Novel & Cerita Just Be Yourself Quotes

"That's good to hear, ni minsan ay hindi ko pa narinig sa isang tao yan." "Ang alin?" Nagtatakang tanong ko sakanya. "Na proud sila sakin." "Well, simula ngayon palagi mo na yan maririnig galing sakin. But you know what, even if someone didn't say that they're proud of you then say it on your own, you can just say to yourself that I am so proud of you self, stay strong and I love you."

Napalunok naman si Ivan. Ni hindi ito umiimik at hinayaan lang akong magsalita. Gusto kong sabihin sa kanya ito kasi tingin ko naman ito lang ang kaya kong gawin bilang pasasalamat na rin sa mga magulang nito. At para mas maintindihan niya ako. “You are unique in your own way, Joey. Don’t be bothered by other people’s opinion of you. What matters most is what you think of yourself.”

Hindi ako kasali sa kanyang mundo, at mas lalong hindi sa mundo ng mga mayayaman. Tumigil ako sa harap ng salamin, at para sa unang pagkakataon, pinangarap kong makita ang sarili ko bilang taong totoo. Ang taong walang mga lihim, walang kasinungalingan, at walang iniintinding status. “Kung ikaw lang ang kayang maging totoo,” bulong ko sa sarili ko, “siguro mas madali lahat.” Bumaba ang tingin ko sa laptop. May notification si Jayden. Isang text message mula sa kanya.

Yung ngiting galing sa dibdib. “You’re already beautiful,” sabi ko agad. “You don’t have to change anything unless you want to—for yourself. Not for anyone else.” Napatingin sila sa isa’t isa. Parang hindi nila inaasahan ang sagot ko. “Jinjja?” tanong nung girl. “Eo, jinjja,” sagot ko. “Confidence first. Everything else is optional.”

Maayos naman ang pakikitungo sa kanya ng mga taong nakilala na niya mula sa pamilya nito, pero hindi pa rin mawala sa isip niya kung gaano kalaki ang mundong ginagalawan ni Bryan kumpara sa nakasanayan niya. Parang nabasa nito ang iniisip niya. Hinawakan nito ang kamay niya. “Hindi mo kailangang magpanggap o mag-isip kung paano ka nila magugustuhan.” Napatingin siya rito. “Just be yourself,” dagdag nito. “Ako ang nagdala sa ’yo rito dahil gusto kong kasama ka.” Simple lang ang sinabi ni Bryan, pero sapat iyon para bahagyang humupa ang kaba ni Jillian.

"Ibig kong sabihin ay bakit ngayon agad? Paano kung mabubuking tayo?" Muntik ko nang makalimutan magkukunwari lang kami sa harapan ng ina niya. Ito talaga iyong usapan namin kaya dapat ay hindi na ako nagtanong kung bakit. Nawaglit kasi sa isip ko dahil sa kakahalik niya! "Just be yourself... let me handle the rest," masuyo niyang tugon. Sumikdo ang puso ko. Kung ganito siya palagi sa'kin ay hindi ko na talaga alam kung alin ang totoo at alin iyong pagkukunwari.

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

Hindi niya siguro napaghandaan ang tanong ko dahil napakurap pa siya ng ilang beses, bago lumabas ang kaniyang malamang ngiti. "You just asked the most common question. But why do I found it so difficult to answer?" Aniya pa at mahinang natawa. Babawiin ko na sana ang tanong ko kanina nang bumuntong-hininga siya. "I can give you the best answer with just two words. And that is, be yourself." She paused and looked away. "Life is short, they say. Kaya habang nabubuhay tayo, kailangan nating gawin ang mga bagay na makapagpasasaya sa atin. Hindi sa ibang tao. We have bosses, yes, and we are paid, but at the end of the day, seeing your boss's happy is a mere bonus when you found out that you were

Hindi biro ang pinagdaanan n'ya bago n'ya narating ang tuktok. “Really, when I look back at it I wouldn’t change a thing. I mean, it was so important to me to lose everything because I found out what the most important thing is – To be true to yourself. Ultimately that’s what’s gotten me to this place. I don’t live in fear, I’m free, I have no secrets, I know I’ll always be okay because no matter what, I know who I am.” sabi ni Wayne. Nagpalakpakan at naghiyawan muli ang tao dahil sa sinabi n'ya.

Hindi ko hahayaang masira lang ng ganoon kadali ang pangarap ko dahil sa mga taong iyon. Sumilay ang ngiti sa labi nya. Tumayo sya at marahang hinaplos ang buhok ko, “Now that’s right. You have to believe in yourself. Even if other people stick the so-called evidence in your face. Always remember that I’m here for you and I will never let you fight these battles alone.”