Jay Why Pee Novels & Stories

Isang bagay na hindi niya ginawa sa akin, puro hinanakit lang niya at ang sama ng loob niya kay Papa ang naririnig ko sa kaniya. Mapait akong napangiti at bumaling kay Jay nang lumapit siya sa akin. Siya iyong tipo ng lalaki na mukhang amoy baby powder palagi. Malinis siyang tingnan ay may hitsura din, iyon nga lang magkasing taas lang kaming dalawa. Nagtungo siya sa mismong loob kung saan naghahalo ng alak at nagtimpla ng Cosmopolitan bago niya iyon binigay sa akin.

Agad naman siyang inabutan ng tubig at tissue ni jaycee. “Dad naman!” Reklamo niya “Ohh bakit may mali ba akong nasabi? May asawa kana kaya normal lang na mag kakaanak ka pag dating ng panahon.” Natatawang paliwanag nito “Oo nga naman hon. Wag po kayong mag alala Dad dahil bibigyan po namin kayo ng isang dosenang apo.” Nakangiting segunda naman ni Jaycee "Isang dosena? Naku Sam, mukhang mapapalaban ka kay bayaw." Natatawang komento naman ng kanyang kuya na nakipag apir pa sa kayang asawa

sabi niya at naglakad patungong banyo. Hindi nagtagal, napuno ng usok at kaguluhan ang banyo. Samantala, nakahiga si Jayra sa kanyang kama, nakatanaw sa bintana, pinagmamasdan ang dahan-dahang pagbagsak ng maliliit na ulan sa labas. Punung-puno ng pagkalito ang kanyang mukha. May tina-type siya sa kanyang telepono. Binago niya ang isang paragraph nang hindi bababa sa sampung beses, ngunit hindi pa rin siya naglakas-loob na ipadala ito.

Puwes, nagkakamali si Jayden kung ganoon, ipapakita niya kung gaano pa rin siya ka- sexy. Kinuha na niya ang mga gamit pang-ligo at pumasok na sa loob ng banyo. Sinisiguraduhing malinis at mabangong mabango siya. Ikukuskos na sana niya ang paborito niyang shower gel ng maamoy ang nakakadiring amoy niyon. Hindik na tinignan niya kung kailan ang expiry nito, ngunit wala naman siyang makita.

Nahuli niya kasing nakatingin sa kaniya ang binata. "Hindi ba nakakahiya?" tanong ni Joy. "Bakit naman kayo mahiya sa amin? Isa pa ay birthday ko ngayon kaya pagbigyan niyo na." Pangungulit ni Jay sa dalawa. "Salamat sa paanyaya...." Ngumiti si Joy sa kaibigan at alam niyang may realalk na ganap. "Kung ok lang talaga sa iyo ay masayang tanggapin ang panyaya mo."

Nakailang lingon ako kay Jay, tanging tango lang ang binibigay niya sa akin na parang sinasabi na ayos lang ang lahat; na magiging ayos rin ang mga nangyayari. “A-Ayos lang ba talagang iwan natin siya sa loob, kaya na ba nila iyon?” Kabado ko na tanong, ngumiti lang naman siya. “Wala namang pinagkaiba kung andoon tayo o wala, sa totoo lang ay hindi ako ganoon kagaling makipaglaban. Pero si Jay ay dating athlete iyon, sadyang nawalan lang ng pera dahil nagkasakit ang mama niya.” Malungkot niyang kwento.

Mapili talaga ako sa amoy. Maya maya pa ay lumabas na si Jay ng banyo. Nakasuot na siya ng jeans at polo shirt na navy blue. Tumutulo pa sa balikat niya ang tubig na nanggaling sa buhok niya. Nagkasalubong ang mga mata namin at kununutan ko siya ng noo. Binaba ko ang ang mga hawak ko. Lumapit ako sakanya at inagaw ang twalya na hawak niya at hinila ki siya paupo sa vanity chair ko.

* tanong ko habang inilalayo nang bahagya ang cellphone sa tenga ko dahil sa malakas na iyak ng anak ko sa kabilang linya. *"Ma’am Tina, ayaw pong tumahan ni baby Jayten. Kanina ko pa po pinapatulog, pero umiiyak pa rin kahit anong gawin ko. Parang hinahanap kayo,"* sagot ni Yaya, halatang nag-aalala. Napatingin ako kay Justin at sa mga kaibigan namin. Nakita ko ang reaksyon ni Justin—mukhang nag-aalala rin siya.

As long Ethan chuckling too standing on the kitchen. "Okay! Shut up Zach and stop chuckling Ethan. You know what I'm. So. Tired." I moaned and I lying on the couch beside Zach then I saw JayEm making his favorite drinks. "Your tired because you run fast?" JayEm added his choke and sit on the mono black in the kitchen, while waiting for his shake. "Your tired but your smiling widely. I think there's a reason behind that." A charm voice from Danny coming out to his room. Come on, did I smile widely noticeable?

bulyaw din ng isa kong palengkerang kaibigan ko. "Paalis pa lang dito kaya hintayin mo na lang kami, nasaan ka na ba?" tanong ko naman pero biglang hinablot ni Jayjey ang phone at siya na ang nakipag usap. "Buy me a pair of slippers, nawala ang isang sapatos ko dahil sa magaling mong kaibigan," sabi niya sabay sulyap sa akin ng masama. "What happen with your shoes? Care to explain"...sabat naman ng isa.