Journal Tagalog Example Novels & Stories

"Hindi..... hindi ito totoo Itay , hindi nyo ito magagawa sa akin, lalo na sa Inay. Itay, sabihin mong its a prank, sige na itay." nagpapanic ko ng sabi. Pwro imbes na sagutin ang tanong ko tumungga lamang ng alak ang Itay. Here's the Filipino translation of your text: "Itay, bakit hindi kayo sumagot? Itay, sagutin niyo 'ko. Totoo ba 'to, Itay? Totoo ba 'tong lahat ng ito? Paano niyo ito nagawa sa 'kin, Itay? Paano niyo nagawang gawing kolateral ang anak ninyo? Ganoon ba kaliit ang halaga ko, ha, Itay? 'Yung dugo't laman niyo, ipinambayad niyo lang sa utang niyong nagkakahalagang eight hundred thousand pesos?" Halos bulyawan ko na ang Itay sa labis kong galit.

Maarte kung sagot "O sige ikaw bahala, kung ayaw mong madumihan. Marunong ka namang icompany si lola diba? And beside di ka naman nagsasawa sa kwento ni lola." Nakatawang sabi ni Cedric. Namutla ako, bigla ko kasing naalala nong last visit namin dito. Nag nosebleed ako sa kwento ni lola as in for real nosebleed talaga! Halo-halo kasi ang salita nya parang di tagalog na ewan. Kaya nga yan ay isa sa di ko gusto dito. Wag kayo love ko lola ko noh talagang di lang kaya ng power ko.

ngiting tango niya " Ingat anak! ". ngiting sabi ni Mama " Akala mo naman talaga pupunta sa malayong Lugar...ang dami ng gamit mo..parang hindi kana babalik sa bahay niyo ". salita ng driver ko este ni Dan Syempre diba kapag ikakasal ka..doon kana titira sa bahay ng lalaking mapapangasawa mo? " Psh...malay natin diba?at syempre nakakahiya naman sayo..tas baka magalit ka nanaman kapag sinuot ko yung jogging pants at t-shirt mo ". taray ko sakanya

Tumango naman ito bago uliy nagtanong, " How about your name? Can you tell me your name? " Ibinuka ko bibig ko para sana sumagot nang bigla akong matigilan, " bakit hija?" Tumingin ako dito kasabay nang mamumuo nang mga luha sa gilid ng aking mga mata, " H-hindi ko po a-alam... "

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Umupo ako agad sa bakante na upuan na plastik. "Ano kamusta naman ang unang araw mo ngayon doon?" Napatingin ako kay Tita Jocelyn na nagsisimula ng kumain, pritong isdang tilapia at pakbet na gulay ang niluto ni mama. "Araw ko ngayon doon?" Sagot ko at napaisip, hindi ko alam pero ang unang pumasok sa isip ko 'ay si Gabriel. "Ok naman po." Maikling sagot ko lang.

Nagtagpo ang mata namin at sa puntong iyon ay mas nagsilabasan ang mga luha ko. Litong-lito ang utak ko pero ang ang puso ko parang gusto nang lumabas. Nakakaramdam ng sakit at pagkasabik. "Naaalala parin ako ng puso mo, Aloisia. Magandang senyales iyon na balang araw maaalala din ako ng utak mo." Hindi ko na napigilan ay lumabas ang hagulhol ko sa bibig ko at yumakap sa kanya. Niyakap ko siya ng mahigpit na para bang matagal siyang nahiwalay sa akin.

Sana doon na lang. "Come on. Bagong bukas ito. The food is good here mga lutong bahay." Like he was here before. Sumunod na lamang ako sa kanya. Madaming tao sa loob. Jam pack ang restaurant.Wala na rin ata kaming mapuwepuwestuhan. Tamang-tama para makaalis kami agad at hindi na siya gumastos. "Magandang hapon sir,mam. This way po," sabi sa amin ng sumalubong na waiter. Nakabarong Tagalog ito at may sombrero.

Impossibleng mangyari iyon. “How are you feeling, sweetie Pinagod kaba ng asawa mo kagabi at tila ika’y pagod na pagod? Hindi ka yata pinagpapahinga nitong apo ko.” Hirit pa ng lol nito na bahagyang ikinatawa ni Jeush. Hindi yata ako makakatakas sa pamilyang ‘to. Parang gusto ko nalang lamunin ng kama ngayon.