Quotes For Lazy People Novels & Stories

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

Lalo pang nag-iingay at kumakalabog ito sa bawat pagdaan ng araw. Habang nakikilala niya ang Russell na may mabuting kalooban at magandang hangarin para sa kanya at sa kanyang pangarap ay lalong nahuhulog ang damdamin niya rito. “Huwag kang bibitiw sa iyong pangarap,” natatandaan niyang laging sinasabi sa kanya ng kanyang ghostwriter, “pangarap lamang ang libre sa mundo. Walang tax. ‘Yang pangarap mo ang magbibigay sa iyo ng lakas sa mga sandaling pinanghihinaan ka na ng loob. ‘Yan ang magbibigay sa iyo ng liwanag sa mga panahong nasa kadiliman ka. Gamitin mo ‘yang inspirasyon upang marating mo ang lahat ng kaginhawahang hinahangad mo sa buhay.”

I cannot see anything in her, except sitting there silently, holding the universe together. "I feel so stupid." Nakaraan ang ilang minuto ay nagsalita na rin siya. "I feel like all of my efforts and hardships are worthless." "That happens." I slowly tapped her shoulder. "But..." I paused. "Always remember that worthless people think they will never achieve greatness. But great people will never think they are worthless." Sa wakas ay tinignan niya ako sa mata. Nakita ko ang bahagyang pagkislap nito habang nakatitig sa akin.

Kahit pagod, ‘yung mata niya — matatag. “You’ll burn yourself out.” sabi ko mula sa doorway. Medyo nagulat siya, tapos napatingin. “You don’t strike me as someone who believes in rest.” “Rest is earned,” sabi ko. “And you’ve earned it tonight.” Napairap siya ng bahagya. “Tell that to my paycheck.” Ngumiti ako — totoong ngiti, bihira ‘yun. “You really don’t know when to quit, do you?”

Mainit at malambot ang kamay niya, gaya ng dati. “You’re such a stubborn girl, Vanessa. Just like my son.” Napangiti ako nang bahagya. “I’ll take that as a compliment.” “It is a compliment,” sagot niya agad. “Stubborn people survive. Stubborn people thrive. Stubborn people build empires.” Napailing ako habang natatawa. “I’m not building an empire. I’m literally just trying to survive my deadlines.” “Same thing,” sagot niya. “Every empire starts with one small step. One job at a time.”

Bakit hindi nagtagal at hindi tinanggap ang pagkakataon? Napalunok si Theodore at sumandal sa kanyang upuan, ipinikit ang mata, at nagbigay ng saglit na pahinga. “Ang mga bagay na madaling makuha... hindi pinapahalagahan.” Ang mga salitang ito ay binitiwan ni Theodore sa isang tono ng katahimikan, ang pagkakasabi ay tila isang tula na puno ng kaalaman sa kung paano maghintay at magpatawad sa sarili. Ang lahat ng bagay na madaling makuha ay hindi pinapahalagahan, at kaya’t nagdesisyon siyang lisanin ang tea room kanina—ngunit sa isang dahilan na hindi pa niya lubos na nauunawaan.

He sigh. "People misunderstood this condition. Others might see you being lazy but it's not, Ms. Kei. It's just your condition acting up. Dahil din dito ay ang ibang mga meron nito ay pinipili na lamang na lumayo sa mga tao. Isa din sa pinag-iingat ay tungkol sa mga ginagawa mo. Kung maaari ay iwasan mong gumawa ng mga trabahong kailangan pa ng oras para matapos. You might end up sleeping and everything might got bad." mahaba niyang lintanya habang matiim iting tinitignan. Sandaling katahimikan ang namayani sa kaniya bago ito muling binasag.

He felt surreal and a bit happy. "Don't be defined by your past, your past is the tutor of your present and is always preparing you for new experience. Forget about disappointment or any past mistakes that is keeping you from moving forward. It's never too late for a new beginning."payo ni Lorie. Bagay na nakatulong sakanya para maging successful. She really likes reading inspirational quotes on the net. Kaya nabasa niya ang sinabi nila Kemmy Nola at iba pa. Tumayo na si Lorie at nagpaalam. Nanatili namang nakamasid si Russel sa kalangitan. Lumabas na roon ang kumikinang na mga bituin na mas lalong nakapagpaganda sa paligid.

Nagbigay ng mahigit 7 million, tapos ang tinawag lang sayo–′idiot′ Grabe,si Gerald napahiya nang todo ngayon. Kasalanan niya rin naman. Nung sinabi ni Zoren kahapon na ′bankrupt na ang kumpanya′ sa liveroom ng maliit na anchor,lahat nag−joke lang.Pero siya,seryoso,tapos pinatulan pa si Zoren Kapag mas mataas ang yaman kesa IQ, natural lang na lumalabas yang pera sa mga weird na paraan Grabe, hindi rin siya tinantanan ng comment section

"I didn't expect it to be a useless bastard like him. It's ridiculous. I thought he was here to pick up some big man." "Mukhang maraming nakakasakit ng tao ang walang kwentang bastos na ito, kaya hindi ko na kakausapin ang pagkain ng malambot na kanin ng pamilya Lazaro, at ibalik ito sa pamilya Lazaro. Napakalaking gulo." "Hey, it's such a pity that Anna, a woman, actually married such a useless man."