Novel & Cerita Legend Stories In The Philippines

Nakayuko lang si Kyro at tahimik na lumuha. "I didn't stop searching, looking for you.There wasn't a time when I didn't think of you. I looked for you everywhere, until I heard that your mommy came back to the Philippines." Simula nitong kwento. Nakinig lang si Kyro, dahil ayaw niyang pangunahan ang ama. Gusto niyang marinig kung ano nga ba ang dahilan kung bakit siya napadpad sa pilipinas.

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.

"Si Lorelle mula sa Balman Sea ay magalang na bumabati sa Kamahalan." Kahit na kilala siyang pilyo, alam niyang kailangan niyang maging magalang sa siyam na langit na emperador. Kagagaling lang niya sa kanyang parusa nang siya ay ipatawag. Tumango ang siyam na langit na emperador, hudyat para bumangon siya. "Sabihin mo sa akin, binisita ba ninyo ng iyong Guro ang Ghost Valley Sage dalawang araw na ang nakalipas?" Tanong ng ungol kay Lorelle.

Malakas ang pakiramdam kong may kakaiba kay Rebecca. Bakas ang pagkagulat sa mga mata ni Rebecca ngunit mabilis iyong napawi at napalitan ng confidence. "The Kai-La-An tribe of the Benguet mountains. What about it?" she replied. "Can we go there?" I directly asked her habang parang pelikulang naglalaro sa utak ko ang mga visions na nakita ko when we shook hands. I am bothered.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Sure, I remember him telling me some time before that he had a Lolo living quite far away from where we were living, but I never really guessed it would be the Lolo I met here. Hanggang ngayon, hindi ko pa din nga yata napo-proseso sa sarili ko ang nangyayari, e. Gulat pa din ako. Sino nga naman ba kaisng mag-aakala, di ba? Sa dinami-dami ng tao sa Pilipinas, hindi mo talaga maiisip na si Lolo Celestino at Lolo ni Creed na kkine-kwento niya sa akin noon ay iisa lang.

sabi ni Sebastian habang pinaglalaruan ang maliliit na kamay ng aming anak. Napangiti ako habang naghihiwa ng bawang. Ang bawat piraso ng bawang na ito, bawat sili na pinitas sa labas, at bawat bote na selyado—lahat ito ay bahagi na ng aming kwento. Isang kwento na hindi na lang tungkol sa pagtakas sa gulo ng Manila, kundi tungkol sa pagtatayo ng isang legasiya sa gitna ng Lupaing Maligaya.

gulat na gulat o hindi makapaniwala. Alin man sa dalawa ay talaga hindi kayang ilarawan ang klase ng emosyong rumehistro sa mukha ng Mama Cecille niya. “S-Sa P-Palawan? Nagkita kayo sa Palawan?” Luhaang sinalubong ni Lana paningin ng tiyahin. “P-Patawarin mo ako Mama,” aniyang muling napahagulhol saka nanghihinang isinubsob ang mukha sa sariling mga palad.

Dahan-dahan kong binuksan ang talaarawan at sinimulan naming basahin ito nang sabay, magkatabi, habang ang bawat salita ay tila patalim at kidlat na tumatagos sa aming mga kaluluwa at nagbubunyag ng katotohanang hindi namin kailanman inaasahan. Isinulat doon ang kwento ni Don Diego De Villa—isang lalaking mayaman, makapangyarihan, at kagalang-galang noong mga panahong iyon. Siya ay itinuturing na pinakadakila at pinakamatapat sa lahat ng mga ninuno namin. Isinulat niya ang tungkol sa pagbuo ng kasunduan ng apat na pamilya—ang kasunduan na naghati sa lupain, kapangyarihan, at kayamanan sa pagitan ng mga Riego, Rivas, Delos Santos, at Mercado. Ngunit habang nagbabasa kami, lalo kaming namamang

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.