Novel & Cerita Mga Bahagi Ng Mata

sambit ko sabay pasimpleng hinagod ito ng tingin. Talaga ngang mayroon sa mga mata palang nito, eyes that actually look like almond or hooded. Madalang mong makita ang ganitong mga mata sa mga Filipino dahil brown o black ang karaniwang kulay, pero sa kanila, they have wider eyes than perfectly round. Parang nananalamin ang mga irises ng mga ito sa mga ugat sa loob ng mga mata nila, mas expressive dahil mas kapansin-pansin ang paglaki at pagliit ng butas sa gitna ng mga ito. Ang gaganda at malalalalim, parang sa mga pusa... "Yeah, parang sa mga pusa..."

Shiro Marahas niyang ipinalo ang kaniyang dalawang kamay sa lamesa dahilan upang makalikha ito ng malakas na tunod, at naging dahilan rin ng pagdapo ng mga pares ng mata sa aming puwesto. Mahigpit kong hinawakan ang supot na may pera sa loob at hinanda ang aking sarili sa kung ano man ang maaaring mangyari.

Ang kaliwang paa naman niya ay medyo nasa unahan, habang ang kanan na paa niya ay nasa likuran nito at may pagitan din ang dalawa. "Kung gusto mo agad matapos ang laban, patamaan mo sa mata o sa ilong. The eyes and nose are the most sensitive soft spots on your attacker's face. Pag-aaralan natin mamaya kung paano sumuntok ng tama." Tumango ako sa kan'yang sinabi at sinundan siya ng tingin na papunta sa aking likod. "Tss, huwag mo 'kong habulin ng tingin." Inis na sabi nito sa akin at hinawakan ako sa balikat at pinatalikod sa kan'ya.

Hambog niyang sabi. “Whatever! Diba lately may mga naimbento ka na devices? Ipagamit mo sa ‘kin ang ilan kagaya ng eyeglass na kahit tama ng bala ay hindi ito kayang sirain. Kailangan ko din ibang color ng contact lenses na kaya takpan ang kulay asul kong mata at the same time kaya maka kita kahit sa napaka madilim na lugar at malayo. Isama mo na rin ang ilang tracking devices at voice changer.” Mahaba kong paliwanag.

' tahimik niyang sita sa sarili habang pinipigilan ang sarili na hindi makalikha ng anumang ingay habang sinasabayan ang bawat paghakbang ng amo. Nang magtama ang kanilang paningin ay bahagyang nanlaki ang kanyang mga mata dahil sa gulat. Ngunit hindi nakatakas sa kanyang paningin ang bumakas sa kanina'y nakangiti na binatang amo, tila hindi rin ganap na kalmado ito gaya ng inaakala niya — may kung anong lalim at pag-aalala sa mga mata nito, ngunit may halong init na hindi niya maipaliwanag.

Higit sa lahat, ang mga mata ng kaniyang anak ang pinakakakaiba. Ang kaniyang anak ay nagtataglay ng matatalas na mata tulad mismo ng kay Wesley Mendez. Ang mga mata ni Tyra ay hindi lamang basta bilog o maganda; ang mga ito ay may kakaibang tindi ng talino, lalim, at talas ng paningin na tila ba kayang basahin ang iniisip ng sinomang kaniyang kinakausap. Sa tuwing nakatitig ang bata sa isang bagay, ang kaniyang pag-iisip ay mabilis na gumagana, mapanuri, at walang anomang nakaliligtas sa kaniyang pansin—isang katangian na sikat na sikat sa pamilya Mendez sa Maynila, ang mga matatalas na mata na sumisimbolo sa isang taong may mataas na kakayahan at bagsik sa pagsusuri.

Napapadalas na yata ang pagsakit ng kanyang ulo mula ng tumungtong siya sa Pilipinas. "You knew that's gray, huh?" Nahihimigan niya ang saya sa boses nito pero hindi na lamang niya iyon pinansin. "Eh, of course. Why?" Natitigan niya kase ang mga mata nito kanina. It's a gray eyes that have a flecks of brown and gold. That's a rare eyes. At ang mga matang iyon ay parang nakita na niya iyon sa kanyang panaginip. That's weird thought.

Pero bubulagin pa ako nito! Pilit kong iminulat ang mga mata ko. Lahat ng nakikita ko ay malabo… ang mga anino ng mga kasama ko ay halos hindi ko na makilala. Hindi ko maaninag ang kulay ng mga damit nila. No matter how many times I tried to blink to bring back my clear vision, hindi pa rin bumabalik sa dati ang paningin ko. "Huwag kang gagalaw," sabi ng medic habang marahang ibinubuka ang mga talukap ng mata ko. "Your pupils are reacting, but your vision might stay blurred for a few days. No strain, no light exposure. Got it?”

Muling nagtama ang aming mga mata. Pero hindi na kagaya kanina. Wala na yung lambing. Wala na yung katahimikang muntik nang maging delikado. Ngayon, nanlilisik na ang mga mata niya pero may halong hiya, inis, at konting kiliti na pilit niyang tinatago. At ako? Ngiting-ngiti pa rin. Kasi kahit sa simpleng asaran lang nauwi ang lahat, ramdam ko pa rin—may isang bagay sa pagitan namin na unti-unti nang nagiging mahirap balewalain.

"Pwede bang uminom na lang muna ako ng gamot? Gusto kong pumunta sa ophthalmologist para magpasuri." "Ano bang problema ng mata mo?" tanong ng doktor. "Bigla akong umitim at nanlabo ang paningin ko." Kinuha ng doktor ang kanyang pelikula at tiningnan ito ng ilang beses: "Maaaring mayroon kang intracranial hemorrhage na nakakaapekto sa retinal nerve. Dapat kang maospital sa lalong madaling panahon, at dapat gawin ang isang komprehensibong pagsusuri upang matukoy ang sanhi. Kung hindi, baka mabulag ka."