Padre Salvi Monologue Novels & Stories

Hindi ako bumaba, tulala ako, at nanatiling nakaupo sa hagdanan. "May Christ support us all day long, till the shadows lengthen, and the evening comes, and the busy world is hushed, and the fever of life is over and our work is done. Then in His mercy may He give us a safe lodging, a holy rest, and peace at the last," huling sermon ni Padre Portifico. Nilamukos ang puso ko sa tunog ng iyak ni Papa. Punong-puno ng sakit, puno ng pagsamo.

"I am the only one who can save the Valderama name." "I don't care about the money, Salvador. I care about my wife and my daughter," sabi ni Dante. Lumapit siya nang dahan-dahan, hindi binababa ang baril. "Kinalimutan mo yata ang itinuro sa akin ni Papa. Ang pamilya ang unang priority, ang pera ay sumusunod lang." "Your father was a dreamer! I was the one who made him a billionaire!" sigaw ni Salvador. "At ngayon, ang anak mo ang magpapatuloy noon!"

Nagalit si Padre Ignacio at sumigaw "Iyan ba ang mapapala ako sa pangangaral sa buong umaga, walang hiya! Dito pa kayo nanggugulo sa bahay ng Diyos!" Halos kalahating oras nag mumura si Padre Ignacio at marahil na pagod kaya tumigil din. Ang dapat daw sisihin sa pag haba ng sermon ni Padre Ignacio ay si Padre Martin, sapagkat ilang beses pinatunog ang kanyang huling hudyat na dapat ng huminto ang nagsasalita. Ngunit lalo pang hinabaan ni Padre Ignacio ang kanyang sinasabi at dahil na pagod, tumigil din ipinagpatuloy ang misa.

Salve turned off the phone and sent a message to the other line. --Huwag kang tumawag dahil nandito ang asawa kong si Salve, i text mo na lang sa akin ang nalalaman mo.-- Salve send the message to the man. Maya-maya pa ay nag reply ito. --Okay sir, napag alaman na ang nag-alaga sa anak ninyo ni Cassiopeia ay ang mismong kapatid nito na wala ring anak. Lumaki ang anak ninyo na ang kinikilalang mga magulang ay ang tiyahin at tyuhin niya. Hanggang sa pumanaw ang mga ito dahil may mga mabigat na karamdaman ang mga ito."

“Or we escalate.” Nathan cursed again under his breath. Pagkatapos, ginawa niya ang pinaka-hindi inaasahang bagay. Binuksan niya ang pinto… kaunti lang. Sapat para makita ang lalaki sa labas at sapat para marinig ni Isha, na halos hindi makahinga sa loob ng aparador, to hear the voice clearly. “Where is my daughter?” Her father. Manuel Vergara. The nightmare in flesh. Nathan stood tall, eyes burning with defiance.

“So, the clever rat is here… Congressman Baltazae, one of the bastards behind my mother’s death.” “A-anong pinagsasabi n’yo. Wa-wala akong alam sa mga pinagsasabi ninyo. A-alex…oo, di-diba ikaw si Alexander Salvatore, kilala kita… please, have mercy! Pa-pakawalan niyo ako rito, magbabayad ako kahit ilang halaga.” Pumalatak si Alexander, umiling saka ngumisi. “Cong, you hide for a long time ago. Ang hirap mo rin higalapin so this…this time you never escaped from my wrath.”

“I hope so, ‘nak. Pangarap ko ring maging Abuela. Kaya sana bigyan niyo na ako ng apong dalawa. At nang matuwa rin ang Papa, maabutan man lang ang mga anak niyo.” Muli ay naghintay sila sa labas ng operating room, hinihintay ang paglabas ng doktor ng patriyarka ng pamilyang Saldivar. Naghihintay ng isang himala, isnag himalang makakapagligtas sa haligi ng tahanan ng mga Saldivar. **** “Sir? Sir? Gising ‘ho. Bawal pong matulog rito sa simbahan.”

“ Oh god,our father in heaven. I may not pray as much,but here I am now infront of you . Begging, begging you please save my love. Iligtas niyo po ang mga-ina ko,huwag niyo silang pabayaan. Sila na nalang ang mayroon ako na tunay na nagpapaligaya sa’kin. Please save my Hella ,my sunshine through the darkness. My only light despite of me being in the dark,my only salvation in this life. Please save our baby,I will do everything I can to be a good son in your grace from now on. Magiging mabuti akong anak mo dito sa lupa,lalayuan ang mga masasamang gawain at iiwan ang lahat para lang mailigtas ang mag-ina ko. Nagmamakaawa po ako SA’YO,dinggin MO sana ang panalangin ko. Dinggin MO sana ang tangi

"Minamahal na Calvin Montevista at Grace Monteverde. Ang Diyos ay pag-ibig at sa kanyang dakilang kapangyarihan at pagmamahal ay pinagsama niya kayo sa pag-ibig. Binigyan niya kayo ng kalayaan upang palaguin ang pag-ibig na ito. Ang Diyos din ang tutulong sa inyo upang pagtibayin ang kinabukasan ng inyong pag-ibig kung inyong ibabahagi at kusang-loob kayong magmamahalan at gumagalang sa isa’t-isa sa kaginhawahan at kahirapan, sa karamdaman at kalusugan, sa panahon ng mabuti at masama sa isang tipan na sa ilang sandali ay inyong tatanggapin. Ngayon, mga kapatid, aminin natin ang ating mga kasalanan upang tayo’y maging marapat sa banal na pagdiriwang."-Sabi ni Father sa amin dalawa ni Calvin.

paulit-ulit niyang sambit, pero kahit ano pa ang sabihin niya ay hindi na magbabago ang isip ko. Malakas kong hinila mula sa pagkakahawak niya ang kamay ko. Unti-unti ko siyang tinalikuran at bumalik sa aking silya. "Save your breath, Madona. Simulan mo ng mag-isip ng paraan tulungan at mailigtas ang pamilya mo mula sa 'kin," usal ko at muling nagsindi ng sigarilyo, "Dahil simula sa araw na ito ay gagawin kong impyerno ang buhay niyong lahat. I will make sure that your father will rot in jail for his sins. Ibabagsak ko ang pangalan niyo at sisiguraduhin kong hinding-hindi na ulit kayo makakabangon. Remember that..."