Novel & Cerita Islander Quotes

"OH, ano naman 'yang kondisyon mo?" "Do not ever try to leave this island... Do not ever dare to leave me alone here..." Seryosong usal ni Jago sa akin kaya naman hindi ko naiwasang matawa sa kaniya dahil sa sinabi nito. "At bakit naman ako bawal umalis dito sa island, ha?" "That's what I am asking you to do, Isla. I promise you, after this month, iuuwi na kaagad kita sa Maynila..."

“Takot ka ba sa dagat? Bakit hindi mo man lang sinabi sa akin?” “Oo, tanga ako. Wala akong sinasabi. Kinukumbinsi ko pa ang sarili ko na baka balang araw ay makasama kitang magpunta sa mga island. Akala ko noon, basta nasa tabi kita, hindi ko kailangang matakot sa kahit ano…” galit na tinitigan siya ni Agatha. “Hindi ko naman akalain na ikaw pala ang mas pinakadelikado sa lahat! Buti na lang at hindi ako sumama sayo kundi baka itapon mo ako sa dagat!”

dagdag ni River, medyo maingat ang tono, “ikaw lang ang kilala kong marunong umarte na parang walang pakialam sa mundo.” “Hoy, ” sabi ni Isla, pero may halong tawa. “Please, Isla, ” lambing ni River. “Kahit pumasok ka lang, ngumiti, tapos alis na. Ililigtas mo lang ako sa death sentence ng isang tita.” Napangiwi si Isla. “River, nababaliw ka na ba? Kahit aso, hindi tatanggap ng ganitong trabaho…”

Kami ay makapangyarihang mga tao ng Island Nations, pagkatapos ng lahat! "Hindi ka maglalakas-loob na maglagay ng isang daliri sa akin!" “Maaari lang kitang ilabas ngayon habang hindi pinapansin ang posisyon ko! Subukan mo ako!” “Naniniwala ako sayo! “Ako naman! “Magagawa ninyong mga tao ang anumang gusto ninyo! "Ngunit kaming mga taga-isla ay hindi papayag na mapahiya kami!

"Ang sarap po ng amoy." Ngumiti naman si Nanay Nathy. "Wala pong espesyal. Kung ano lang ang mayroon sa isla." “Kaya kung maaari, pagpasensyahan niyo na po ito,” sabat naman ni Kapitan Isko. Pero mabilis na umiling agad si Marikit. "Hindi po. Perfect na po ito. Matagal na rin po akong hindi nakakakain ng ganito."

Napansin pa nila ang pagbubulungan ng mga ito habang papalayo. "What? You said you own this island." Humahalakhak na pang-aasar nito sa dalaga ng makitang masama ang tingin nito sa kanya. "And we talk about never say or answer the 'truth' about ourself, right Mr. J?" Natatawa ring sagot naman ni Sandra dito habang nagpapagpag sa buhanging nasa shorts niya. Halos matumba pa ito dahil sa pag gewang nito mabuti na lamang at mabilis ang reflexes ng binata at agad itong naalalayan para makatayo ng maayos.

sagot nito. Natawa siya sa sinabi nito. “Hahaha! Ano ka ba, hindi pwede ang isang araw lang sa pagpuntang isla. Balak kitang dalhin doon kahit mag-stay ka pa ng ilang buwan. Depende kung kailan ka gustong pauwiin ni Ela. At huwag kang mag-alala sa suswelduhin mo, ako na bahala roon. Trabaho rin naman ang pagsama mo kay Ela sa isla. Ano, payag ka ba?” “Ta-talaga po? Aba syempre payag na payag ako riyan! Akalain mo iyon, may sweldo pa ‘ko sasamahan ko lang naman ang kaibigan ko!” masayang sambit nito.

"Sumosobra ka na. Kung ang dati pinalampas lang kita pero ngayon hindi na ako papayag na basta mo na lang ako insultuhin at pagsalitaan ng kung ano-ano!" "Because I am telling the truth!" "Mahal ko si Thauce! Mahal na mahal ko siya at alam mo na walang namamagitan sa amin ni Errol o ng kahit sino pa!" Ganting sigaw ko. "At kung ipipilit mo sige! Insultuhin mo pa ako! Pero hindi na ako katulad ng dati na basta na lang tatalikod at palalagpasin ang mga salita mo! Kayang-kaya kong ungkatin ang nangyari sa isla at ipakulong ka!"

wala sa sariling tanong ko sa kaniya habang tinatapik ko ang Ang daliri sa kaniyang matigas ma dibdib "Well comeback in here,I promise"bulong niya at pinatakan ng halik ang aking ulo kaya napangiti ako "Paano mo pala nalaman itong Isla na to,hindi na ay private island ito?"tanong ko sa kaniya "A friend of mine invite me in here, investor siya ng Isla.At first hindi ko gustong pumunta since I don't want a crowded place,pero nuong nalaman kong kakaunti lang ang taong pumupunta dito,I agreed to his invitation.This is a peaceful place"mahaba niyang lintaya kaya napatango tango ako

Pero si Adrian… Si Adrian ang kulang. Samantala, sa isang maliit na isla, isang lalaking kilala ng lahat doon bilang “Ian” ang nakaupo sa tabing-dagat. Nakatingin siya sa malawak na dagat, parang may hinahanap na hindi niya maipaliwanag. “Ian, kumain ka muna,” tawag ni Danica, ang magandang babae sa isla na nag-alaga sa kanya mula nang matagpuan siya.