Lame Excuses Novels & Stories

“Hindi po ako umaarte, SIR! Sadyang pagod na pagod na ako, in fact I feel like my legs are about to fall off, and I am so sorry na hindi ko mapigilan ang sarili ko na huwag mag reklamo, normal lamang naman yata iyon sa taong pagod na, isa pa sinabi ko naman na ayaw kong sumama sa pesteng hiking at camping na ito eh, ikaw lang naman itong mapilit, kung sana hinayan mo nalang akong mag isa sa resort eh ‘di sana nakarating na kayong lahat sa pesteng camping site ‘di ba?” Mahaba niyang litanya saka marahas na nag buga ng hangin sa pag babakasakaling makatulong iyong pakalmahin ang kanyang sarili. “And I am so sorry that I am taking too long to walk and I am keeping you guys from going with your

“Pero bakit hindi mo ako minahal? Bakit hindi ako naging sapat?” “Higit ka pa sa sapat. May mga tao lang talagang hindi nakatakdang magsama habangbuhay kagaya nating dalawa.” “What a lame excuse!” anitong sunod sunod na tinungga ang bote ng alak.

] Dagdag pa ni Amari saka pinagdiinan ang bawat salita. [Oh you bitch! I'm not forcing you to believe me, but I'm not lying to you. I may be a slut, but I'm not a liar and I'm not good at that. I'm just good at giving men pleasure; I'm good at pleasing men in bed because I'm good in bed, doing handjobs, blowjobs, and I'm also good at riding, like a cowgirl. But I'm not a liar!] Napa-awang ang bibig ni Amari sa sinabi ni Gladice sa kanya, lalo na sa pagiging vulgar nito.

Dahil hindi ko hahayaan na saktan ng kahit na sinuman ang asawa ko. "D-dude, I am sorry. I am sorry." Umiiyak niyang salita at lumuhod sa harapan ko. "H-help me this time. Wala na akong malapitan. Ayaw kong mawala si Mommy." Humahagulgol niyang salita. "And now you're making excuses. Gagamitin mo ang Mommy mo sa mga ginagawa mo?"

CELESTIA’S POV Sabi nila, mistakes are meant to be lessons. Pero sa mundo ng mga bilyonaryo, ang isang pagkakamali ay hatol ng kamatayan. Para itong mantsa sa isang mamahaling white silk dress, kahit anong kuskos, kahit anong laba, laging may naiiwan na bakas. Isang paalala na minsan kang naging marupok. Minsan kang naging tanga.

malamig nitong sabi habang tinatype ang email. “Sir, traffic lang po sa—” “Excuses are for amateurs, Amanda. Luxe Life doesn’t tolerate mediocrity.”

"Pinahiya mo si Lean, sinampal mo siya at ngayon, gagawa ka ng maraming excuses para ipagdiinan na tama ka? Ikaw ba talaga yan, Mara?" Napantig naman ang tenga ni Mara nang marinig niya ang salitang excuse na bibig ni Damon. Hindi niya tinanggap ang mga pagkakamali ni Lean sa kanilang relasyon at mas lalong pinagtakpan niya rin ang pagiging gago niya sa huli ay pinamukha sa kanya na kasalanan niya ang lahat.

valid reason naman po ang--- "Hindi mo ba 'ko narinig, Eleonor? Alright...let's get this straight. I need workers who can keep up, workers without excuses, workers who can stay. I pity you, Eleonor. I mean, you don't deserve every worst things happening to you right now. I'm not saying you've concocted your excuse, but...I have to fire you."

sabi ng nasa kabilang linya, "sorry. Hindi mo kasalanan. Hindi lang maganda ang pakiramdam ko kanina…am I making excuses? I'm just sorry." 'Hindi mo kasalanan.' Napakurap si Luke ng ilang beses. Alam na alam nito kung ano ang dapat sabihin upang makapanakit. Alam na alam din nito kung ano dapat ang sasabihin upang magpagaan ng loob. Gumaan ang kaniyang pakiramdam dahil sa paghingi nito ng tawad. Napangiti si Luke. 'Marunong din pala siyang mag-sorry.'

Napasinghap ako at pinigilan ang sariling mapaatras dahil baka lalo niyang isipin na may mali nga. Humigpit lalo ang hawak ko sa sketchpad na nakatago sa aking likuran. Peke akong tumawa para ipakitang okay lang talaga ako. "Oo naman, nilalamig lang siguro." I almost rolled my eyes at myself for how lame my excuse was. Pero buti na lang din at umihip ang isang malakas na hangin, silently supporting my just-made-up reason. Medyo nakahinga ako nang maluwag nang mukhang naniwala naman siya sa ibinigay kong dahilan. Thank god!