Nevermind Her Novels & Stories

I may not be of big help in her healing, at least hindi ko na madagdagan pa ang isipin niya. Madali lang naman mag-move on. Isang buwan pa lang kaming nagkakilala, eh. She had that loud assistant with her, Nanette can help her. Mukha nga ring may gusto sa kanya si Nanette. Hindi ako kakausapin ni Nanette tungkol sa ganoong bagay kung wala itong intensyon. I shrugged off the thought.

Kung sa bagay, matagal-tagal din kasi siyang naging girlfriend ni Jc. Unexpected din ang plano ni Mj na gumala kaming lahat na magkakasama. Ni minsan, hindi yun pumasok sa isip ko. Kakauwi nga lang namin galing ng Samal. Parang hindi lang siya napagod. Pero okay lang naman siguro kung pagbibigyan ko. Minsan lang naman at malapit na rin ang death anniversary ko. Ibigsabihin malapit na akong magpaalam at bumalik sa langit. Pagbalik ko, ewan ko lang kung anong mangyayari kay Rhea Castino sa kanilang mga alaala. Pagkakaalam ko, mawawala siya sa kanilang alaala at sa lahat ng mga nakakakilala sa kanya. Na parang hindi siya nag-exist sa mundo. Kaya kahit hindi nila ako maaalala, gusto ko rin magiw

Paano ko naman iiwan ang mga kasamahan ko kung halos mawalan na ng boses si Sofia habang umiiyak. "Hindi ko kayo iiwan ng walang paalam, kaya bumalik ako dito upang sabihin sa inyo na aalis na ako sa Soul Empire at magsisimula ako ng sarili kong brand." anunsiyo ko sa kanilang lahat at inaasahan ko na talaga na magugulat sila.

She's a very liberated and modern type of girl. "Anyway, I'll keep my mouth shut." She wiped the beer from her mouth. Her raven eyes darted from the stage and to me. "I never liked Sage for him anyway. That barbie doll is pure plastic." An evil smirked formed in her beer stained lips. She winked at me and waved goodbye before leaving. Sinundan ko ng tingin si Maddi hanggang sa maglaho ito sa grupo ng mga tao. Muling dumako ang mga mata ko kay Zephanaiah.

“You’ll do great.” Tumango ako, kahit medyo kabado pa rin ang dibdib ko. Ilang segundo lang, may lumapit sa mesa namin. Babae. Matangkad, simple ang suot—cream cardigan, slacks, flat shoes. Walang matinding makeup. Malinis lang. Maayos. May ngiti na hindi pilit, parang natural na estado niya ang maging mabait. “Hi,” sabi niya, mahina pero malinaw. “You must be Diane.”

Mabilis na napatayo ang senyorita, umaarte habang pilit na pinapakita ang kanyang pagkadisgusto. “Oh my God! Hindi ka ba marunong mag-ingat?” bulalas nito. Kahit alam ni Andy na wala siyang kasalanan ay nagpakumbaba siya. “Pasensya na po, Ma’am Shaina. Pasensya na po, hindi ko sinasadya,” mabilis na paumanhin ni Andy, kumuha agad ng tela para punasan ang mesa. “You should watch where you’re doing!” bulyaw ni Shaina, ngunit nang lumingon ito kay Mrs. Dane ay biglang lumambot ang boses.

“Sure, Fiona. Whatever you say.” Her hands clenched at her sides. Pilit siyang nagpapakatatag. But I could see right through her. “You can’t keep running forever, right?” She froze. I watched as her lips parted slightly, as if she wanted to say something, but she stopped herself. Ah. I’ve hit a nerve. Perfect. She was so desperate to pretend that nothing ever happened between us. But I’m not going to let her forget. Ever. I took one last look at her—at the way she was barely holding herself together—then smirked.

nag-aalalang tanong niya sa kausap. Malalim na bumuntong hininga ang babaeng kausap niya sa cellphone. “Muntikan niya na po akong makita. Hindi niyo naman po kasi sinasabi sa ‘kin na anniversary po pala ng school niya ngayon, akala ko pa po naman ay may pasok siya kaya umasa po ako na wala siya sa kwarto niya at mapadali po ang trabaho ko.” Oo nga pala nakalimutan niyang sabihin kanina. Medyo makakalimutin narin kasi siya at marami rin kasi siyang iniisip sa ngayon.

she spat mercilessly. My jaw dropped at her bluntness. Gusto kong umapila at ipagtanggol ang sarili pero naalala kong nasa harapan pa kami ng mga kaklase niya. Hindi ko alam kung naririnig nila ang usapan namin pero sana hindi. This woman will surely burn Yuki's ass for the following years of their marriage! “Shut the fuck up and stay still,”I said coldly.

Her absence now left a void that seemed insurmountable. He remembered her warm smile, the way she cooked his favorite meals with such care, her laughter that could light up even the darkest of days. Stefan felt a pang of guilt wash over him, knowing that he had hurt her by choosing this path. But he couldn't turn back now. For him, that is the best decision, he don't know why but that was his heart been telling him. He knows it's quite too late, that he even waits till the day he debuts before he decides to let her go. Maybe he's crazy but he doesn't know what else can he do to make amends on everything he put her into.