katawan na nagulong. Itim din ang paningin niya. Bago siya lumutang sa ibabaw, nahulog siya ng walang malay at lumubog nang malalim sa dagat. "Kamahalan mo!" "Oh, hindi, iyong Kamahalan!" Ang mga heneral ng South Cloud World ay nagwika, at sa parehong oras, nais nilang magmadali upang mailigtas si Quincy. Gayunpaman, hindi na nila siya nakikita sa ibabaw,

"Okay, sir. This way, madam and sir." Nauna na ngang naglakad 'yung crew at sinusundan na namin ngayon ni Jolo. Halos mapunit ang labi ko sa sobrang lapad ng pagkakangiti ko nang ang mesang pinagdalhan sa amin ng crew ay kitang-kita kung gaano kalawak at kaganda ang dagat. Ito na naman tuloy 'yung pakiramdam na gustong-gusto ko na namang magswimming kahit na wala akong maayos na damit panligo. "Is this spot okay with you sir?" muling tanong ng crew.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.