Keep Calm Quotes Novels & Stories

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

Binaon ko ang aking mukha sa una ko nang tumunog ang cellphone ko at bumungad sa akin ang mga mensahe galing kay Luke sa messenger. Luke: Before you go to bed I just want to share a verse with you from thwe Bible. This keeps me from overthinking a lot these days. Luke: It is found in Isaiah 41:10, "Have I not commanded you? Be strong and courageous. Do not be afraid; do not be discouraged, for the Lord your God will be with you wherever you go." Luke: I'll pray for you. Goodnight and see you on Monday. Hindi ko mapigilan na mapaiyak dahil sa nabasa. Hindi ko alam kung bakit sobrang bigat ng pakiramdam ko ngayon.

Hindi naman ‘yon kalakasan, ngunit masakit pa rin dahil sa pasa na natamo ko dulot sa paglalabas ko nang sama ng loob ko nitong nakaraan. “How can i calm down, kung alam ko ‘yang binabalak mong gawin? May plano naman tayo, Johan. Malinaw at maayos na ang lahat, ang kailangan na lang na’tin gawin ay ipain sa patibong ang kung sino mang nasa likod ng pagtawag na natanggap na’tin.”

Ang bawat salita nito ay may halong galit, takot, at frustration, na parang pinipilit nitong ilabas ang lahat ng nakapaloob sa loob nito. Kent exhaled slowly, keeping his voice calm even as his chest tightened. “Mae, listen to me… we’re scared, I know, but panicking won’t fix anything. We’ll take it one step at a time, okay? One step at a time.” He tried to keep his tone reassuring, knowing she needed something solid to hold onto, even if he himself wasn’t sure of every next step.

“Pero don’t worry. We’ll manage everything. Basta nandito ako, walang makakasira sa atin, Kiara.” Napangiti ako, kahit pa alam kong hindi madali. Ngunit sa bawat salita niya, ramdam ko ang lakas at katiyakan na kailangan ko. Sa kabila ng takot, may pag-asa pa rin na mapanatili ang lihim namin. At habang nakaupo ako sa tabi niya, isang simpleng reminder ang dumating sa phone ko—isang text: “Keep calm, stay smart, and never let Kara know anything. Ever.”

Malakas ngunit maingat ang kapit nito, sapat para mapatigil siya, pero hindi para masaktan. Bahagya lang siyang napakibot. Hindi pa rin siya lumingon. “Calm down,” mas mahina nitong ulit, mas malapit na ngayon ang boses. “Okay na. You’re safe now.” “Anong sinasabi mong mag-calm down?” sagot niya, pilit pa ring matigas ang boses. “I’ve been calm this whole time.” “No,” mariing sagot ni Jaxen, ngunit hindi galit. “You’re not.”

Ang mga pagkakataong inakala niyang hindi na siya makakabangon, ngunit nagawa pa rin niyang lumaban. Kaya kailangan niyang lumaban muli. "Including this..." bulong niya habang pilit na ngumiti sa sariling repleksyon. "All you need to do is stay calm." Ngunit kasabay ng huling salitang iyon ay muli na namang tumulo ang kanyang mga luha. Napailing siya, hindi pala ganoon kadaling kumbinsihin ang sariling maging matatag.

Pero pagkatapos ko magtrabaho kay Strix ng ilang taon, naintindihan ko na ang mga taong may magandang gustong mangyari ay kailangang manatiling kalmado at ang mga kalmado lang ang makakakuha ng magagandang bagay. ‘Hindi nga mas magaling ang skill ni Quincy kaysa sa akin pero kung seseryosohin niya ako, magagawa niya pa rin naman akong saktan. ‘Mahaba ang pasensya ni Quincy. Pero baka hindi sa mahaba ang pasensya niya. Talagang mapagbigay lang siya at isa siyang tao na kayang maging kalmado palagi. Kung hindi, hindi siya pananatilihin ni Mr. Goldmann sa tabi niya ng ilang taon.

Tumayo siya, halatang handang lumapit. Pero umiling lang ako. Kinaya ko. Hindi ako sumagot pa. Hindi ko pwedeng patulan. Hindi ko rin pwedeng ipakita na naiiyak na ako. Kailangan kong manatiling kalmado. Kailangan kong manatiling matatag. Pinilit kong hindi pansinin ang nakakapasong tingin ng lalaking sumigaw sa akin. "Miss, kung di mo kayang trabaho mo, umalis ka na lang-"

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.