Kuroko No Basuke Yaoi

“อูยยยยย… ” กันย์ครางเสียงยาน… ริมฝีปากห่อรัดเป็นวงด้วยความเสียวซ่านและเจ็บแปลบที่เกิดขึ้นพร้อมกัน ด้วยความหนึบแน่นและฝืดคับของช่องทางน้อยๆ ที่ยังไม่เคยโดนอาวุธประจำกายของชายใดใส่มาก่อน ทำให้พ่อเลี้ยงไม่อาจดันให้มิดดุ้น “งืออออ… ผมเจ็บ… ” เสียงของกันย์สั่นเครือ… เม้มปากแน่น น้ำตาไหล แต่เสียงร้องอุทธรณ์และแววตาวิงวอนน่าเวทนาก็ไม่ได้รับความปรานีจากคนตัวใหญ่

จ้าวเสี่ยวหมิงบุรุษที่ได้ขึ้นชื่อว่าเลวทรามต่ำช้า จากเด็กน้อยผู้ถูกไล่ล่า สู่ การเป็นจอมมารผู้สูงส่งแต่ชะตากลับพลิกผันจนต้องมาสิงสู่ในร่างของหลิวมู่เหยียน ดรุณตัวน้อยรูปร่างบอบบาง

“อู้ววว… หนูวินน์ครับลุงอยากกระแทกหนูเหลือเกิน… ” เสียงของลุงเดฟกระเส่า มือใหญ่สาวลำเอ็นสีน้ำตาลคัดแข็งเป็นลำ รูดขึ้นลงเป็นจังหวะ “ซี้ดดดด… ” สิ่งที่เห็นทำเอากวินท์รู้สึกเสียววาบตรงง่ามก้น เผลอร้องครางออกมา ยืนขมิบก้นแอบมองความลับของเพื่อนพ่อด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างประหลาดเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังเป็นที่ต้องการของลุงเดฟ “ลุงเดฟครับ… ” ไม่น่าเชื่อ… กวินท์ไม่อยากจะเชื่อว่าลุงเดฟจะเป็นเกย์ แต่สิ่งที่เห็นและประโยคที่ได้ยินชัดเจนเต็มสองหูก็ช่วยยืนยันว่าลุงเดฟกำลังคิดอะไรกับตน กวินท์ตื่นเต้นมากจนเผลอทำขวดน้ำที่ถืออยู่ในมือร่วงลงพื้น ทำให้ลุงเดฟที่กำลังสาวลำเอ็นอย่างเมามันถึงกับชะงัก รีบก้าวเข้ามาชะโงกมองหลังพุ่มไม้ที่อยู่ห่างออกมาเพียงไม่กี่ช่วงแขน

วันรับน้องเป็นวันที่ผมได้พบกับพวกเขา...รุ่นพี่ที่ออกโหมดโหดแต่หน้าโคตรหล่อ และที่สำคัญผมตกหลุมรักพวกเขาพร้อมกันสามคน! "ขี้อ่อยนะเรา ถ้าพี่เอาหนูไม่รอดนะ" "ผมไม่ง่ายนะ แต่ห้องว๊างว่าง!" "อย่าอ่อยให้มากผัวมึงนั่งอยู่นี่!" "ไม่ได้อ่อย แค่บริหารเสน่ห์เฉยๆ" "ทำไมเธอขี้อ่อยจัง ถ้าพี่ทนไม่ไหวเธอโดนจับเอาแน่!" "พร้อมนะครับแค่ผัวขอ!" *เรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน อาจมีคำหยาบคาย เนื้อหาที่ไม่เหมาะ กิจกรรมรักของผู้ใหญ่ ควรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ* •ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลงเนื้อหาเด็ดขาด •ไรท์ด้นสดทุกเรื่องนะคะ อาจจะอัพช้าบ้างเพราะมีหน้าที่หลายอย่างค่ะ •ขอแค่กดถูกใจ คอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจให้กันบ้างจะได้มีแรงในการอัพทุกวันและเรื่องต่อๆไปนะคะ เรื่องนี้แต่งขึ้น 26/04/2566 เวลา 23:07น.

