Novel & Cerita Kagat Ng Langgam Sa Mata

Marahan niyang binuka ang bibig ko habang hindi inaalis ang tingin sa labi ko, and I don't know why, I feel like I was hypnotized because I open my mouth then– I sucked on his thumb. Marahas ang naging pagsinghap ni Kael. Dahan-dahan niyang nilabas pasok ang hinlalaki niya sa bibig ko, teasing my tongue, habang pabalik-balik ang tingin niya roon at sa mukha ko. It was weird, it doesn't feel like I'm looking at my bestfriend, I feel like looking at a different person. Wala na ang kadalasang malumanay na ekspresyon sa mga mata niya. Kael's eyes held something sharp and unkind.

Tuloy ay hindi sinasadyang nagkadikit ang kanilang mga katawan at nagdulot iyon ng nakakakiliting pakiramdam sa kaibuturan ng dalaga. Nang magtama ang kanilang mga paningin dahil may isang dangkal na lang ang layo ng kanilang mukha sa isa't isa, kitang-kita ni Kiah ang labis-labis na lungkot sa mga mata nito. At aaminin niyang nagdulot iyon ng pamimigat sa kanyang dibdib. Hindi niya kaya na makita itong ganoon. Pakiramdam niya ay nasasaktan din siya sa nakikitang kalungkutan nito.

“Look at me.” Dahan-dahan itinaas ni Gabby ang mga mata. Nakita ni Matt ang agam-agam na dumaan saglit, pero agad nawala ‘yun at napalitan ng parehong libog na siguradong nakikita rin nito sa mga mata niya.

Nararamdaman kong hindi basta-basta ang itinali niya sa ‘kin, may halong salamagka ang ito. Nang maimulat ko na ng aking mga mata nang mabuti ay ginala kong muli ang aking paningin. Nasa loob ako ng kweba, maraming daga at paniki. Hindi ko rin makita ang mga matutulis na bato sa taas na may lason. O ibang kweba ang pinagdalhan sa ‘kin.

madiing kwento niya. Alam niyang tuwing gabi ay kayumanggi ang mga mata nito pero pagsikat ng araw ay itim. "And you know what more strange?" nakangising dagdag niya. "Ano pa bukod sa mata? Nagiging manananggal siya?" natatawang komento nito. Umiling siya, "Her attitude. Mabait siya't hindi mataray kapag kayumanggi ang mga mata niya, kabaligtaran kapag itim ang mga mata."

Naalimpungatan na lang siya nang maramdamang wala na siyang katabi, kahit pikit pa ay kinapa-kapa niya ang kanyang kama, nang talagang wala siyang mahagilap ay agad siyang nagdilat ng mata. Agad siyang bumangon upang ipalibot ang tingin sa paligid at ganoon na lamang ang pagkukunot ng kanyang noo nang mapansin wala na ng bag ng dalaga, binalingant niya kaagad ang bintana halos pasikat pa lang ang araw ng mga sandaling iyon.

Ngayon tuloy ay nagtataka ako kung paano ko napuntahan ang gitna ng kagubatan kung gayong nakapalawak nito. Napahinto ako ng may makitang dumaan sa gilid ng aking mata. Nangunot ang noo ko doon. Sigurado akong hindi iyon guni guni. Hindi malabo ang mata ko kahit naka contact lense. Naniningkit ang mata ko na tumingin sa paligid. Nakita kong huminto na rin sa paglalakad. Luminga linga rin siya sa paligid.

Hindi magagamot ng clinic na 'yan ang mata mo kapag tinanggal mo 'yang tela na 'yan. Hindi magagamot ng clinic na 'yan ang mata mo kapag tinanggal mo 'yang tela na 'yan... Hindi magagamot ng clinic na 'yan ang mata mo kapag tinanggal mo 'yang tela na 'yan... Mata? E hindi naman mismo ang mata ko ang napuruhan. Yung ibaba at itaas lang ng mata ko. Sa may bandang kilay at sa may bandang itaas ng pisngi lang.

inis kong tanong sa bestfriend kong wagas kung makangiti. " hala? malinaw kaya ang mata ko! kaw ata malabo mata eonni eh, di mo makita kung gano sya kagwapo. gusto mo hiramin glasses ko?" inosenteng sagot nya. " thanks but no thanks saeng ok na ko sa mata ko tss. " i rolled my eyes. ako pa daw ang malabo mata? nakangiting nangalumbaba pa ito na nakatingin sa unggoy na makikita mo sa bintana.

Chapter 6 – "The First Glance" Magaan na lang ang ulo ni Knox sa dami ng nainom, pero malinaw pa rin ang isang bagay—na may mga matang nakasunod sa kanya. Hindi tulad ng mga tipikal na tingin na nakukuha niya—hindi pagnanasa, hindi tsismis, hindi paghanga. Iba. Pinilit niyang wag pansinin, pero mahirap. May bigat, may presensyang hindi niya maalis sa balat. Kaya sa wakas, inangat niya ang mata niya.