Jane Twilight Mga Nobela at Kwento

sabay namin ni James na bati sa mga bata. "Upo kayo," sabi ni Ana, bago niya ipinakilala ang kaibigan niyang si Tanya Snow. "By the way, meet my friend Tanya—25, single, and available!" biro niya na ikinatawa namin ni James. "Oh, shut up, Ana!" irap ni Tanya, pero halata sa kanyang ngiti ang hiya. Tinanong ni James, "Pwede ba kitang maimbitahan sa lunch?"

the woman said with a grin. As Reid pulled me back, I couldn't tear my eyes away from the woman. Her beauty was captivating, and her presence commanded attention. Standing tall, she was easily two to three inches taller than me, accentuated by the three-inch heels she confidently wore. She exuded elegance and sophistication in her ensemble - a sleek black pencil-cut skirt paired with a white tube top elegantly covered by a long, flowing black blazer. Her long, jet-black hair cascaded down her back, perfectly straight and gleaming. Her complexion, a gorgeous shade of morena, added to her allure. It was impossible not to be mesmerized by her beauty. "Czarina Suarez."

Mabilis naman na binati ko ang mga ito na ginantihan naman nila ng ngiti. Nakakasama ko din kasi sila pa minsan minsan. Lalo na pag na e sasama ako noon ni Athena yung okay pa kami at hindi pa ito nag luluko kapag may mga gatherings sila ng mga kaibigan niya. Kaya nga nakilala ko din doon kung sino ang mga jowa din ng mga ito eh. Lalo na yung asawa ni Ms. Jane na si Avril. Akalain mo yun asawa na pala nito si Ms. Jane. Hindi sila halata ah. Apaka swerting nilalang.

She give them an ev-l smile. "The two of you are lucky. You met me." Hinawakan niya ang mga balikat ng dalawang lalaki habang nakatutok ang dalawang kutsilyo sa mga leeg nila. " You should be thankful. My name's Twilight, and I won't spare your lives." The two men were kill-d easily. Naghanap siya ng pinakamalapit na bangin and she disposed the two. Agad siyang bumalik sa mansiyon pagkatapos niyang malinis ang lahat. Nadatnan niya pang nakakalat ang mga gamit niya sa kaniyang kwarto at naroroon sina Xavier.

Kahit na siya ay literal na tinatapakan ng isang tao ngayon, taglay pa rin niya ang matibay na lakas ng mahihina. Kalmadong sinabi ni Jane, "Ako ay katulong niya sa loob ng halos sampung taon, ang taunang sahod ko ay nakalagay sa card na yun. Pwede mo nang kunin yan lahat dahil lang ang password ay ang kaarawan mo. Ako, si Jane Sheen, ay may karapatang mabuhay!" Tiningnan siya nang masama ni Lily. Yang gagang probinsyanang yan! Bakit ba ang hirap niya kalabanin!

Ilang segundo kaming nagkatitigan pero ako ang unang umiwas nang tingin, paano ba naman kasi kitang kita ko kung paano niya kagatin at basahin ang ibabang labi nya. " Sit " maawtoridad nyang utos. Umupo ako sa harap niya habang kurot-kurot ang mga kamay ko sa sobrang kaba ko, namamawis na ako kahit napaka lamig naman dito sa loob. " How old are you? " pormal niyang tanong. Yun ba agad ang tanong? hindi full name? " 25 Sir " " Full name " " Mary Jane Santos "

Nasa gitna pa ng kilig at tawanan ang mga empleyado nang bumukas ang isang pinto at lumabas si Jane. Nanlaki ang mga mata niya nang makita si Richard at Fae na magkatabi, punong-puno ng spotlight at atensyon, tila sila ang bida sa isang pelikula. Kitang-kita niya ang mga titig, ang kilig ng lahat, at ang matamis na eksena. Nanigas si Jane. Halos hindi makapaniwala sa nakikita. Dahan-dahang kumuyom ang kamao niya, bago sumimangot at nagpakawala ng isang ngiti—hindi ngiti ng saya, kundi isang mapait at masamang ngiti.

Kahit na pagod na si Jane, sinabi pa din niya ang bawat salita ng malinaw at eksakto… Ito ay isang babae na mayroong pride, kahit na handa niya itong baliin ng pansamantala. Ang matandang butler ay nagkaroon na ng reaksyon maliban sa pagtingin sa kanya na parang wala siya doon. Ang kanyang grey na kilay ay nakakunot at nakatingin siya kay Jane na puno ng galit. “Anak ko si Rosaline at siya ay mabait at masunuring babae. Hindi siya kailanman pumunta sa isang lugar na kasing gulo at dumi tulad ng isang nightclub, ngunit ano pa man ang nangyari nauwi siya sa isa sa mga lugar na iyon na may mga walang kwentang tao, kung saan inatake siya sa kanyang kamatayan.” “Miss Dunn, tinignan namin ang kany

Saka na nga siya naglakad at naiwan akong hindi makapagsalita. Sinalubong siya ng mga katulong ngunit iniwasan niya ang mga ito. Maasahan ko nga ba Zhia ang sinabi mong wag na kitang problemahin? Ngayon pa lang problema na itong nakikita ko sayo. Tsss… ((( ZHIA POV’s ))) “Miss Zhia.” Si Jane at inabot sa akin ang twalya. Napailing na lamang ako sa kanya. Nadudulasan na rin ang aking paa sa suot kong sandal, ngunit mainam akong naglalakad.

"Are you sure, Doc? Pwede naman po akong maghintay." Jane is a new grad pero matalino ito at maliksi. She is very organized at sigurado siyang malayo ang mararating nito. Twenty-four lang ang babae. She's petite at 5'2', morena pero napakaamo ng mukha at palaging nakangiti. Para bang walang pasan na problema. Tumango si Tor. "I am sure. Go now before it gets dark. Thank you for today and see you tomorrow."