Jacob In The Bible Story Mga Nobela at Kwento

" Si Jabez po kasama nila?" " Sinundo ni Jacob, hija. Ipapasyal daw niya ang anak niyo." Nanlaki ang mga mata at umawang ang labi niya sa narinig rito. Hindi siya makapaniwala sa sinabi nito. " Alam ba nila mom and dad?" Habang tulog siya ay unti-unti na pa lang isinasawaga ng lalaki ang plano nito sa bata. Tumango ang matanda.

mahinang sambit ni Jacob. “Pero Hakob!" magkasabay na sigaw nina Jett at Jackson. “Tingnan lang muna natin kung hanggang saan ang kaya ni Yael. Hindi ko siya pinahirapan sa loob ng limang taon para lang sa wala," kalmadong turan ni Jacob. Nakapokus lang siya sa kaniyang anak na ngayon ay patuloy na nakikipagbuno sa mga hindi pa nila nakikilalang mga lalaki.

Naramdaman ni Jacob na natalo siya at sumama ang loob niya. Dati, talagang natalong kalaban niya si Aaron. Buong lakas niyang niligawan si Matilda, pero talagang hindi niya siya pinansin. Sa kabaliktaran, nahulog sa isa’t isa sina Matilda at Jacob sa unang tingin. Nagpakalat ng pekeng sabi-sabi si Aaron na naging backup lang siya ni Matilda. Talagang kalokohan ito!

Bigla namang nahawi ang kanilang mga kasama na nagbigay ng daan kay Jacob palapit sakaniya. Lahat ay nakangiti sakaniya, maging si Jacob na nakatayo sa gitna nila. Napaayos siya ng upo at napatitig sa lalaki. Tila hindi niya magawang ibuka ang bibig at hindi makaalis sakaniyang kina-uupuan.

Pilit na ginalaw ni Jacob ang kaniyang kamay, hindi naman siya nahirapan na gisingin ang natutulog na taong iyon, dahil agad na umangat ang ulo ni Paul at pupungas pungas pang humarap sa kaniya. “Bakit dito ka natulog? Pwede mo naman akong iwan,” natatawang sambit ni Jacob. Naramdaman niya naman agad ang kirot sa kaniyang tagiliran dahil sa biglaang paggalaw ng kaniyang katawan.

muli niyang taboy sa anim. “Hindi kami lalabas dito hangga’t nariyan ka. Malay ba namin kung gumawa ka pa ng milagro,” nakalolokong wika ni Jacob. “Mga sira din talaga ang tuktok ninyo, paano ako makalalabas sa itsura kong ito?” Isa-isa niyang tiningnan ang anim.

malamig na sabi ni Noah, "wala ka nang babalikan. Kung bumalik ka sa kanya, hindi mo na malalaman ang buong katotohanan." "Pero paano kung siya lang ang may sagot?" sagot ko, nanginginig ang boses ko. "Ano kung—" Hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang biglang may malakas na kalabog sa pinto. BLAG! Agad na bumunot ng baril si Noah, habang si Jacob naman ay mabilis na lumapit sa bintana upang sumilip.

“Si Jacob.” Magalang na yumukod si Jacob bilang pagbati sa lahat ng naroon. “Juan, kamukhang-kamukha siya ng kanyang ina,” komento ng babae sa tabi ng kanyang lolo. “If Dorothea were a boy, it’s Jacob.” Isang malungkot na ngiti ang kumurba sa kanyang mga labi nang maalala ang pumanaw na ina.

Tumayo si Jacob ang hinawakan ang kamay ko. "Umuwi na tayo," yaya niya sa akin. "Pero paano siya?" Tanong ko kay Jacob. "Kaya na niya ang sarili niya, saka may asawa naman iyan na mag-aalaga sa kanya." Sagot sa akin ni Jacob. Nang tumingin ako kay Nathan nakita ko ang pagdilim ng anyo niya. Nakatingin ito sa kamay ko na hawak ni Jacob kaya mabilis kong kinalas ang kamay ko.

Suwerte na niya at iyon lang ang kaniyang inabot sa kamay nito. Nang mapagod si Jacob ay nagkulong siya sa library. Ayaw niyang marinig ang iyak ng asawa at nag-aalala sa kanilang anak. Kailangan niyang mag-isip kung paano makuha ang anak at hindi na kailangang makipagpalitan ng bihag.