Novel & Cerita Lame Excuses

Pagkatapos ng araw niya sa kompaniya, nakikita kong parati siyang pagod, gano'n nga siguro ka rami ang trabaho niya. "Sabagay. Pero sure ka talagang wala kang gagawin ha? Para malaman mo, masaya akong dinala mo dito. Pero, hindi ko maaatim na nakaka-dusturbo, lalo na kapag may mga kailangan pang aasikasuhin. Minsan pa naman ay nakikita kitang may ka meeting virtually. May mo, baka nag e-excuse ka lang?" paratang ko sa kaniya na tinawanan niya lang. Nagtaas siya ng kaniyang kanang kamay, animo'y nanunumpa sa mga sinagot niya sa'kin kani-kanina lang. "I swear, even if I die here right now. I'm not making up excuses."

Tila ba nasa loob ito ng comedy bar at hindi niya mapigilan mapahalakhak sa joke na narinig. Nang kumalma si Amber ay agad siyang nagpunas ng butil ng luha na gumilid sa kanyang mga mata. “Sorry, I think I heard a nice joke.” Inabutan siya ni Zavian ng tubig para tuluyang mapakalma. “Are you this desperate to have me invited to your house?” Napailing si Amber. “Pay me? Ridiculous.” Agad na nanlamig ang ekspresyon ni Amber nang sabihin ang salitang ‘Ridiculous’.

“Ang liit ng leeg mo, ano? Kapag sinakal kita, mamamatay ka agad?” Tumawa siya nang mahina. ‘Walanghiya! Nagt-Threat siya habang natatawa?’ “Hindi maganda pakiramdam ko kanina,” sagot ni Livia sa wakas. “Kaya umakyat ako para magpahinga.” ‘Bravo. Ang pinaka-cliché na excuse sa mundo. Good job, Livia.’ At agad niyang pinagsisihan. Alam niyang babalik iyon sa kanya.

I tried to listen but every word just kept getting ridiculous. "Then i tried to let other people in my life, dahil ayokong masyadong masaktan pag kinalimutan mo na ko! So can't you just let me do what-- naputol ko sya when i snapped. "STOP TRYING TO MAKE EXCUSES! GUSTO MO LANG SUBUKAN MAKIPAGRELASYON KAY LEROI AND YOU CAN'T CHANGE THAT FACT!"

Nakakalungkot man na malaman na hindi ito sa kaibigan niya ikinasal lalo pa't saksi siya kung gaano ito umiibig kay Amber. “We're done.” Lance smile bitterly. “She the most beautiful thing happen to my life, she fixed me. Despite of her sweetness, kindness and demure way she still fuckin' cheat on me. You know what I hate her? Because she fuckin' did the thing I will never did to her even if there's a whore chasing me. I didn't, because . . . I am a fuckin' man.” Nabigla si Amary. Tinakpan ang nakaawang na labi dahil sa gulat na makitang may butil ng luha sa pisngi nito. Nang makabawi sa gulat ay niyakap niya ito.

Walang kagatol-gatol na tanong niya. “B-Babe… I’m sorry, ok? Nahihiya ako kasi selosa ako, kung ano-ano lumalabas sa bibig kong walang preno. I have no excuse. Minsan iniisip ko na baka mapagod ka sa akin, kaya mas mabuti pa na—“

Kung nandoon ito, paano siya lalakad papasok sa pamamahay na 'yun? Paano kung ma-trap na naman siya sa mga laro nito at muli siyang pagmalupitan... "Bigla ko palang naalala na may kailangan pa akong asikasuhin sa trabaho ngayong araw, kaya... hindi muna ako makakapunta riyan sa ngayon..." Matapos ang lahat, nanaig pa rin ang kaniyang takot kaya isang lame excuse ang ginamit niya para ibaba ang tawag.

Nakakatamad lang kasi siyang kasama. "Wala naman akong choice, e. Gusto nilang mas makilala natin ang isa't isa. Alangan naman gumawa ako ng excuse para lang tumanggi." sagot ko at nakita ko namang ngumisi siya pagkatapos. "Pwede naman, e. Kung ayaw mo talaga akong kasama, bakit hindi ka gumawa ng excuse?" Pumikit ako sabay sabing, "Sayang effort. Pagsasayang ko pa ba ng oras 'yang paggawa ng excuse?"

Medyo malayo ang binata at pinagigitnaan nila ang isang babasaging lamesa. "I'm sorry about that, Lame. I used to do this kaya hindi mo ako mapipigilang gumamit ng pabango. And yes, I know that some women hate mens' scent pero iba ako, Lane." Mapakla itong tumawa saka sunod-sunod na umiling. "Oh! I forgot. Sasabihin ko nga pala iyong mga rule ko bago ako umalis." Naghihintay siya. Naghihintay siya sa mga susunod nitong sasabihin.

tanong niya. “Oo,” mabilis kong sagot. “Hindi ako makagalaw kanina. Nakahiga lang ako buong araw.” “Then why does your voice sound fine?” tanong niya. Napakurap ako. “Hindi ba pwedeng sanay na lang ako sa sakit?” “Hmm,” sagot niya. “You know I don’t like excuses.” “Hindi ito excuse,” sagot ko. “Hindi rin naman ako robot.”