Less Talk Less Mistakes Quotes Novels & Stories

Kinuha niya ang microphone at taas noong tumayo sa harap ng maraming empleyado. "May this matter serve a lesson to all of you who think it's normal to gossip and ruin someone else's reputation without learning the truth. The next time something like this will happen, what happened to Yasmin will also happen to that person. Whether you're a small or big time employee, no one is exempted. Do you understand?" "Yes, Master Nate," halos sabay-sabay na sagot ng karamihan.

I mumbled and nod, he smiled bago lumipat sa drivers seats. Tahimik lang ag naging byahe naming, wala rin naman kasi akong balak na mag salita, mas okay na rin to, less talk, less mistake, tsaka masakit na rin ang ulo ko, sobrang sakit na nya, dahil nasusuka na ko.

habang nagsasalita siya ay abala naman ang mga ito sa pagbabasa. "Gentlemen we value our customer like our own family kaya maipapangako namin sa inyo na magiging safe ang mga pera ninyo." pagtatapos niya sakto naman na pagkayari niya magsalita ay pumasok ang secretarya niya na may dalang mga inumin at sandwich. "Help yourself please" pagkalapag ng secretarya niya ng mga snacks ay nagsimulang kumuha ang mga ito.

Sumang-ayon na lang ako at sinabi niya namang masasanay rin daw ako. Kung hindi ako matatanggal sa trabaho matapos ang nangyari, ituturing ko talaga 'tong malaking biyaya at sisiguraduhing hindi na gagawa ng katangahan. Tama, siguro nga kailangan ko lang bantayan ang bawat galaw at pag-isipang mabuti ang bawat kilos. Less talk, less mistake. Less interactions, less errors. Kabado pa rin ako nung sumunod na araw habang nakahilera na kami at hinihintay ang room assignments.

Doon lang ngumiti ang kaniyang boss. "Your welcome. Everyone deseves a second change. We are not perfect, we make mistakes. But the most important thing is we learned from our miastakes and don't repeat it again." anito. Ngumiti siya at isinaulo ang mga sinabi niya. "Copy, Sir." aniya at naglakad patungo sa office door. Habang nasa elevator partungo sa departamento niya doon lang siya nakahinga ng maluwag. Thanks God, usal niya sa sarili.

Mawawala ang pag-asa nating masolusyunan to kasama niya. *Pero dahil masyadong nagmamadaling kumilos ang mga tao sa likod nito, maraming lumitaw na pagkakamali kahit na isa dapat itong perpektong plano. "Maliban roon, dapat di nila hinila pababa ang tito ko. Lalo na't masyadong mabait ang tito ko. "Kung hindi siya damay sa sitwasyon, baka mas marami pang tao ang magsasalita laban sa'yo.

May mga bulungan, may mga ngiti, may mga tingin na parang may sinasabi: “Bakit siya?” Hindi ko sila pinansin, pero nang maramdaman kong bahagyang tumigil si Luther sa tabi ko, napatingin ako. “Ignore them,” mahinang sabi niya. “They talk too much.” “I’m used to it,” sagot ko. “Don’t be,” aniya, malamig ang tono. “I don’t like people talking about what’s mine.” Napatigil ako. “Sir?”