La Loba Negra Novels & Stories

sarkastikong tanong nito nang makababa na si Lara ng hagdanan. Natuod si Lara na marinig ang familiar na boses ng babae. Napapalunok ito ng laway na dahan-dahang napalingon sa pinanggalingan ng boses. Binundol ng kaba na malingunan ang isang babae na naka-all black ang suot. Mula sa sandal, black pants, at black sando. "I-ikaw . . ." nanginginig ang boses na sambit na mapaangat ng paningin sa mukha ng babae.

Habang seryoso niyang tinitingnan ang isang makinang na itim na kabayo, biglang may mababa at pamilyar na boses na nagsalita sa likuran niya. “Medyo mabagsik ang ugali ng ‘Black Night’. Hindi siya bagay para sa baguhan na kagaya mo.” Biglang kumabog ang dibdib ni Bettina. Mabilis siyang lumingon. Hindi siya nagkamali. Nakatayo sa likuran niya si Evander Hudson—hindi niya namalayang naroon na pala ito, napakalapit.

Umaktong nasasaktan si Alas at sinadyang lakasan iyon upang marinig ni Lobie. Hindi maipinta ng mukha ni Lobie, kumikibot-kibot ang bibig nito, nangigigilid ang luha habang nakatingin sa kaniyang sapatos. Lahat ay napunta ang mata kay Lobie, nagpipigil ng tawa ang mga binata. Napailing naman si Ace dahil hindi niya nais na nakikitang umiiyak si Lobie ngunit wala siyang magagawa dahil iyon ang kaligayahan ni Alas.

"Si Lero pa rin yan." Pagkatapos nyang magsalita ay dahan-dahan siyang lumapit sa lobo na galit na galit na parang gustong umatake ano mang oras. Tiningnan ng prinsesa/Cal ang lobo sa mga mata at unti-unting lumapit. Unti-unti rin kumakalma ang lobo hanggang sa nakalapit na Cal at napahawak sa pisngi ng lobo. Hinimashimas ng prinsesa ang balahibo ng lobo hanggang sa niyakap ito. " Lero, mabuti naman at nakilala mo ko. Alam kong nawawala ka sa sarili sa tuwing sasapit ang kabilogan ng buwan." Mahinahon na wika ni Cal habang kayakap ang lobo.

Her face was unreadable, but her eyes screamed everything I could not fathom. I didn’t know what had gotten into me that night, and I gave her a sharp and sinister smirk—perfect enough for her to resent me throughout her life. Great. Iniabot ni Lolo sa akin ang microphone at umakto naman ako bilang butihing apo na kinuha iyon saka siya niyakap. Umani ito ng matamis na ngiti mula kay Lola at Tito Devin. “Composure, Gabriel,” Lolo muttered as he tapped my back meaningfully.

Wearing a black leather romper suit matching my black high-heeled boots, bumaba ako mula sa limousine na kakaparada pa lang sa harap ng Impero. Kasama ko ang buong pamilya ko including Magnus dahil hindi siya pwedeng mawala sa ganitong pagtitipon. Pinasundo ko agad siya kay Pote kanina pagka-alis ko ng mansyon. Kaya ngayon ay kumpleto kaming lahat. We are all wearing black outfits. Sandamakmak na tauhan ng mga Cabrón ang nandito sa labas. Armado ang lahat ng matataas na kalibre ng baril.

Geline naman kapag gutom talaga siya, at hindi mapakali kung pagkain na ang usapan. Ang panghuli naman ay si Nosgel. Ang makulit na katauhan ni Nohaira. Kaya minsan ay napapatawa na lang kami ni Persephone, at natatawag namin siyang Nosgel nang hindi niya inaasahan. Paano? Sobrang kulit kasi, kagaya na lang ngayon. Umiinom ng kape para ayusin ang schedule ng kaniyang pagtulog. Puwede naman kasing itulog niya nang makapagpahinga naman siya.

Sobrang sakit ng aking likuran na tumama sa armchair kaya namilipit ako sa sakit. Hindi pa nga ako nakaka-recover sa naramdaman kong sakit ay bigla na lamang ako inatake ng lobo habang nakahiga. Tangka niya akong apakan ngunit automatic na umangat ang dalawa kong kamay at sinalag ang dalawa niyang paa na siyang ipang-aapak sa akin. Malakas ang lobo kumpara sa lakas ko bilang isang babae kaya hirap na hirap akong pigilan siya. Ngunit hindi ako maaaring manghina dahil tiyak na mapapatay niya ako. May spell ako na binanggit ng malakas kaya ang malaking lobo na nasa harapan ko at nais akong tapakan ay biglang lumiit at naging tuta. Sinamantala ko ang pagliit niya at mabilis kong dinampot ang aki

"Umaayon sa atin ang panahon Black. Mataas ang sikat ng araw, tamang papawis ng katawan." Walang ni anumang sagot si Liam. Tumayo siya at kaagad na tinungo ang silid na kung saan ay laman niyon ang klase-klaseng racing gears in terms of cars o maging mapa-kabayo pa man. He has the set at bonus na lang iyong boots niya for horseback riding ay nakahanda na ang lahat. He chose the fitted black. "So where are we?" Hawak ang latigo ay binalingan ni Liam sina Denver at Black na nangangapa ng sasabihin habang nakatingin sa kanya. Nanliit ang mga mata niya dahil roon.

mahabang pagdadrama ni Baruko sa kanya. Sa kabilang banda, nakahiga lang sa isang lamesa ang nakataling paslit na bata habang natutulog pa ito roon. Aligaga na palakad lakad si Maleyna nang pabalik balik sa harapan ni Baruko habang nag iisip ito ng sobrang lalim.