Fantastic In Tagalog Novels & Stories

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

Gano'n din naman ang ginawa ni Mommy Francheska. "Pagsabihan mo 'yang alaga mo, Manang," Mary emphasized the last word. Tila ipinaparamdam ang lugar niya sa bahay na kanyang pinagsisilbihan. Hindi naman sumagot si Manang at nag-aalala na lamang na inayos ang buhok ko. "Ayos ka lang ba, hija?" usisa niya sa akin. Pilit na lamang ako na ngumiti kahit bahagyang nakakaramdam ng liyo. "Ayos lang po ako. Huwag niyo po akong intindihin," ani ko saka tumingin sa kapatid ko.

baling nito sa ama. "Madali lang iyon, anak. Tatawag nalang ako." Itinaas baba nito ang kilay nito at ngumiti sa bata. "Enchanted? pero masyadong malapit dito. Sm or sa Nuvali? Malapit lang din iyon dito." Anito at tila nag iisip pa. "O kaya, sa Tagaytay tayo? Or sa batangas doon sa fantasy ba iyon?"

______ Kabanata 1 Call "Pano yan? Pano na pag-aaral mo?" Si Tanya ang one and only bestfriend ko. Nagkibit balikat ako. Naiiyak tuloy ako! Paano na ako? Wala na nga akong mga magulang, wala na ring susuporta sa pag-aaral ko. Naka-ilang beses na nga akong tumigil sa pagaaral sa sobrang hirap ng buhay hindi ko yata matatanggap na tuloyan ko ng hindi matatapos ang kurso ko sa kolehiyo.

sabat ng girlfriend ko. "Paano ka natutong magsalita ng tagalog? Dahil kay direk Jin?" tanong ni Ester tumango ang girlfriend ko. "Baka kayo ang tinadhana!" ngiting sambit ni Marga sa amin hindi ako nagsalita at gano'n din siya. Hindi namin first love ang isa't-isa ang kaibahan hindi niya alam kung sino ang first love ko.

Saad nito ngunit tango lang ang naisagot ko sakaniya. Kinuha niya ang singsing at sinuot iyon sakin at niyakap ako. "And i will stay by your side, 'til my last breath." Bulong niya sakin. "T-thankyou Ice.." saad ko at doon na bumagsak ang mga luha ko. Tears of joy ika nga. Maya maya pa ay may mga nagpalakpakan kaya napabitaw ako kay Ice. Pag tingin ko sa paligid ay nakatingin ang mga tao samin at ang mag asawa na masayang nakangiti samin ni Ice.

Naramdaman niyang marahan siyang isinasayaw ni Miguel at narinig niya ang kantang pumailanlang sa paligid. I feel wonderful... Because I see the love light in you eyes... And the wonder of it all Is that you just don't realize how much I love you... Pakiramdam niya ay kanta iyon ni Miguel para sa kanya. Bahagya siyang ngumiti. Inihilig niya ang ulo sa dibdib ni Miguel at hinayaan niyang isayaw siya nito. Dinig niya ang kalmadong tibok ng puso nito. Hindi tulad ng kabog ng puso niya na naguunahan.

“Eh bakit mo pa ako tinatanong kung ganon?” Ngumiti siya, ‘yung ngiti niyang nakakapagpakaba sa dibdib ko. “Kasi alam kong sagot mo prutas, at handa akong magbalat at maghiwa para sa’yo.” “I love fruits… at gustong-gusto rin ng baby natin,” sagot ko. Tumayo siya agad at pumunta sa kusina. Ilang sandali lang, bumalik siya na may dalang prutas at sabay naming kinain habang nanonood ng pelikula. Kahit na nakakatuwa ang pinapanood, hindi ko mapigilan ang titigan siya. Pasalamat ako sa Diyos na binibigyan niya ako ng pagkakataong maramdaman ang ganitong klaseng pagmamahal at pag-aaruga.