Novel & Cerita Jose De La Cruz

Masiglang tanong ng matanda. "Mabuti naman po Nanay, siya nga pala ito po pala si Rosalie Buen-Lagasca my mother and this is Dexler Smith Lagasca my father." Nakagat ko ang labi ko dahil sa hiya kasi nakalimutan kong ipakilala ang mga magulang ni Roberto. "Nagagalak po kaming makilala kayo Mother Superior." Ani no Mommy Rosalie at nagmano silang mag-asawa sa pinuno ng Hospicio.

Leon remained silent, prompting Lucca to continue. "Brandon Luis De Vera is the youngest son of Mr. Baltazar and Mrs. Elena, both teachers who ventured into the business world and were fortunate to succeed. Mr. Baltazar bought two hectares in Cebu, which is now expanding to thirty hectares. His business started with dried mangoes and now includes dried fruits like bananas, coconuts, and chocolate-covered mangoes. Mrs. Elena, on the other hand, focuses on processed meats, especially tocino, tapa, and hamonado. Ms. Caballero met Mr. De Vera when they were in grade school. Although Mr. De Vera was two years ahead, it didn't hinder their friendship. Mr. De Vera was often teased for his robust ph

“Pero sir… bakit mo pinabura ang utang ni Mr. Cruz? You never do that.” Tumingin ako sa kanya, diretso sa mata. “Let’s just say… I made a promise.” “Promise, sir?” “Yes,” sagot ko, malamig pa rin ang tono pero may bigat sa bawat salita. “Mr. Cruz once worked for me. He was a good man. He sold his kidney just to pay the original debt. The rest.. ” humithit ako ng cigar, bumuga ng usok… “was just interest. Unfair. Cruel. They harassed his family even after he paid what he owed.”

Ang kompanya namin ang napili ni Mayor Robert Sanchez na mag-renovate sa naturang palengke sa bayan ng San Martin dito sa Zambales kung saan narito rin ang Isla ng aking Lolo na si Don Mariano Cruz ang ama ng aking ina. Nagtataka ba kayo kung bakit Cruz ang aking apilyedo? Kinamumuhian ko ang aking amang si Mhelchur Torio dahil inabandona niya kami at nagpakasarap sa kandungan ng kanyang kabit. Tatlo kaming magkakapatid dalawang lalaki at isang babae ang bunso namin. Lumaki kami sa aking Lolo at Lola habang si mommy at nagtatrabaho sa Singapore bilang isang doctor. Nang makuha ni mommy ang pagsawalang bisa ng kanilang kasal ay nag-asawa na rin siya sa Singapore. Isang may-ari ng hospital at

Cruz bago matapos ang voice record. Tumayo ang suspect. "Frame up lang to!" Naglakad ako sa gitna at nakipag face to face sa Judge for my final say. "Your honor, the victim died because of poison, cyanide specifically. It is clearly obvious that Mr. Cruz have a clear and huge reason to kill his partner, the victim Mrs. Evangelista. Nabaon sya sa utang dahil sa pagkalango sa sugal and since ayaw na syang bigyan ng pera ng biktima ay nilason nya ito at pinalabas na suicide."

“Anong ibig mong sabihin?” “Hindi ako maalala ni Crisanto. At mukhang may kasintahan na siya.” Nanlaki ang mata nito. “Sa pagkakaalam ko ay wala!” Umiling ako. “Akala ko rin. Kilala mo ba si Trinidad?” “Trinidad Torrecampo?” “Hindi ko alam ang apelyido niya eh. Pero morena siya at.. maganda.” “Hmm, hindi ko masyadong kabisado ang bayan niyo, Hermina. Ngunit ang tinutukoy mo siguro'y ang unica hija ni Mang Pipo at Manang Dessa.”

Pero sa ilalim ng photo, may pangalang ibang-iba. “Director Leonardo F. Cruz — Former National Intelligence Director.” “Wait,” gulat ni Jun. “You mean… si Ramos, hindi totoong identity?” Specter nodded. “Ramos was just an alias. He was once part of the government. Siya ang unang nag-set up ng black ops fund na eventually naging sindikato. Valderrama only took over later, when Cruz faked his death.” Tahimik ang lahat. Parang nabagsakan ng mundo.

Jusko! Binababa ko na lang ang tingin kay Arrex at nakitang sa kamay ko na siya nakatitig ngayon. May kung anong dumilim sa kaniyang ekspresyon bago muling bumaling sa papel. Marahang piniga ng lalaki ang kamay ko kaya bumalik sa kaniya ang pansin. “I’m Jacob Lee, Miss Cruz. ”

"Nalalapit na araw ng aking paglisan. Ikaw sana ang gusto kong maging susunod na hahawak ng susi. Sa iyo ko ipagkakaloob ang katungkulan." "Aling susi ang tinutukoy mo, Padre Jose?" Naguguluhan si Padre Mauricio. Magta-tatlong taon na silang magkasama sa simbahan ng Villapureza pero ni isang banggit man lang tungkol sa kahit anong posisyon sa simbahan, wala sa kanyang sinasabi si Padre Jose Epifañia. Mabait ang pakitungo sa kanya ng Kastila pero may pakiwari si Padre Mauricio na hangga't maari gustong solohin ni Padre Jose Epifañia ang pangangasiwa sa simbahan at mga gawain sa parokya. Alalay lang ang tingin nito sa katulad niyang Pilipino at walang halong banyaga ang dugo.

Tahimik lamang itong nakamasid, pero may taglay na awtoridad at dignidad sa bawat tikas ng katawan. Agad siyang kinilabutan. Luis Dela Cruz. Hindi siya puwedeng magkamali. Anak ng dating General Dela Cruz, at ngayon ay kilalang private figure sa high society, kahit bihira itong makita sa mga social events.