Novel & Cerita Staying Calm Quotes

“Hindi ko hahayaan na mangyari ‘yon. Huwag mo mung isipin ‘yan. Worrying about tomorrow will only steal the joy from today. We have Stella, we have each other. And whatever happens, we'll face it head-on.” Ang mga sinabi niya ay tila nakapagpakalma ng isip ko. He was right. We couldn't let the fear of what might happen steal away the little peace we had found tonight. Huminga ako ng malalim, at sinusubukan na huwag isipin ang maaaring mangyari bukas. I need to focus. Stella giggled as she showed us another drawing, and I forced a smile, pulling her into my lap.

Ang bawat salita nito ay may halong galit, takot, at frustration, na parang pinipilit nitong ilabas ang lahat ng nakapaloob sa loob nito. Kent exhaled slowly, keeping his voice calm even as his chest tightened. “Mae, listen to me… we’re scared, I know, but panicking won’t fix anything. We’ll take it one step at a time, okay? One step at a time.” He tried to keep his tone reassuring, knowing she needed something solid to hold onto, even if he himself wasn’t sure of every next step.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Sobrang tagal namin makarating. Bahagya pa akong napapalunok dahil sa kaba. "Stay calm, I won't do anything bad to you here." Seryosong aniya. Agad akong lumingon sakaniya, nanatili lang ang paningin niya sa harapan. Nakapamulsa at walang emosyong makikita sa mukha niya, nanatili itong seryoso. "Stop staring at me, I might do something you will like." Dagdag niya.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

“Pero don’t worry. We’ll manage everything. Basta nandito ako, walang makakasira sa atin, Kiara.” Napangiti ako, kahit pa alam kong hindi madali. Ngunit sa bawat salita niya, ramdam ko ang lakas at katiyakan na kailangan ko. Sa kabila ng takot, may pag-asa pa rin na mapanatili ang lihim namin. At habang nakaupo ako sa tabi niya, isang simpleng reminder ang dumating sa phone ko—isang text: “Keep calm, stay smart, and never let Kara know anything. Ever.”

Malakas ngunit maingat ang kapit nito, sapat para mapatigil siya, pero hindi para masaktan. Bahagya lang siyang napakibot. Hindi pa rin siya lumingon. “Calm down,” mas mahina nitong ulit, mas malapit na ngayon ang boses. “Okay na. You’re safe now.” “Anong sinasabi mong mag-calm down?” sagot niya, pilit pa ring matigas ang boses. “I’ve been calm this whole time.” “No,” mariing sagot ni Jaxen, ngunit hindi galit. “You’re not.”

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.

“Oh no, sorry. Ayoko ka palang paiyakin. Hay nako, mali ako! Mali approach ko. Kalimutan mo na ‘yon, okay?” Napilitang ngumiti si Cali, bahagyang umiling. “Okay lang. Nagulat lang ako,” tipid niyang sagot. “Let’s not talk about sad things,” ani Rea, sabay hatak sa kanya papunta sa aisle ng mga planner. “Tingnan mo ‘to o! May stickers na may quote like ‘you got this’ and ‘survive today, thrive tomorrow’. Gusto mo? Bibilhan kita!”