Maugat Na Mata Novels & Stories

Tumingin ako sa sahig, mabilis ang kurap ng mga mata. "Anong part ng 'mababaliw ako sa 'yo' ang hindi mo naintindihan?" Nasa tapat ko na si Mateo. Damang-dama ko ang init na nanggagaling sa kanya. "Kaya kong mabuhay nang wala siya habambuhay. Pero hindi ko kayang lumipas ang isang araw na wala ka. Kailangan ko bang ulitin?" Tumingin ako sa kanya, pinunasan ko ang ilalim ng mga mata ko para hindi masira ang makeup. Hindi ako iiyak. Hindi dito. Hindi sa harap nila.

Hindi na maalala ni Naya kung gaano na katagal mula nang huli niyang maramdaman ang ganitong kalayang tumawa. Ngunit si Nora Madrigal, na halos itinulak papasok sa kotse, ay hindi na makatawa. May buto ng sili na pumasok sa mata niya, at ang kaliwang mata niya ay parang sinusunog ng mainit na bakal. Hawak ni Nora ang kaliwang mata niya habang halos mabaliw sa sakit. Hindi niya napigilang mapasigaw nang matinis.

May makapal na kilay, brown na mata, mahabang pilikmata, matangos na ilong at mapulang labi. Sobrang tamang ng aura nito at kahit sinong makaharap ay manginginig sa takot. Kilala siyang Ruthless at cold-hearted. Kaya iniiwasan nilang magalit ito. Dahil paniguradong buhay ka pa, pero pakiramdam mo malapit kana..

Pinangkit ko pang lalo ang mga mata para mapigilan ang luha na nagbabadya na roon. 🎶"Ng mga bituin... Ng mga bituin... Ng mga bituin...🎶 Natapos ko ang kantang nakatitig lamang ako sa mga mata niya habang nakangiti ng matamis. Subalit hindi man lang nagbago ang anyo niya. Salubong pa rin ang kilay at may pagtatanong ang matang nakatunghay sa'kin.

Maingat niyang nilapag ang dalaga sa kama at humugot ng malalim na hininga. Pikit na ang mga mata nito at mukhang tulog na. Tinitigan niya ito nang mabuti at ang una niyang napansin ay ang pamamaga ng mga mat anito na parang buong araw umiiyak. And speaking of crying, kita niya ang pagtulo ng luha sa pisngi nito.

He was incredibly masculine and. ‘Amber-eyed?’ Napakurap si Margaux. Bihira kasi sa bansang ‘yon ang may ganoong klaseng mga mata. Tila gawa sa apoy ang mga mata ng binata, kabaligtaran ‘yon sa napakalamig nitong dating.

“‘Yan ba ang bago mong salamin? Ang ganda ah, bagay sa ‘yo.” “Yeah, tatlo ‘yan. Purple, black, and that pink frame. And a pair of clear contacts, too. Bought it all for her.” Lumingon kaming lahat nang magsalita si Knives. Hindi naman lihim ‘yun kay Mama maging kay Atsi at Seiji, pero hindi ko naiwasang mahiya nang banggitin nya pa ito ngayon. “Sinabi nga sa 'kin ni Kataleia, Knives. May grado na rin pala ang mga mata nya, ‘kala ko astigmatism lang,” tugon ni Mama.

Bulag ka! Pagkatapos ng maingat na pagtingin, sinabi ni Matthew, "Mr. Steele, ang iyong mga mata ay maaaring mukhang nasira at katulad ng mata ng isang normal na tao ngunit sila ay kulang sa focus at ang iyong visual na perception sa iyong paligid ay napakahina. Kung hindi ako nagkakamali, dapat kang maging bulag, Mr.. Steele! Wala kang nakikita!

C47 Bago ko pa imulat ang mata ko at kaagad tumambad sa akin si Amara na sinalubong kaagad ako ng isang malutong na sampal. Napatagilid ang ulo ko pero hindi ko pinansin ang sakit ng pisngi ko dahil kaagad tumama ang mata ko sa gitna ng mga hita ko na merong dugo. "Mang aagaw ka!."

Kaagad din namang namilog ang mga mata ko sa matinding pakagulat Hindi ko kasi talaga iyun inaasahan eh. Pero, nang mapansin ko ang pagtango ni Mama Maureen, hindi ko na napigilan pa ang mapahagulhol ng iyak.......