Kaibigan Spoken Poetry Tagalog Novelas e Histórias

*** shout out po kay Leslie Dayao, reading from Laur Nueva Ecija Wena Abarquez

Yeah, you're worth the wait All of my dark, dim, and lonely days Every goodbye and heartbreak was pointing me home I was just holding on Praying you'd be out there Holding strong Took me forever to find you But finally, forever's just two words away Baby, you're worth the wait. “Ipapaubaya ko ang anak ko sa ‘yo, hijo. H’wag na ‘wag mong sasaktan. Kasi kapag nangyari iyon babawiin ko siya sa'yo kahit pangalawang kasal n'yo na ito.”

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. Limang segundo ang tinagal ng pagkakalapat ng aming mga labi. Suot pa rin nya ang ngisi sa labi nang ilayo nya ng kaunti ang mukha sa akin. Nakagat ko na lang ang labi ko pagkatapos. "That's how you say goodbye to your husband."

Pero bigla niya akong binitawan na mayroong pagtitimpi. "Keegan, I love you.." "A-ano ang ibig sabihin no'n, mahal?" "Ang ibig sabihin no'n ay m-mahal n-na k-kita.. paumanhin pero ang kahulugan pala no'n ay mahal kita." Sa wakas ay nasabi ko na rin ang gusto kong sabihin. Hindi ko alam kung kailan nagsimula ang nararamdaman ko sa kanya pero masaya ako sa nararamdaman ko.

ibig sabihin mauuna Kang marating SA pinas, Kita - kits Na Lang Tayo? mag kapitbahay Lang Naman Tayo Ui Kaya okie na mauna Ka na kana ,Nakakasawa din na palagi Tayo'ng mag kasama, Baka tuloyan na Tayo mag palit nang mga katauhan eh Lugi AKO Noh, sa'ad KO dito Na kina laki nang Mata nito, Paano Ka Naging Lugi Em,em ah paano ipaliwanang mo nga SA akin?" Asar na asar na wika nito. Sa akin,

masayang wika ni Shine at may kasama pang pagpisil sa aking Braso. “Aray, grabe ka naman kailangan bang may pagpisil?” inis niyang saad sa kaibigan at binigyan niya ito ng nakamamatay na irap. Sa gitna ng isang ordinaryong araw, naganap ang isang kakaibang pag-uusap sa pagitan ng dalawang kaibigan, sina Peanut at Shine. Ang mga salitang "Ano, bang nangyayari sa'yo? At para kang hindi maihingi pusa 'diyan?" na binigkas ni Peanut ay nagpapahiwatig ng pagtataka at pag-aalala para sa kanyang kaibigan. Tila ba may kakaiba sa kilos at pananalita ni Shine, na nagdulot ng pagkalito kay Peanut.

inis na sambit ko " Pasensiya na" parang pagod na sambit niya, sa halip na gumaan ang loob ko ay mas lalo akong nainis. " Ano ba kasing problema mo? Nitong nakaraan parang hindi wala ka sa sarili mo. Parang hindi kita kilala, kung may problema ka sabihin mo Krio magkaibigan tayo" Tumawa siya ng matamlay at tinignan ako ng maigi " Kaibigan" sambit niya sabay tango.

biro nya sa kaibigan "’Yun na nga, bestie! 'Di ba pwedeng bumalik ka na dito? Imbes na nagpapahinga lang ako sa Pampanga at nagchi-chill lang dahil kampante akong nasa opisina ka, ngayon ay halos 'di na ako umaalis dito!" "Hahaha… 'Di na ako pwedeng bumalik diyan! Paano naman ang resort natin dito?"

biglang bawi niya sabay iwas ng tingin. Habang ako? Hindi ko alam kung kikiligin ako o masasaktan. Paano ba naman, okay na sana kaso binawi pa. Anak naman ng pating 'yon, naudlot pa 'yong kilig. Tapos ang masakit pa, sinabi niyang mag kaibigan kami? Friend zone na ba 'to? Nakakapanglumo naman.