The Power Of Habit นิยาย & เรื่องราว

Pagpasok ko sa boardroom, barely akong pinansin ng senior partner. “You can sit this one out, Miss Cruz. We have it covered.” Covered. Sure. Bumalik ako sa desk ko, pinipigilan ‘yung panginginig ng kamay. Ganito gumagana ang power — hindi sa sigawan o suntukan, kundi sa tahimik na pagtanggal sa’yo hanggang sa ikaw na mismo ang magtanong kung deserve mo pa bang lumaban. Pero hindi ako bibigay. Hindi ngayon.

talagang nangyayari. Ang di-nakikitang puwersa na hindi gumagalaw sa akin kanina ay nasa aking isipan. Senyales lang iyon na ang aking katawan Galing sa utak ko. Walang panlabas na puwersa na nagbububuklod sa akin. Nangangahulugan ito na ang isang tao ay gumagamit ng isang Mataas na halaga ng enerhiya sa pag-iisip upang i-hack ang aking utak at kontrolin ang aking mga saloobin. Mabuti na lang at may makatarungan akong Mataas na halaga ng mental na enerhiya sa aking sarili. Bukod pa riyan, nakatulong ang kalmadong incantation sa aking isipan mula sa ang kontrol nito medyo mabilis.

Tahimik siya. Then he nodded, like he understood more than he should for his age. “Mommy?” “Yes?” “If someone tries to take it again…” Mahina siyang humigpit sa kamay ko. “…we’ll just build bigger.” Napangiti ako. Hindi dahil cute siya. Kundi dahil tama siya. Power isn’t about holding tightly. It’s about knowing you can build again if needed. Sa labas, palubog na ang araw sa skyline ng Makati.

Sinundan ko ng tingin ang kotseng minamaneho niya hanggang sa maglaho ito sa aking paningin at pagkatapos ay pumasok na ako sa loob ng bahay. Wala akong trabaho sa ngayon kung kaya't ginawa kong busy ang sarili ko. Naisipan kong mag work out dahil may mini gym doon na kailan ko lang nadiskubre na meron pala. Meron din siyang mini library kung saan doon ako tumatambay kapag bored ako. Napakaraming self help at money books pero pakiramdam ko ay hindi niya naman matulungan ang sarili niya sa bad habits niya. Baka nagsusugal pa rin.

“Ang kapangyarihan ay hindi laging nakikita ng mata. Ang tunay na lakas ay nasa kakayahang maghintay at gumamit ng ibang tao para maabot ang sariling layunin.” Nabasa ko ito nang tahimik at napabuntong hininga. “Kaya pala naging ganito ang pananaw niya sa buhay,” bulong ko. “Mula pa noong una, itinakda na niya sa kanyang isipan na ang lahat ay dapat gamitin para umangat at makuha ang gusto niya.”

“Hindi sa binabastos kita, bata! “Saan mo nakuha ang lakas ng loob para sabihin yan? “Halika! Sabihin mo sa'kin kung saan ka natuto para masukat ko ang kakayahan mo! “Ang totoo, kahit na dalhin mo si Master Ziegler dito, pareho pa rin ang magiging tyansa niya!” Tumingin si Harvey sa ulo ni Wes Pagan. Para bang mabubuo na ang masamang enerhiya niya. Napakahirap siguro para sa kanya ang pagdurusang nararamdaman niya araw-araw. Maliit na alalahanin na lang siguro ang kawalan ng tulog sa gabi para sa kanya. Kapag nagawa niyang makatulog, gigisingin din naman siya ng mga bangungot.

Sige, kailangan niyang matuto ng leksyon. Hindi siya pinansin ni Savannah habang tahimik niyang pinapagana ang kanyang panloob na enerhiya sa kagustuhan na hindi mailabas ang papalapit na mainit na mga alon. Pero ang kapangyarihan ng pormasyon ay malayo mula sa mahahawakan niya at mas lalo lang lumalakas kapag mas lalo niya itong nilalabanan.

sa totoo lang ay wala siyang ideya sa kung ano nga ba ang dapat niyang gawin. Ang sabi lang kasi sa kanya ng mga ito ay may alam itong paraan para malaman kung sino nga ba ang gumawa nito sa kanya. “Your power is not simply limited on seeing the future, kaya mo ring makita ang nakaraan ng isang bagay kung gugustuhin mo. Just focus Phoebe and everything you want to know you have that power all you need to do is believe.” Ikinuyom niya ang palad na hawak ang lighter, ngayon pa ba siya magdadalawang isip ngayong alam na niyang may kaya pa siyang gawin. She is not that powerless after all.

Hindi lang niya kayang kumontrol ng isang tao, pero kaya rin niyang kontrolin ang dalawang tao nang magkasabay. Ano ang kanyang limitasyon, kung gayon? Kaya ba niyang kontrolin ang bawat taong naririto? Hindi napigilan ni Alex na mapabuntong-hininga. Malaki ang mundo, at puno ito ng mga pambihirang nilalang. Gayunpaman, mabilis niyang sinundan ang landas ng mental power at nakakita siya ng anomalya. Ang mental power ay hindi talaga nagmula kay Yohei mismo, ngunit sa palamuting nakasabit sa kanyang leeg.

utos ko habang naglalakad ako nang mabilis patungo sa opisina ko. Sa bawat hakbang ko sa hallway... ramdam ko ang pagbabago ng aura sa paligid. Ang mga empleyadong dati ay hindi man lang tumitingin sa akin ay ngayon ay yumuyukod at bumabati nang may takot at respeto. This is what power feels like. This is the drug that Adrian was addicted to for so long. And now... I am the one holding the needle.