Romans & histoires Jaded

I gritted my teeth, and both of my hands were inside my pocket. "The view is breathtaking, Reeve. It's on top of the mountains and is overlooking the sea. But the sad part is this person. He's standing on someone's grave. Pero hindi tao ang namatay dahil alagang aso niya ito. Nakita mo ba?" Jade's used her magnifying ruler. Bitbit niya ito palagi sa loob ng pouch niya. Maliit lang ito at alam ko na palagi niya itong dala.

sabay yakap ko dito "Eeww, ZJ utang na loob hndi ako pumapatol sa tahong sabay ilag sa yakap ko kaya naman panandaliang kong makalimutan ang problema ko YORICK //POV Pag tawag saakin ng secretary ko ibinigay nya ang address ng opisina ng J&Y kya agad ko itong pinunthan bago pumunta sa Company para kausapin tungkol sa aming mga anak, sabik na sabik nako sa kanila hindi ko alam Kung bakit iba ang pakiramdam ko sa kambal at Kay Almira wala akong maramdamang lukso ng dugo kagaya ng nararamdaman ko sa kambal

Aiden "Damn it" mura nya matapos mailayo ang sarili kay Carmella. Sinulyapan nya ito na nanatiling nakaupo sa upuang rattan. Nakasaboy ang mahabang buhok nito at ang iba'y tumatakip na sa magandang mukha nito. Ang mga mata nitong puno ng tanong habang nakatingin sa kanya, ang mga labi nito'y nakabuka pa at hindi nya masabi kung anong klaseng pagkokontrol ang ginawa nya para huwag itong hilahin sa upuan at idikit sa dingding at halikan ito hangga't gusto nya. Napapikit sya at tila hinahanap ang sarili dahil aaminin nyang nawala sya sa sarili ng mahalikan ang malalambot na labi ni Carmella na magmula ng mahalikan nya kahapon ay hindi na nawala sa isipan nya.

Nagets ko ang sinabi nya kaya biglang namula ang mukha ko sa sobrang hiya. "Ha? Pwede ba 'yun?" Tanong ni Jewel habang papunta sa taas. Naupo si Jared sa harap ko at inilapag ang hiwa-hiwang prutas. "I'm dead serious Elaisa. Gusto ko ng kambal." Titig na titiga sya sa akin, feeling ko anytime ay matutunaw na ako. "A-Ano.. W-Wala naman tayong lahi na kambal e-eh." Ugh! Bakit ba ako nauutal?

Sagot ko sa kaniya. Alam kong mabait si Yaz,kahit di niya yun ipakita,ramdam ko yun sa kaniya.mukha lang siyang masungit at walang pakialam pero subra siya kong mag alala. ........ Jade POV Nandito ako ngayon sa unit ni ate Dara,she's my best friend,matanda siya sa akin nang tatlong taon..

Mas maingat. “You don’t get to decide that,” sabi niya, mababa ang boses. Napakurap ako. Parang mas lalo lang lumakas ang kabog ng dibdib ko dahil doon. Ilang segundo lang ay may kumatok sa pinto. Pumasok si Jared, may dalang tubig at maliit na medicine kit. “Boss—” “Leave it,” agad na sabi niya, hindi inaalis ang tingin sa akin.

Dahan-dahan ko iyong binuksan and when I opened it, I saw a rectangular box inside. "Hala, Sir..." parang tangang sabi ko nang makita 'yon. "Please, don't feel burden. Hindi 'yan mahal," he said while chuckling. Alam niya ata kung ano ang nasa isip ko. Pero kasi, it's a jewelry! "I found this shop in I*******m. They do personalized jewelries at a cheap price. Swear, mura lang 'yan." "Eh Sir..." Napatingin ulit ako sa box.

Kahit ang second-in-command ng Mordu ay hindi kailanman inakala na ang kanyang ama ay nagpapanggap na may sakit ng buong pangyayari. Si Jaden ay hindi kasing hina tulad ng nasa tsismis. Sa kabaliktaran, siya ay mas mukhang masigla kaysa dati. Nagbuntong hininga si Harvey sa kung paano ang mga bagay ay nagaganap. Sa unang beses na nakita ni Harvey si Jaden, meron siyang pakiramdam na hindi pa oras ni Jaden na mamatay, sa kabila ng mga sitwasyon sa paligid nila.

Ang pamilyang nagpalaki at nagparamdam sa akin ng pagkakaroon ng perpektong pamilya ay hindi ko pala totoong mga magulang. At ang totoo kong ama ay isang pulitiko sa isang bayan sa Cagayan. Jared is my half brother. Anak siya ni mama sa pagkadalaga. Ang grupo nina Jared ang nagpapatay sa ama ko. They killed my dad dahil sa pagbatikos at paglaban niya sa maling gawain ng grupo. Nahirapan akong tanggapin iyon kaya naman umiwas ako sa mga kaibigan ko. Pakiramdam ko kasi kapag kasama ko sila para bang lalo kong nararamdaman ang kasinungalingan ng buong pagkatao ko. Ni hindi ko masabi sa kanila ang totoo. Natatakot ako. Natatakot akong iwasan at layuan nila lalo na kay Kim.

At, hindi ko na ito magalaw pa. “Fuck!” ungol ko nang mariin. Sinamaan ko naman siya ng tingin ngunit ginantihan niya lang ako ng ngisi. Pilit ko namang ginagalaw ang hita ko para makatayo ngunit habang pinipilit kong gumalaw, lalong tumitigas ang hita ko. Nang hindi ko na talaga makontrol at magalaw pa ang dalawang hita ko. Parang pati ang katawan ko ay hindi ko na magalaw pa. Anong mayro’n sa dagger ni Jared?