Short Story Examples Tagalog Mga Nobela at Kwento

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Third person Pov: Madaling araw pa lang ay nagising na si Rina, kaya naman maaga din siyang nagluto ng kanilang agahan. Pagkatapos maihain ang mga niluto ay nagpasya siyang magwalis muna sa labas. Madilim pa rin sa labas at ni walang taong dumadaan. Tanging tunog lamang ng mga kuliglig ang maririnig. Ngunit sa paglabas niyang iyon ay may nakaabang na palang panganib.

Hindi na'ko nagsinungaling at nag kwento agad sa kanya. “Yesterday, I goes to Eya's House and suddenly I got hurt lang. She has a boyfriend na while we have a promised to each other na hihintayin ang isa't isa. Hindi n'ya man lang ako binigyan ng pagkakataong makapag paliwanag sa kanya ma, inignore nya'ko agad. Napaka sakit lang isipin na sa loob ng dalawang taong paghihintay ay mababalewala lang lahat.”

Wala nang kumpetisyon. Sila na lang dalawa. Bago niya namalayan, nasa loob na sila ng condo ni Noah. Hindi niya maalala kung paano sila nakarating doon, kung paano siya nito hinila papasok, kung paano niya nagawang bumigay sa yakap nito pero ngayon, wala na siyang ibang gustong gawin kundi ang ibigay ang sarili sa lalaking matagal na niyang ginugusto.

] Agad na napatingin si Mila sa lamesa malapit sa p***o, at doon nga ay may nakahandang isang baso ng tubig at dalawang piraso ng paracetamol. Biglang nag-flashback sa isip niya ang mga nangyari kagabi—ang pagsasayaw, ang tequila shots, ang lalaking tinawag niyang Uncle, at ang huling alaala niya kung saan niyakap niya ang braso nito dahil akala niya ay unan. Nabitawan niya ang kaniyang phone sa kama at napasubsob sa kaniyang mga palad sa sobrang hiya.

Himig ng pagkatalo. Isang gabi, nadatnan ko siyang hawak ni Patrick sa gilid ng swimming pool. Dahila para agad na kumulo ang dugo ko. Parang may kamay na biglang pumisil sa lalamunan ko, pinipigilan akong huminga nang maayos. Sa isang iglap, sumigklab ang galit, mula sa lason ng mga kuwentong nadinig ko tungkol sa kaniya.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Bagamat binibiyak ng labis ang puso niya dahil sa nagaganap sa gabing iyon ay pinatili nalang niyang maging bulag at bingi. Nagtagis ang kanyang ngipin nang mag-umpisang pasukin ng mga boses ng humihingi ng tulong ang kanyang isip. Sa mga sandaling iyon tila gustong mabiyak ang ulo niya. "Shit!"malakas niyang mura ng makita niyang nagsilabasan sa mga bitak ang mga naagnas na nilalang--- mga zombie.

Maya- maya pa ay may isang matandang lalaki ang sumagot. “Tatlong taon na ang nakalipas mula ng nagmartsa sa disyertong inyong tinahak ang malaking pulutong ng mga mababangis na mandirigma patungo sa bayang ito. Sila ay malalakas at makapangyarihan. Noong mga panahong iyon, hindi ganito kamiserable ang buhay namin sa bayang ito. May kapayapaan at katahimikan kami. Hindi man kami makapangyarihan, ngunit mayroon kaming kaayusan. Kuntento kami sa kung anong biyaya ang ipinagkaloob sa amin ng aming diyos. Ngunit ang lahat ng iyon ay nawala sa isang iglap ng dahil sa mga kawal na iyon at ang kanilang hari. Hindi nila pinatawad maski isang sanggol o matandang hindi na kayang lumaban pa. Wala ka ba

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.