Jane Twilight Novels & Stories

sabay namin ni James na bati sa mga bata. "Upo kayo," sabi ni Ana, bago niya ipinakilala ang kaibigan niyang si Tanya Snow. "By the way, meet my friend Tanya—25, single, and available!" biro niya na ikinatawa namin ni James. "Oh, shut up, Ana!" irap ni Tanya, pero halata sa kanyang ngiti ang hiya. Tinanong ni James, "Pwede ba kitang maimbitahan sa lunch?"

Kahit na siya ay literal na tinatapakan ng isang tao ngayon, taglay pa rin niya ang matibay na lakas ng mahihina. Kalmadong sinabi ni Jane, "Ako ay katulong niya sa loob ng halos sampung taon, ang taunang sahod ko ay nakalagay sa card na yun. Pwede mo nang kunin yan lahat dahil lang ang password ay ang kaarawan mo. Ako, si Jane Sheen, ay may karapatang mabuhay!" Tiningnan siya nang masama ni Lily. Yang gagang probinsyanang yan! Bakit ba ang hirap niya kalabanin!

Tinawanan lang ako ng loko kaya umirap nalang ako sa kanya at sumunod na kay Jane. Pagpasok namin sa Private plane eh ang ganda sa loob promise! “Matulog kana muna Mahaba pa ang byahe” Tumango naman ako kay Jane at parang nakaramdam na din ako ng antok. Gabi na din kasi eh. At diko namalayang nakatulog na nga ako. Nagising ako at nagunat sa kinauupuan ko at pagtingin ko sa katabi ko na si Jane inaayos nya ang buhok nya tapos nakita ko na may Sinoot syang blonde hair na maiksi.

Ilang segundo kaming nagkatitigan pero ako ang unang umiwas nang tingin, paano ba naman kasi kitang kita ko kung paano niya kagatin at basahin ang ibabang labi nya. " Sit " maawtoridad nyang utos. Umupo ako sa harap niya habang kurot-kurot ang mga kamay ko sa sobrang kaba ko, namamawis na ako kahit napaka lamig naman dito sa loob. " How old are you? " pormal niyang tanong. Yun ba agad ang tanong? hindi full name? " 25 Sir " " Full name " " Mary Jane Santos "

Nasa gitna pa ng kilig at tawanan ang mga empleyado nang bumukas ang isang pinto at lumabas si Jane. Nanlaki ang mga mata niya nang makita si Richard at Fae na magkatabi, punong-puno ng spotlight at atensyon, tila sila ang bida sa isang pelikula. Kitang-kita niya ang mga titig, ang kilig ng lahat, at ang matamis na eksena. Nanigas si Jane. Halos hindi makapaniwala sa nakikita. Dahan-dahang kumuyom ang kamao niya, bago sumimangot at nagpakawala ng isang ngiti—hindi ngiti ng saya, kundi isang mapait at masamang ngiti.

Kahit na pagod na si Jane, sinabi pa din niya ang bawat salita ng malinaw at eksakto… Ito ay isang babae na mayroong pride, kahit na handa niya itong baliin ng pansamantala. Ang matandang butler ay nagkaroon na ng reaksyon maliban sa pagtingin sa kanya na parang wala siya doon. Ang kanyang grey na kilay ay nakakunot at nakatingin siya kay Jane na puno ng galit. “Anak ko si Rosaline at siya ay mabait at masunuring babae. Hindi siya kailanman pumunta sa isang lugar na kasing gulo at dumi tulad ng isang nightclub, ngunit ano pa man ang nangyari nauwi siya sa isa sa mga lugar na iyon na may mga walang kwentang tao, kung saan inatake siya sa kanyang kamatayan.” “Miss Dunn, tinignan namin ang kany

Saka na nga siya naglakad at naiwan akong hindi makapagsalita. Sinalubong siya ng mga katulong ngunit iniwasan niya ang mga ito. Maasahan ko nga ba Zhia ang sinabi mong wag na kitang problemahin? Ngayon pa lang problema na itong nakikita ko sayo. Tsss… ((( ZHIA POV’s ))) “Miss Zhia.” Si Jane at inabot sa akin ang twalya. Napailing na lamang ako sa kanya. Nadudulasan na rin ang aking paa sa suot kong sandal, ngunit mainam akong naglalakad.

"Are you sure, Doc? Pwede naman po akong maghintay." Jane is a new grad pero matalino ito at maliksi. She is very organized at sigurado siyang malayo ang mararating nito. Twenty-four lang ang babae. She's petite at 5'2', morena pero napakaamo ng mukha at palaging nakangiti. Para bang walang pasan na problema. Tumango si Tor. "I am sure. Go now before it gets dark. Thank you for today and see you tomorrow."

Ang hininga ni Wright ay malalim at regular na pagod na pagod mula sa bawat pag-ulos, bawat halik, bawat ungol na punô ng pagsisisi at pagnanasa na magkakaugnay. Si Jane ay hindi natutulog. Ang mga mata niya ay bukas pa rin, nakatitig sa kisame na parang may nakikita siyang hindi nakikita ng iba. Ang ngiti sa labi niya ay malamig, mapang-ari, at punô ng tagumpay na hindi pa tapos. Hinaplos niya ang dibdib ni Wright nang dahan-dahan, ang mga daliri ay dumudulas sa balat na punô pa rin ng pulang guhit mula sa kanyang mga kuko, parang iniiukit ang bawat marka bilang paalala.

Subalit nakadipende ito sa kung makakapasok ang isip niya sa kinaroroonan ni Zarah. "Pumunta ka na sa battlefield, kanina ka pa tinatawag," sabi ni Liam. Tumakbo si Zaira papuntang battlefield, may nakita siyang isang babae na naghihintay sa kanya sa loob. "Hi! I'm Jane," nakangiting sabi niya. Tinignan ni Zaira ang mata nito at nakita niyang kulay dilaw ito senyales na isa itong witch katulad ni Kim.