Joke Tagalog 소설 & 이야기

'na biglang napaisip ako. Ano nga bang gagawin ko? “Wag mo na isipin ate. Halika na sa loob at saka na natin yan pag-isipan. Hayaan muna natin na i-relax ang mga utak natin dalawa. Lalo ka na! Pero masaya ako incase na mangyayari iyon. Ang saya-saya siguro na para siyang baliw na aso na panay ang sunod sa pinakawalan niyang baliw na pusa na meow-meow lang noon sa kanya." kumunot tuloy yung noo ko sa sinabi niya. “Joke lang po." tumawa siya ng malakas.

"May binili rin akong damit para sa'yo pero pang-itaas lang. Puro na kasi kagat ng lamok ang abs mo. Ako lang dapat kakagat n'yan...Joke lang." "Gusto mong kagatin ang abs ko?" Napaubo ako nang makita ang pag-angat ng gilid ng labi n'ya. "Hoy! Joke lang 'yon pero kung willing kang magpakagat sa akin ay willing din naman akong mangagat...Joke lang ulit."

Hindi naman kasi joke 'yong sinabi ko dahil totoo 'yon. Napatango naman siya. "Opo. Napatawa n'yo ako, eh." Tumawa na naman siya. Baliw. Mana sa amo. 'Yong pinaka-amo, hah. "So, pag natawa ka sa sinabi ko, ibig sabihin no'n, nagjo-joke ako?" "Yes po!" sigurado pa niyang sagot. Napailing na lang ako. Nakalimutan kong hindi nga pala matinong kausap ang isang 'to.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

nasabi ko nalang "Oh bat nauutal ka?may ginawa ba sya sau? Sabihin mo lang susugurinko yang Asawa mo huh" Sabi niya Napaka maalalahanin din niya pag dating sa akin kahit na may pag ka salt*k sa utak Joke "Ahm Wala Naman" Sabi ko "Ah e may nangyari naba sainyo? Ano may nabou naba ha?" Tanong niya nabilaukan naman ako sa sinabi nito

But then the moment I heard him, halos hindi ako makahinga, hindi ako makapagsalita, ramdam ko ang pagsikip ng dibdib ko. "Are you not joking, Dad?" I said trying not to believe what he just said, pero sa totoo lang hindi ko na mapigilan ang mga luha ko. Hindi! Hindi 'to totoo! "Jack, I'm not a teenager anymore to joke a serious thing like this," he said. At ang luhang kanina ko pa pinipigilan ay sunod-sunod na tumulo mula sa mga mata ko. Hindi ako makapaniwala? Paano? Paanong nangyari? Masaya lang kami noong isang araw tapos mababalitaan kong patay na siya! Hindi maaari! Huhu! Walang tigil ang mga patak ng aking luha.

"You're so funny! I like it!" "Baka nagkamali ka lang! I like you dapat ang sinabi mo!" Tumawa na naman siya. Ano ba naman iyan?! Siya lang ang masaya! Dapat ako rin! Pero ang guwapo talaga niya! Yummy pa! "Yeah, I think nagkamali nga ako. I like you na!" pagkatapos niyang sabihin 'yon ay tumawa na naman siya. Sinakyan naman ang joke ko!

"I told you to stop fantasizing him. Your imaginations are always want to reach the impossible." I rolled my eyes. Nagbibiro lang naman ako bakit ba napakaseryoso nito. Hindi ba niya alam yung salitang joke? Matagal ng uso yun. "Jowa ka at makapagdamot ka grabe? Baka naman boss mo talaga ang gusto mo hindi ang bestfriend ko."

nag-jokes din ako kahit Hindi ako Yung tipo ng tao na mahilig magbiro. "knock knock!" "oh, Sige, who's there?" "uod." "uod who?" Hindi ko pa man din nauumpisahan Ang jokes ko pero natatawa na ako sa sarili ko. "paa, UOD, balikat, ulo." "ahh, okay. yun pala 'yon." natatawa nyang Sabi. Hindi ko alam kung saan ba sya natatawa, kung sa jokes ba o sa akin. anyway,I'm glad she smile kaya humirit pa ako ng Isa.

Nang malasahan ko napansin kong okay naman at tama lang ang timpla ko. "I'm just joking around," sabi niya at tumawa. "At kailan ka pa natutong mag-joke?" inis kong sabi at pumunta nang sala pero sinundan niya ako. "Ngayon lang. Hey, ang pikonin mo naman," sabi niya sa akin nang makarating kami sa sala. "Wow, say to the guy who always walk out when I start pissing him," sabi ko sakaniya kaya bigla siyang sumeryoso.