Korean Callsign For Relationship Novels & Stories

“Anong hindi kilala? Kung sabagay hindi ka naman taga Korea pero mukha mo namang mukha kang Korean.” Bahagya akong napaiwas ng tingin bago marahang sumagot. “Actually, Korean ang parents ko. Lumaki lang talaga ako sa Pinas.” Dahan dahan naman siyang napatango na tila ba ngayon lang niya tuluyang naintindihan ang sitwasyon ko. Sumandal pa siya sa upuan niya habang nakahalukipkip. “Hmm... okay, explain ko na lang sa’yo. Actually mag asawa na ang dalawang legendary na ’yan at isa sila sa pinakamalalakas dito sa Korea. Oh sila ang tinatawag na mga chaebol.”

“Seryoso ka ba?" Kumunot ang noo ni Yael. “Mukha ba akong nagbibiro? Iyon na lang ang tawagan natin para masanay rin sina Gael at Liana. Tawagin din nila tayong mommy at daddy…” "Pero they are big enough to know it. Hindi na natin kailangan ng call sign na gano'n—" “Anong gusto mong tawagan? Asawa ko? Darling ko? Baby ko? Hubby at wifey?"

Mula bata ay magkakilala na kami at kilalang kilala na namin ang isa't-isa. Last time Kelvin called me but I hang up the call. I don't know it was him dahil wala akong natatandaan na may ‘babylove’ sa contact ko. ‘Babaero’ ang name niya sa contact list ko, pakialamero talaga iyun.

#bestpartyever #masarapmagingbatamuli #happinessoverload #Kartforthewin #roadtoforever #kiligmuch Then the next is her message explaining to her what is Kart really, it's not a misspelled version and clearly has nothing to do with the shopping cart. It's their love team's name—Kart. Kim's first letter on her name and obviously his name, Art. Which gives them a Kart, Really?

"Going once, going…" May isang tumaas ng numero, umabot na hanggang 100,000 hanggang 500,000. Nagsimula na ang bulong bulongan, umabot na ng isang milyon, hanggang limang milyon. "Hala anak, ang laki naman ng bidding ng koreano, ayaw ata umatras. Sino ba yan nak?" "Ewan ko ma, parang hindi naman ata siya ang nag bibid, meron itong kausap sa telepono."

Asar. "Hahaha. That's okay." narinig kong sabi ni Kean pero hindi na ako nag-abala pa na tumingin. "Oy,tingnan nyo oh. May mga korean name pala ang names natin." I heard Nelorie cleared her throat."Ehem. I thought we need to study hard ,Kean? So,bakit nagbabrowse ka sa phone mo?" "Just this once. Itatry ko iyong mga names nyo."

Wala na siyang itinago at tinawag siya, “Hubby…” Natigilan si Jordan. "Madam, ano... anong tawag mo sa akin?" Hindi inaasahan ni Jordan na “hubby” ang tawag sa kanya ni Madam. Alam ng lahat sa South Korea na may asawa siya, na isang kilalang tao sa bansa. Ang pangalan niya ay Cheon Ji-hoon. Ang tunay na asawa ni Park Anya ay si Cheon Ji-hoon!

Lumamlam ang mata ng lalaki. "Teka, suot ko na iyong jacket mo, nasa loob na ako ng unit mo, you're offering me these sort of help, pero wala pa akong idea kung anong pangalan mo." "It's Lee." "Lee?" Tumango siya, isang beses. "Lee as in parang Lee na apelyido ng mga korean?" "Yeah." Tumunog ang cellphone ko. Nagbi-video call na si Sora. "Kailangan ko nang umuwi," nagmamadali kong sinabi.

“Oo, Ravi na lang, lalo kapag kasama natin ang pamilya ko.” “Sige po.” “Tanggalin mo na rin ang pangungupo, magka-edad lang naman tayo. Ang sagwang pakinggan.” “Okay.” “Mag-ready ka naman sa Sabado at Linggo. Ipapasyal kita ng maraming beses sa South Korea.”

Isang masiglang boses ang lumabas mula sa aking bibig habang h******n ang kanyang mga Kamay. Good evening too Love! " Tugon nya na may ngiti sa labi. Babe or Love ang callsign namin. Nag Dinner kana ba? Pagtatanong ko sa kanya. Not yet, sagot niya na Para bang matamlay. " Hinihintay kase kita Love akala ko maaga kang pupunta Kaya yon wala pa akong haponan. Paglalambing nya sakin. " I want to eat with you. '