Johnny Got His Gun Novels & Stories

He hugged me, his arms tight around me, and then I heard a gunshot. My lips parted as I felt Juancho's embrace slowly loosen, and he fell to the ground. Halos manlambot ang mga tuhod ko nang makita ang pag-agos ng dugo mula sa katawan ni Juancho. I looked up to see Diana, her hand gripping a gun, the barrel pointed straight at me.

Pero na mi-miss na rin niya ang kanyang Scorpion gun na may emblem ng scorpio. He will hold them soon. But for now, ay ito munang mga baril na nasa kanyang harapan ang kanyang pagtitiyagaan. "Are you excited Justin?" Ang masayang tanong ni Winona. "Yes Madam. I'm very excited to fire a gun for the very first time." Ang sagot niya.

tanong ni William, nakakunot ang noo. Giovanni didn’t answer. Instead, he pulled the trigger. The gunshot echoed through the room as chaos erupted.

Jnagawa naman ng isa yung pistol at isinawasiwas na para bang boss sa isang movie, yung willing ng pumatay. Tumayo naman yung inagawan. " Hey Theodore! Give me my gun!" Tumingin si Theodore nito at ngumiti. "I won't, Justine. Besides, your gun is so cute. Not too heavy to handle." Theodore pointed the gun directly on my place kaya napatayo ako. Nakita ko rin ang gulat nila ng makitang andito ako. "Everen!" sigaw ni Erickson. Andun parin ang gulat sa mukha niya kaya tinaasan ko ito ng kilay.

Lumingon ako at pinanood silang kumilos, tumingin ako sa paligid at nakita ko na may hawak na sniper si Don Amir. “Huwag kayong papayag na ubusin nila tayo! Dapat tayo ang uubos sa kanila!” Utos ni Don Amir. Tumakbo ako sa labas at doon ko nakita ang kanang kamay ni Giovanni may hawak itong AR-15 Rifle Firearms glock pistol. “Mag paalam na kayo sa bawat isa!” Tumatawa utos ng kanang kamay ni Giovanni. Nakita ko si Sir Clinton na pareho sa gamit nitong mokong na ‘to! “Sir! Pahiram ako niyan, sa taas ako sa ibaba naman kayo!” Utos ko dito at kinuha ko ang baril nito.

"Makakatulog ka ba ng mahimbing ngayong gabi? Narito ang mga karibal para agawin ang credit mo." Kung makakatulog ng mahimbing si Sevv, siya lang ang nakakaalam. Pagkatapos makinig sa mga sinabi ni Johnny, hindi gaanong nagulat si Lucky, pero nagalit siya. "Johnny, salamat sa pagsasabi sa akin." Natatandaan niya na. Hindi kaagad sumabog ang galit ni Lucky, nagpasalamat siya sa kanyang kaibigan at nagtanong, "Mayroon ka bang mga larawan nila?"

When the man touched the pistol of the gun, Divina stood up to block the locust that would have hit Ellena. Jayson turned around when he heard the gunshot and hit the man in the hand where he was holding the gun, causing the gun to thrown away. Jayson fired once more to hit its leg, otherwise it would not be able to run fast. While the blood was flowing fast behind Divina. Javis immediately approached his daughter. "Divina can you here me?" Javis was trembling and did not know what to do because, Divina couldn't and her eyes were gradually closing. He kissed DIvina's forehead and touched her face. Little did he know that tears were streaming down his face.

Ang anak niya ngayon ang nagbabayad ng lahat ng iyon. Araw araw ay pinupuntahan ni Johnny sa tindahan si Angela para humingi ng tawad. Ang sakit lang para sa kanya na hindi siya mapatawad ni Angela sa lahat ng nangyari. Sobrang naipit siya sa Mommy niya at Tito Cain niya. "Ma'am, andiyan po si Sir Johnny sa labas. Gusto daw po kayong makausap." sabi ni Jenny. Napatingin naman si Angela kay Mr. Braganza.

Bagkus ay pinaandar na nito ang makina at pinaharurot ang sasakyan patungo sa bahay kung saan minsan niyang pinatira si Jyla. Bago makapasok sa gusali ay pinigilan ng guard si Zion kaya naman mabilis na tumakbo palapit si Johann papunta sa kanya dahil sa pag-aalala, kahit na aalis na dapat ito. “Ano po ‘yon?” tanong ni Johann sa guard. May inabot na parcel ang gwardya kay Johann at saglit na nanikip ang dibdib nilang dalawa habang tinitingnan ang may kaliitang parcel sa kamay ni Johann.

Mukhang seryoso ang masungit, pero nung lumaon, mukha namang mabait. “Alright, Czedric,” sabi niya habang hawak ang isang itim na Glock. Tumayo siya sa harapan ko, maliksi ang kilos niya kahit halatang sanay sa ganitong sitwasyon. “Have you ever held a gun before?” “Not really,” sagot ko habang pilit na hindi ipakita ang kaba sa boses ko.