Keep Calm Quotes Novels & Stories

Halos bumalik ang trauma ko noong nakaraan. Ang akala ko, okay na. “Malakas na ako," katagang laging ibinabaling sa sarili ko ngunit tila nabaliktad ang lahat. “Don't worry, walang masamang mangyayari, okay? Just be calm, atleast try for him, please. . ." kalmadong boses ang pumukaw sa kalooban ko na tila musika para sa akin dahilan para marahan ko itong balingan ng tingin.

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.

Pinagsalin ako ni mama at inabot iyon sa akin. Lumunok ako ng laway at suminghot singhot bago tuluyang humarap sa kanya at inumin ang tubig na binigay niya. Somehow I feel refreshed and calmed. "Calm down, okay?" Malambing na sabi ni Kalle. Marahang hinihimas ang likod at braso ko. Paminsan minsan rin ay sinusuklay ang buhok ko. "Relax." He gave me a sweet sincere bright smile. Kinalma na ako ng tuluyan noon.

"Thank you po, Chief Rey." Walang tumatakbo sa isip ko kung hindi inis. Anniversary namin at wala akong ginawa kung hindi maghintay sa wala. Keep calm. Keep calm. Bago ka magalit, pakinggan mo muna ang explanation niya, okay? Paulit-ulit kong mantra para manatili sa composure.

"Okay, okay. Just relax, all of you. I'm right here, I swear. Relax. I'll be right there, just hang in there a little longer." Liam's voice cut through the madness, steady and calm, attempting to calm those frantic worries back from him. His words were laid-back, nearly as though he was talking to children rather than a crowd of panicked, whispering mouths. He looked around, trying to get a grip on the situation, aware of how tense everyone was, even while he kept his composure.

Siguro dadalhin niya itong mga pagkain at doon na sila sa kwarto kakain. Ayos lang yan Shemaia, ipagpatuloy mo na lang ang ginagawa mo at huwag mong pansinin ang ibang tao. Yes, I need to motivate myself to remind myself to calm down baka bumalik na naman ang nangyari kagabi na nagtatago ako.

Enough lang para magkasya sa loob ng kanyang shoulder bag. “Ichika, dekiru yo, dekiru. Heijou kokoro de, ochitsuite. Besarabari nashi da zo,” pagpapa-remind niya sa kanyang sarili. [translation: You can do this, Ichika. You can do this. Just act normal and calm. Avoid being a yapper.]

“Oh no, sorry. Ayoko ka palang paiyakin. Hay nako, mali ako! Mali approach ko. Kalimutan mo na ‘yon, okay?” Napilitang ngumiti si Cali, bahagyang umiling. “Okay lang. Nagulat lang ako,” tipid niyang sagot. “Let’s not talk about sad things,” ani Rea, sabay hatak sa kanya papunta sa aisle ng mga planner. “Tingnan mo ‘to o! May stickers na may quote like ‘you got this’ and ‘survive today, thrive tomorrow’. Gusto mo? Bibilhan kita!”

Calm Down, Jace!” Pilit na pag papa kalma sakin ni Luther. I took a deep breath and close my eyes a bit, trying to calm myself. “ Are you calm now?” Tanong niya. . “ Yes." Kalmado na sagot ko. Medyo kumalma ako ng konti ron, pero kahit ganun hindi pa rin mawala ang takot na nararamdaman ko “Now tell me where are you now?”

Takot na takot siya, takot na takot. Bigla siyang napalunok at pinigil ang sarili. Kinalma niyang pilit ang sarili niya. "Hindi Annie, hindi ka dapat mag-panic, dapat ay manatili ka pa ring kalmado." bulong niya sa kanyang sarili. "Kapag kalmado ka lang ay maliligtas ka at ang mga sanggol." sabi niya.