Kuwentong Bayan Novels & Stories

“Nanay Cita pabili nga po ng banana cue tatlo po.” Magalang na wika ni Alexander, itong si Nanay Sita laging nakangiti at mabait ilang taon na ako dito, nag bibinta na sila rito, ito na ang ikinabubuhay nila. Ang asawa niyang si Mang Delfin ang tagaluto at Nanay Sita naman taga benta. Akalain mo ba na naka pag patapos sila ng anak nila sa kolehiyo sa pagtitinda ng banana cue, nagsisimula sila nang alas nuebe ng umaga, hanggang hapon na yun mga alas singko sila mag liligpit ng kanilang paninda ubos na yun madalas kulang pa. Hindi kasi tinipid sa asukal at ang sarap ng saging mismo.

"Aling Basyang. Bayabasan. Dagat. Katang." Hindi muna siya umimik sa sinabi nito. Kapagkuwan ay nangunot ang noo niya. Sandali lang! Bakit pakiramdam niya'y kilala na niya ang lalaking ito at dahil iyon sa mga sinabi nito. Aling Basyang, ito iyong kapitbahay nila sa probinsya na palaging galit kapag nababato ang bubong ng bahay, iyong bayabasan, diyan sila ng mga kaibigan niya minsan tumambay at para na rin mangain ng mga bayabas, dagat, diyan sila naglalangoy kapag tanghali, at ang huli ay katang, iyan minsan ang hinuli nila sa ilog. Kung hindi siya nagkakamali, ang lalaking ito ay... isa sa mga naging kababata niya noon?

Santiago's Summer Festival is one of the best annual attraction that our town has. Punong-puno ang Buktot beach ng mga turista at local na gustong makiparty. "Thane, wag kang iinom ha tsaka h'wag kang lalayo sa 'min." Mahigpit na paalala ni Kuya Ranus habang ipinaparada niya ang sasakyan. Malayo pa man kahit sa mismong party ground ay naririnig ko na ang malakas na saliw ng mga pamparty na music maging ang boses ng mga taong sumasabay sa pagkanta.

Naglakad kaming apat hanggang sa makarating kami sa baybayin ng dagat. "Eto na ba iyong white island Kuya? Bakit hindi puti iyong buhangin?" Tanong ko kay Kuya. "Hindi po Ma'am. Kailangan niyo pa pong sumakay ng bangaka para makarating kayo don. Lulubog lilitaw po iyong white Island. Pag high tide po hindi po iyon makikita, pero pag low tide po pwede kayong pumunta don. Maswerte nga po tayo dahil low tide ngayon."

"Medyo magulo po para sa akin. Ang hirap po palang i-balance ng mga numero." ​Naupo si Kuya Biboy sa bakanteng upuan sa tabi ko. Dahil sa lapit ng kaniyang kinaroroonan, naamoy ko ang kaniyang pamilyar at mababang bango na lalong nagpabilis sa tibok ng aking puso. Inabot niya ang aking notebook at kumuha ng pen.

Kababata 11 Kabanata 11 Funeral parlor? Pagkarinig pa lang ni Kent ng dalawang salitang ‘yon, agad niyang binaba ang tawag. Grabe na talaga ang mga scam ngayon, naisip niya. Nagpapanggap pang galing sa funeral home. Wala na talaga silang konsensya! Maayos naman si Sydney niya. Bakit naman siya kailangan dalhin sa funeral home?

“Nasa Dragon Bay!” Kalmadong sabi ni James hangga't maaari. “Ano?” gulat na bulalas ni Hannah at Gary. Ang Dragon Bay ay ang pinaka-marangyang lugar sa Horington. Ito ay inookupahan lamang ng mga mayayaman at sikat. Napakamahal na kahit na hindi nawalan ng trabaho si Gary, hindi niya kayang manatili doon sa buong buhay niya. "Ano ba talaga ang kaibigan mo? Hindi lang siya makakabili ng bahay doon, kundi pinapahiram din niya ito sa iyo?" matigas na tanong ni Gary. "Umm... Hindi mo malalaman kahit sabihin ko sayo!"

balita niya agad kaya nagtaka ako. “Bakit po, anong mayroon ngayon doon?” tanong ko habang nagtataka. “Nandito ngayong buong maghapon ang maraming artista, kasama ang sikat na sikat na si Chusan Kang. May shooting sila about dito sa probinsya natin dahil kadulu-duluhan na ito ng Pilipinas,” sabi niya kaya mas nagulat tuloy ako.

Bumuntong hininga na muna siya bago nag salita. " Dating mag kaibigan si Andre at Akio, Best friend Silang dalawa simula elementary pero dahil nga sa isang aksidente dun nag bago ang lahat" Kumunot Naman Ang noo ko. " Naging mag kaaway Ang dalawa dahil sa babae, Hanggang sa umabot sa punto nadamay na si Kevin Yung nakakabatang Kapatid ni Andre. Mas pinili Kasi ng lokong Bata na yun si Akio kaya mas tumindi pa Lalo Ang Galit ni Andre Kay Akio"

Lalong lalo na ang akuin niya ang bata kahit labag sa loob niya. “Lelane, bumaba ka nga diyan. Ano ba? Ang tigas ng ulo mo.” Sumigaw sigaw ang kaibigan kong si Kakay. Nasa baba siya ng puno ng bayabas. Hindi naman ganoon kahirap akyatin itong bayabas, e. Di tulad sa ibang puno di hamak na mas mababa ito. “Ako na ang kukuha, ano ka ba? Hindi mo ba nakikita iyang tiyan mo? Ang laki laki na niyan umaakyat ka pa rin sa puno. Kapag nahulog ka-”