Keep Smile Quotes Novels & Stories

he said back. Bahagya akong natawa. Naabutan ko siyang nakatitig muli sa akin. Magkalapit lamang ang aming mga mukha dahil nga nakayakap siya sa akin. "Smile when you're happy, Ian." "Siguro nga mapapadalas na ang pagngiti ko," sabi ko, "gustong gusto mo 'tong ngiti ko, 'di ba?" It was then his smirk appeared, "Yes, please smile often."

And for some reason, that simple smile made her happy. “Uyy ngumiti ka...” “What’s so amusing about seeing me smile, Amara?” Sabi nito sabay bumalik sa dating masungit na mukha. “Wala, hindi ka kaya madalas na ngumiti, parang masyadong mahal ang tawa at ngiti mo, so I think seeing you smile even just a little is already a big achievement.” “Ngumiti rin naman ako kanina sa kusina, wala ka namang sinabi.”

“You know you never need to smile in front of me I will understand if you just cannot smile like you used to before.” Maka hulugang sabi nito, agad namang napalitang ng pag haba ng nguso ang pilit niyang ngiti. “I said don’t smile if you can’t, hindi ko naman sinabing sumimangot ka.” Natatawa nang sabi nito na sinagot niya naman ng isang matalim na pag irap. “Ano ngang ginagawa mo dito? Over time ka rin?”

Ramdam ko ang tensyon sa bawat galaw niya. Bigla siyang humarap. Matalim ang mga mata niya. Galit. Pero may kung anong hindi ko maipaliwanag sa ilalim no’n. “You were smiling.” “Ha?” “You were smiling at your phone.” Natahimik ako. “Bakit? Bawal na ba ngumiti?” “Don’t do that.” “Don’t do what?” “Don’t smile like that for someone else.” Parang may kung anong bumagsak sa dibdib ko.

Alam kong kukuhanan niya ako ng litrato kaya mas lalo akong bumusangot para ma-turn off siyang ituloy ang plano niya. "Smile," pakiusap niya pero hindi ko magawang ngumiti. "Masakit panga ko," palusot ko. Ayaw ko nang pilit na ngiti kaya nagpalusot nalang ako. "Smile for me," pakiusap niya habang nakangiti. "Masakit nga ngipin ko," agad kong sabi. "I don't believe you."

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

We shared the snacks while chatting. Just like that, bumalik na ulit sa axis ang mundo ko. Everything's normal and I feel warm and fuzzy with just one smile. The dimple on his cheeks makes everything fine.

maawtoridad na wika nito na nagpapa alaala sa akin. "Relax love, hwag kang OA dyan, wala naman ng aagaw sa akin. I'm all yours. Smile ka na nga dyan, dali na. "Ayoko nga!! "I-i-smile na 'yan.. "Ayoko nga sabi." "I-i-smile na 'yan, ayan malapit na oh." parang batang pang-aasar ko pa dito. Kaya naman nag smile nga ito pilit naman. Kaya nabadtrip lang rin ako.

I know someday, makahanap ako magpapakita ng worth ko. I just smiled at Archer. "Ayan, nakangiti kana." Tumingin ito sa malayo. "Aside from those sad eyes, what really drew my attention to you was your genuine smile. I know you're really happy that time, and your smile makes me happy. You're like a happy virus, contagious." My heart suddenly skipped a beat.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.