Korean Callsign For Relationship の小説・ストーリー

Hinawakan ko ng mahigpit ang cellphone na hawak ko. "Ēsu o Kōru." [CALL ACE.]

Madalas kasi ay radyo lang iyon ng kabilang estasyon para humingi ng tulong o kung anong itatanong. “This is Falcon, roger”, sagot ng nasa kabilang linya. “Sir!”, animo’y de-baterya ay awtomatiko siyang napadiretso ng upo at sumaludo pa nang marinig ang call sign ng kausap niya. Ang Falcon ay siyang call sign ni General Rodriguez.

Buti na lang hindi siya pumupunta dito sa bahay. “Um, nawawala po ang simcard. Bibili na lang po ako mamaya pagkahatid po namin sa dalawa.” “Okay. Tawagan mo ako para malaman ko ang number mo.” “Sige po, Sir.” Bahagyang kumunot ang noo ni Sir Kyrie. “Kyrie, Ruth. Call me Kyrie. Ilang beses ko nang sinabi ‘yan.” Tumango ako. “K-Kyrie.”

Saka bente nueve na siya kaya hindi na kailangan ang evidence of consent galing sa magulang niya. “Hmmm… Ibinigay din niya ang kailangan ni Seojun. Birth and Family Relations Certificate, saka South Korean Identity Card.” Pinindot niya ang button para makapag-text ng reply. “Thanks. Ano nang balita sa listahan ng mga guests?”

wika ko no'ng nahihimasmasan na siya. "Ang gagu kasi! Korni beh! Iyong amin kasi ng jowakels ko babe ang call sign. Nakilala mo na ba jowa ko?" Umiling iling ako. "Kalaban nila sebastian! Ayon si number nine!" sabay turo niya pa sa gawi no'n. "Ahh, nine?" "Oo beh, pinapalitan niya talaga 'yon ng number namin dati kasi five 'yon."

mura ko sa isip ko , lahat yata ng mura minura ko na? kring! kring! Aden calling " hello ? " " hyung ! nasan ka ?! " bat puro ganon ang bungad sa akin ni Aden ? ano trip nya sa buhay ha ? " nasa bahay kakagising ko lang bakit ? " mahinahon kong saad sa kabilang linya " hyung punta ka ngayon dito sa *** airport ! aalis na si Mattiana maya maya papuntang korea !? "