Kalungkutan Novels & Stories

anunsyo ng lalaki. Napakurap-kurap siya at tumingin sa labas. Hindi niya maiwasang mamangha sa nakikita, kay linis ng fish pond nasa gilid at tanaw na tanaw niya ang may kalaparang pool at ang mataas na slide. Ang ng gagandahang kubo na yari sa kawayan at meron mga tent sa kaliwa nakalagay sa ilalim ng mga matatas na puno. "Nagustuhan mo ba?"

Maging malakas at malusog. Ilang sandali pa, alas kwatro na ng hapon kami nakalabas at nandito na kami sa isang napakahabang kalye ng Lowlands na kilala sa tawag na Karatela. Malapit lang ito sa palengke o pamilihan. Matatagpuan dito ang iba't ibang klase ng pangregalo. Cosmetics, palamuti, accessories, o 'di kaya'y mga personalized or DIY, at lahat ng ito ay mura ang halaga. Sa madaling salita, parang old version ng Divisoria!

Nakalimutan ko na si Alex dahil sa si Yuan ang kasama ko sa bawat oras at araw. Nagpunta kami sa Cameron Highlands na matatagpuan sa Malaysia. Napaka ganda kasi doon ar it’s hard to pick just one beautiful spot in geographically diverse like a country of Malaysia, but the Cameron Highlands might be the winner. Located in the state of Pahang, the 275-square-mile region is home to the largest tea plantations in the country—a place of fuzzy green hills rolling into the distance, where you can also explore butterfly gardens and strawberry farms.

di ko na inintay yung sagot dahil yung footpath naman visible na isang daan lang. Nang may … ampangit naman nito! Isang kalabaw, natawa ako sa sarili ko kala ko, gorilya. Ahahaha. Pero sila ang dakilang pambansang hayop ng Pilipinas, Kalabaw, parang kapatid ko lang. Nyahahaha. Wow, daming pinya. Ano yun? Santol? Manga? Saging? Bayabas? Makopa? Star Apple? Ayyyy wow, gawa ako fruit salad, and daming puno ng niyog! Akyat ako!

Sa kabutihang palad, sanay siyang magmaneho nang mas matagal, kaya alam niyang kakayanin niya nang maayos ang anim na oras. Bandang alas-tres nang tuluyang umalis si Gerald at ang iba pa sa highway at nakarating sa Mount Dakriont. Ang Mount Dakrinot mismo ay isang magandang lugar sa paglalakbay na walang sariling lungsod. Bukod sa kakaibang lokasyong heograpikal nito, sikat din ang Mount Dakriont kung gaano ito kalawak. Ito ay pinatunayan ng katotohanan na sa isang sulyap, ang Mount Dakriont ay tila wala pang katapusan...

“Ang sugat mo ang aking tinutukoy, Binibini. Hindi ka ba nangangambang maaaring ikaw ay mamatay sa kamandag na dala ng ahas na kumagat sa iyo?” “Malayopython reticulatus,” tanging sagot ng dalaga. Nagtataka naman siyang nilingon ng lalaki, “Malayo poton— Ano?” “Malayopython reticulatus. Reticulated phyton sa ingles at ‘sawa’ naman ang tawag sa atin. Walang kamandag ang uri ng ahas na ito na karaniwang humahaba hanggang tatlumpo’t isang talampakan,” pagpapaliwanag ni Vahlia sa kaharap na ngayon ay nakatingin na sa kan’ya nang may paghanga sa kaalamang nalalaman nito sa mga hayop.

His list of mountains climbed were decent. Bukod sa local mountains, naakyat na niya ang Kinabalu sa Malaysia, Kilimanjaro ng Africa, Mt. Khuiten ng Mongolia, Elbrus of Russia (only the south side of it, which was easier to climb), Stok Kangri ng India, Aconcagua ng Argentina, at Carstenz ng Indonesia. Hindi na bago sa kanya ang life threatening situations and freak accidents. In fact, sini-celebrate pa nila ng kanyang mga kaibigan ang mga ganoong pangyayari pagkatapos, kapag nalampasan na nila lahat.

Lumabas itong may labit ng bayong at dalagitang kasama. Nagawa niyang ngitian ang dalagita. Agad din naman itong tumugon ng ngiti. Lumabas pa ang biloy sa magkabilang pisngi. "Gina, mauna ka na at tawagin mo si Kaloy. Tiyak na nasa bilyaran na naman ang lagalag mong Kuya na iyon," may bahid ng inis na utos ng ginang sa kasama nitong dalagita.

Hindi makita ang liwanag ng buwan ngayong gabi dahil nababalot ng ulap ang kalangitan. Naglakad-lakad siya hanggang sa marating niya ang puno sa gitna ng bukid. Ang bukid na iyon ay pag mamay-ari ng heneral na si Edilberto. Naglakad siya paikot sa puno at saka umupo at sumandal. Kakaunti lamang ang ang dahon ng puno dahil dumating na ang tag-lagpas at nalalapit na rin ang pasko kaya't malamig ang simoy ng hangin.

Kalungkutan, galit, panghihinayang at iba pa. "You cheated on him! Not only that you stole everything he had. You hurt him badly. Lugmok na lugmok ang anak ko nang iwanan mo siya. Alam mo ano pa ang mas masakit? Nagawa mo ring iwanan ang sarili mong anak! What kind of a mother you are? Gumapang ang anak ko sa putik! Nagsimula siya muli sa wala. Pasalamat na lang kami at may mga kaibigan siyang hindi siya iniwanan nung mga panahon na kailangan na kailangan niya ng masasandalan. Maging itong mansyon ay hindi namin pag-aari pero pinilit niyang mapanatili dahil ito ang ala-ala ng kanyang ama. One month… Hindi pa sapat 'yun para makabawi siya.