Keep Smile Quotes Novels & Stories

“Pero admit it—you’d miss me if I stopped talking.” “Try me,” balik niya, pero may konting ngiti na sa labi niya. “Oh, so you can smile,” sabi ko, sabay turo sa bibig niya. “Akala ko frozen na ‘yan. Mas lalo kang nagiging masarap sa paningin ko lung ganiyan ka araw-araw. Ngumiti ka naman. Huwag palaging nakasimangot.” “Stop teasing me,” sabi niya habang nag-aayos ng mga tools.

'It's time for revenge, haha! Ngumiti siya nang napakatamis, pero tila mali yata dahil parang naestatwa ang mga ito. Kaya biglang kumunot ang noo niya. "Do you know that you have a very beautiful smile?" seryosong wika ni Kenneth. "A smile that could make someone stop and just stare at you," dugtong ni Dominic. "A smile that could remove stress?" dagdag pa ni Kevin. Pakiramdam niya ay namula ang kanyang pisngi dahil sa mga narinig.

CHAPTER 12 ‘SMILE. Because when I see your smile, it also makes me have a smile.’ Ito ang mga salitang nabasa ni Syler sa kulay blue na sticky note na nakadikit sa ibabaw ng lamesa niya sa opisina.

Agad siyang ngumiti sa akin at kumaway nang makita niya ako. Kahit pinapainit at pinapasakit ng babaeng toh ang ulo ko palagi... siya rin ang nag-iisang taong nagagawa akong pangitiin dahil sa mga kalokohan niya at dahil na rin sa ngiti niyang palaging abot sa mata niya. Her beautiful smile is like a virus. It's infectious. When she smiles... everyone can't help but smile as well.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

“Mabuti naman at naisipan mo pang bumalik?” Kaagad niyang hinawakan ang kamay ko at ipinagsalikop ito sa palad niya. “Sorry, natagalan ako.” “Ano pang magagawa niyang sorry mo?” sabi ko sabay irap sa kaniya. “At puwede ba, ngumiti-ngiti ka nang hindi nakaka-attract ng kung sino-sino iyang kasungitan ng mukha mo.” “Wala naman akong pakialam sa kanila. Why would I bother myself smiling, hindi ko naman sila kilala?”

Slang nitong accent na sobrang nagpapagwapo sa kaniya. "A-ahmm... y-yes I'm fine." Nauutal kong sagot sa kaniya. "Well, then. Sorry again." He smiled and leave immediately. Shuta! Ang gwapo niya pag nagsmile. Para tuloy akong estatwa sa nangyayari sa akin ngayon. Hindi ako makagalaw. Sobrang lakas ng tama niya sa akin. Kopedo ang talim ng pana mo, hah! Naalala ko tuloy 'yung naging panaginip ko tungkol sa kaniya.

nakangiting panunukso niya. Ngiting noon pa man ay 'di mawala-wala sa bibig niya. Ni isang beses ay hindi ko pa siya nakitang nakabusangot na para bang pasan ang langit at lupa. Hindi ko pa siyanakitang umiyak dahil sa sobrang nalulungkot o nasasaktan. Ngiti lang ang palaging nakaplastada sa mukha niya. No one desires to fade the glow of her smile, the distinct smile she possesses. We love her even more for her smile, capable of brightening the entire world.

Pinapanalangin niya na sana bumalik 'yung dati nilang closeness para wala na siyang problema pa. He just took a sip from his glass and leaned back against the velvet seat, eyes locked on nothing in particular. Daius cleared his throat, and then chuckled. "Ngumiti ka naman. Sayang kagwapuhan mo niyan," pansin ng kaibigan niya sa kanya. "How can I smile? Ang hirap," sagot niya at huminga ng malalim. "Mahirap nga, pero kailangan. Nilalayuan ka ng mga tao," Daius chuckled once more.