Kailangan Ko'y Ikaw Novels & Stories

"Mia.." "Ikaw na lang ang mayro'n ako, Tito. Pero bakit pakiramdam ko, anytime iiwan mo na rin ako. Hindi ka na madalas magpakita sa akin, kahit nandito ka sa Manila kailangan ko pang makiusap sa iyo para lang puntahan mo ako. Ayaw mo na rin ba sa akin?"

Sorry kung inaasar kita paraan ko lang ‘yon para mapansin mo at naging effective naman. Wala akong pakialam at hindi naman ako nasaktan kahit pa nilait mo ako. Mas mahalaga sa akin ay ang makuha ko ang puso mo. At nakuha ko naman ito, doon pa lang ay panalo na ako. Sapat na sa akin ang mga kaya mo lang ibigay sa akin. Hindi ako naghahangad ng sobra, misis ko. Sapat na sa akin ang lahat ng mayroon ka. Maging maldita ka man o hindi ka man sweet ay okay lang.

All I want is to see her already. Pero kailangan ko pang maging mas matatag ngayon. My son needs me. Kailangang kailangan ako ng anak ko ngayon. 'I don't even know how to tell him.'

Hindi ito puwede, kawawa si mama kaya nangyari iyon. Tahlia, help me. Kailangan kita ngayon.

Kung kinakailangan ko ibigay ang sarili ko sa ‘yo para makuha lang ang buong pagtitiwala mo, gagawin ko, makuha ko lang ang kailangan ko. Then, I will leave you.

wika nito na halos ikapandiri ko na. "Baliw! Baliw ka na! Tumigil ka na, sukang suka na ako sa mga pinagsasabi mo. Please, pakawalan muna lang ako Ace, paki usap!" sigaw ko habang nagmamaka awa dito, ngunit tila bingi ang gago at nilayasan ako. Kaya wala na akong nagawa kundi umiyak ng umiyak hanggang sa mapagod ako. Tang ina naman, bakit ba nangyayari sa akin ang lahat ng 'to. Gusto ko lang naman maging masaya at mabuo ang pamilya ko. Lordd, help me!" hiyaw ko.

🎵Ikaw ang pag-ibig na hinintay Puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na ikaw Ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng Maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw🎵

Ang tanging alam ko lang ay umiyak ng umiyak walang tigil sa pag-iyak. "Cloud baby, please help me. Takot na takot na ako," pagmamakaawa ko kahit impossible, siya pa rin ang tinatawag ko, siya parin ang kailangan ko, siya parin ang pahinga ko. Pero kahit anong tawag ko,walang bumukas ng pinto ng kabinet ko para kamustahin ako. "Cloudy! save me," huling tawag ko ng mawalan ako ng malay.

Baka kasi mamaya paniwalang- paniwala na ko na merong namamagitan saaming dalawa tapos wala naman pala. "Asawa kita and I need you." Napatingin ako sakanya ng sabihin niya yon. Ouch naman koya. "A-Ah g-ganon. You need me para matuloy ang balak mo? Pero diba nakuha mo na yung Mana mo, bakit kailangan mo pa ko." napapahiyang tanong ko sakanya. Itatanong ko na lahat. Parang nilalamutak naman yung puso ko. Ganon na ba kalala yung nararamdaman ko sakanya para makaramdam ako ng ganitong sakit? Sobra naman.

“Bakit, may mga tropa namang nagkakatuluyan, ah!” “Hindi tayo sila. Hindi tayo talo, ano ka ba?” “Sa mahal kita. Anong magagawa ko?” “Wala kasing nanliligaw sa ‘yo kaya ako ang pinagti-tripan mo!” “Makoy --- ?” “Umuwi ka na. Kulang ka lang sa pahinga kaya gan’yan ka. Itulog mo ‘yan. Naghahalusinasyon ka lang!”