Shamelessly Novels & Stories

Ang kahihiyan. Ang pagsisisi. At ang paulit-ulit na paghusga ng mga tao. Tahimik siyang nakinig hanggang matapos ako. Walang panghuhusga. Walang paninisi. Walang sermon. Nang matapos ako ay marahan niyang hinawakan ang kamay ko. “Shane.” Tumingin ako sa kanya. “We are all imperfect.” Nangilid ang luha ko. “Kahit gaano pa kalala ang pagkakamali mo, hindi iyon sapat na dahilan para apihin ka ng ibang tao.”

Sa lahat ng ayokong makita ay yung smirk niya. "Montreal, the Ms. Two goody shoes, the perfect role model of the campus just works here. I can pay you double. Let's just have sex. Alam mo bang ikaw lang yung kaisa-isang babaeng niyaya kong makipag-sex? Every girls wants to be fucked by me. Curious lang ako kung gaano ka kagaling sa kama Montreal. Magaling ka sa Academics, siguro naman okay ka rin sa kama." Oh well, I'm not selling my flesh especially for him. Kung isa lang siguro ako sa every girl na sinasabi niya edi natuwa ako sa narinig ko. Kung iba lang ako di ko tatanggihan ang isang Jimenez, of course sinong tatanggi sa isang Winter Jimenez?

Panimulang wika nito habang tinitigan siya ng seryoso. Pagkarinig niya naman dito ay bigla na namang kumabog ng malakas ang kaniyang dibdib habang pumapasok na naman sa kaniyang isipan ang mga maruruming bagay na naisip niya kanina. 'Shit. I'm doomed.' She thought helplessly. "Don't get me wrong." Patuloy naman nito sabay sandal sa malaki nitong executive chair.

"Hindi ako nabibili na kahit magkanong halaga." "Everything and everyone have a Price." Kinuha ko ang belt bag at ibinato sa kanya ang limang libo na siniksinik niya sa paninda ko. Sa buong buhay ko ito ang kauna-unahang pang iinsulto sakin.

Ramdam naming lahat ng sulok ay sinusuri niya. "Ay butete," pabulong na saad ni Shane nang huminto sa pinakamalapit sa gawi namin ang babae. Kahit paa lang nito ang nakikita namin ay nakakakaba pa rin iyon dahil what if sumilip siya sa ilalim ng bed? Eh di bingo kami, 'di ba? "Calm down, bitches," rinig kong asik sa amin ni Beatrice.

Ang galing niya talagang gumawa ng rason makapag-inom lang. Though pumayag ang lahat. "I'm always by your side, Meeri," hayag ni Mom at niyakap ako kaya naman niyakap ko rin siya. "I know, Mom," bulong ko at mapait na ngumiti. "And I'm sorry for bringing shame into our family." "No, no, baby, it's not your fault." Inalo ako nito pero hindi na ako muling umimik. Kahit na itanggi niya, talagang kasalanan ko ito. I expected this to happen but... I can't handle the shame especially that I'm dragging down my family name.

Kung hindi lang sana ganun ang nangyari sa pagitan namin noon at kung may nagawa lang sana ako iligtas siya mula sa sarili niya sana hindi ganito ang kahihinatnan ng lahat ngayon. Buong byahe ay tahimik lang ako, hindi ko din alam kung bakit pero kung mag-isa lang ako ngayon malamang kahit na ang paglapit man lang sa puntod niya ay hindi ko magagawa. Guilt and shame was eating me kasi naman napakalaki ng naging parte ko kaya siya nasa ganoong sitwasyon eh. I am the person who was the cause of her d××th.

I wanna cry. I tried to hide my embarrassment by getting my stuff from my bag. Isa-isa kong inilabas ang notebook, pen and highlighter ko. Pero shocks, it will take a longer time before I can recover from this. Hindi na nga ako makatingin sa harapan, afraid I'll meet his eyes again.

Barely. Pagtingin ko sa salamin… shit. Mukha talaga akong hindi dapat nandito. Heavy makeup. Red lipstick. Magulo buhok. Sex hair without the sex. Woo. Nice. Inayos ko sarili ko kahit papaano. Then huminga ako. Hindi ako pwedeng mahina dito. Hindi sa kanila. I will make his life hell. May nakita akong shower head. Perfect.

"Ayan lang ba talaga ang kaya mong gawen? Gano ba kataas yang pride mo at hindi mo maamin sa sarili mong ikaw ang may kasalanan kaya wala ka sa buhay niya sa apat na taon na yon." I'm really tired of hearing him saying those words. "Ikaw ang walang bayag noon tapos sakin ang sisi ngayon? Gano ba kakapal ang sementong itinabon mo sa buong pagkatao mo at wala ka ng kahihiyang maibigay sakin? I'm the one who suffered back then-- the humiliation I felt that day was enough for me to hide the truth Neon kaya pwede ba? Spare me with this bullshitness because I'm exhausted!" Mahabang lintanya ko. "So inaamin mo nga?" He smirked making my forehead knotted.