เมื่อได้โอกาสอีกครั้งผมสัญญาว่าจะเลือกพี่ปราชญ์ และเป็นภรรยาและหม่าม้าที่ดี

จากหนึ่งในเด็กเลี้ยง สู่คุณชายบ้านอัครพิเสธ เพื่อขึ้้นเป็นภรรยาเพียงคนเดียวของคุณป๋า

“ห้ามเข้ามาในห้องครับ แล้วกรุณาเก็บฟีโรโมนไว้ให้หมดด้วย ผมไม่อยากได้กลิ่นคุณตอนนี้” “แต่เขาว่าคนท้องและเด็กจะอารมณ์ดีถ้าได้กลิ่นฟีโรโมนของคนเป็นพ่อนะฟา”

I was reborn back to 1975, when the child in my womb was three months old. I did not tell anyone and quietly had an abortion. However, I still wrapped cotton around my belly every day, pretending the baby was still there. In my past life, my husband Declan Huxley's childhood sweetheart Jane Patton and I gave birth on the same day. She had a healthy, ordinary baby boy. But my child looked nothing like us—he was mixed-race, with features of the Valorian people. Declan and I were both locals, so there was no way our son could look like this. Enraged, Declan scolded me in front of everyone, accusing me of cheating on him and having a disgraceful affair with a Valorian. No matter how many times I explained, no one believed me, and I became the shameful woman everyone pointed at. Worse still, Declan reported me and handed in some foreign letters he found at home, which led to me being taken by federal agents and sentenced as a spy. I spent ten years in prison, and when I finally walked out, I was nothing but skin and bones. Meanwhile, Declan had climbed the ranks for his so-called loyalty to the country. He held Jane's hand and brought along my real son, Seth Huxley, then threw 500 dollars at me like it was charity. He said, "Back then, Jane was accidentally deceived by someone else and gave birth to that brat. Unlike you, she has a gentle nature and couldn't endure hardship, so I had no choice but to switch your children. "This money is payment for your ten years and your reputation. You have a criminal record, and I already filed for divorce long ago to be with Jane. Seth also thinks you're not worthy of me, so you better take care of yourself." Seth also looked at me with disgust. "Mommy Jane treats me very well, and she's not like you; she's never been to prison. I don't want a mother like you!" When I learned the truth, the fury was so overwhelming that I had a stroke and died in despair. In this new life, I want to see how they plan to scheme against me when the child is already gone.

I chase my six-year-old daughter out of the house on a cold winter day. I cut her new clothes to pieces and dirty her dainty little face with mud. Then, I give her all my savings. She looks at me tearfully and reaches out for me, wanting me to hold her. However, I harden my heart and push her away, saying, "Leave! Go to Bowen Group and look for their CEO, Logan Bowen. Show him my death certificate and your DNA test—he'll take you in." She sobs while looking at me. "Don't you want me anymore, Mommy? Let's go look for Daddy together." After a brief silence, I say, "I can't go with you. I lied to him back then to have you." Yes, I'm a liar. I orchestrated everything from meeting Logan, dating him, to ultimately leaving him with his child in my womb. Even the death certificate I've given my daughter is fake. From beginning to end, I've lied to him about everything except our daughter.

Fedora Smith was done with love. Finished. Buried. Betrayal had ripped out her heart and torched it—her boyfriend of four years and her best friend of twenty-five caught pants down on the very anniversary sheets she gifted him. And their excuses? “You’re not attractive anymore.” “You took too long to marry him.” Fine. If love was a game, she was rewriting the rules. Now, she runs The Bridal Fix, an elite agency providing fake marriages for a steep price—rent-a-bride services for men needing to fool their families, secure an inheritance, or stage the perfect breakup. Fifteen weddings, fifteen divorces—no strings, no mess. Just business. Until Judah Carlstone. He hires her like the rest—one contract, one wedding, one payday. But Judah asks too many questions. Looks at her too long. And when he smirks and says— "Tell me, Fedora… how does it feel to say ‘I do’ and not mean it?" For the first time in years, she has no answer. Because this was never supposed to feel real.