Just Be Yourself Quotes Novels & Stories

I couldn't help myself but to smile. "Don't think too much about what others may think of you. Just be yourself like always." "Hindi naman na madali iyon eh. Sa totoo lang, sobrang hirap ko na ngayong ngumiti. Ewan ko. Siguro na i-stress na ako sa mga nangyayari. Wala ba bang kapayapaan ang buhay ko?" Marahas akong napabuntong hininga.

"Walang sinuman ang may karapatang magtakda ng halaga mo kundi ikaw lang. At tandaan mo, may mga tao na makikilala ang totoong ikaw. Hindi mo kailangang magpanggap para magustuhan ka ng iba. Ang pinakamahalaga ay maging tapat sa iyong sarili." Habang patuloy silang naglalakbay, si Veronica ay medyo mas magaan ang pakiramdam. Bagamat may mga tanong pa rin sa kanyang isipan, nararamdaman niyang unti-unti niyang natutuklasan ang tamang landas. Hindi na niya kailangang mag-alala sa mga iniiwasan niyang tingin. Ang mahalaga ay ang kanyang lakas na matutong tanggapin ang sarili sa kabila ng lahat ng hamon.

Humahanga ko na sabi. "Be yourself, sweetie. You're unique and beautiful always the way you are." Agad na akong sumubo ng pagkain.Hindi parin kasi ako nasanay na masyadong malambing si Ethan sa akin. Lalo na kapag ganito na ang mga sinasabi niya. Pakiramdam ko tuloy parang may singilan sa kama mamaya.

Two hours later, we were both leaning against each other like drunks in a gutter of sarcasm. Dia was laughing at her own bad joke about Adrian’s cold stares. I was half-laughing, half-spilling whiskey on myself. Then, in the silence after our laughter, she spoke. “You know… I tried so hard to be what he wanted. I followed him around, made myself perfect, even saved his damn Nana. But none of it was enough.” I looked at her, blinking slowly. “Maybe because you forgot to be.” She frowned. “Be what?” “Be yourself. Whoever the hell that is. You tried so hard changing just to meet someone's expectations to the point that you had forgotten who you really are.”

Hanggang ngayon nga proud ako sa sarili ko kase kinakaya kong sikapin na mag trabaho at buhayin si Elizabeth na mag-isa. "Alam mo minsan kase kapag alam mong walang nagmamahal sayo di, mahalin mo ang sarili mo. Iwanan ka man ng lahat pero yang sarili mo hinding-hindi ka nyan iiwanan, kaya nga sabi nila love yourself muna bago yong iba kase pano ka magmamahal ng ibang tao yong sarili mo ay hindi mo mahal o di mo alam kong pano mahalin yang sarili mo." Nakatitig lang ito sakin na para bang nag-iisip o may kung anong inaalala.

Kasi hindi niya nga gusto si Elina, may iba naman siyang gusto. Wala rin, hays. "Jaymee, just be yourself, okay. That's all I like about you." Tumalikod na siya. Ako naman ay naiwang nakatulala sa hangin. Anong ibig sabihin ng huli niyang sinabi?

Napalunok naman si Ivan. Ni hindi ito umiimik at hinayaan lang akong magsalita. Gusto kong sabihin sa kanya ito kasi tingin ko naman ito lang ang kaya kong gawin bilang pasasalamat na rin sa mga magulang nito. At para mas maintindihan niya ako. “You are unique in your own way, Joey. Don’t be bothered by other people’s opinion of you. What matters most is what you think of yourself.”

I can smell his breath at ang mabangong perfume nito na nanunoot sa ilon ko. " I love everything about you, wifey. Hindi mo kailangang abutin ang mga bagay na wala sa'yo just to prove yourself to them." Aniya. My heart beats faster as I realize how close we are. Kunting galaw lang ay maghahalikan na kami. " Just be yourself and I'll handle the rest, wifey. Mamahalin kita habangbuhay kung ano at kung anong meron ka. " Dagdag pa niya at siniil ako ng halik. Ipinulupot ko naman ang aking braso sa kanyang sentido at tinugunan ang halik nito.

Hindi ako kasali sa kanyang mundo, at mas lalong hindi sa mundo ng mga mayayaman. Tumigil ako sa harap ng salamin, at para sa unang pagkakataon, pinangarap kong makita ang sarili ko bilang taong totoo. Ang taong walang mga lihim, walang kasinungalingan, at walang iniintinding status. “Kung ikaw lang ang kayang maging totoo,” bulong ko sa sarili ko, “siguro mas madali lahat.” Bumaba ang tingin ko sa laptop. May notification si Jayden. Isang text message mula sa kanya.

“Natural. Wag kang tanga. Dapat maging matalino ka sa kahit anong situation na papasukin mo. Wag mong hayaan na apak-apakan ka ng iba at gawin ka nilang basahan. Dapat lang na mas nirerespeto natin ang sarili kesa sa ibang tao. Sarili muna. Hindi ko naman sinasabi na maging selfish ka, dapat maging patas ka lalo na sa sarili mo.” Ngumiti ako sa kanya. Napatango. Bigla siyang tumawa. “Ayan. Ang ganda mo pala kapag nakangiti kang ganyan. Lakihan mo pa.” Kaya mas lalo akong ngumiti. “Ayan. Always wear your genuine smile, pero pakiramdaman mo parin ang sarili mo kung may umapak na sayo.” “Maraming salama— Achooo!” Nang inabot niya sa akin ang tuyo nitong panyo. “Salamat. Pero ayos na ako.”