Novel & Cerita Letter To God

Hinayaan niya muna akong kumalma bago niya pinabuksan sa akin ang sulat. Dear Ate Ysa, By the time you are reading this letter I am probably on my way to US. My aunt will take me there for my medication. I want to stay to take care of you but I'm sorry I can't anymore. They said we need to leave. I wrote this letter because I want to say the words I haven't said to you. I don't know if my spelling is correct or not but I'm hoping that you'll be able to understand it.

Then, I warmly held her hand. “Don’t be sorry. You’ve read my letter, right? I mean every word that I said in that note, Athena. I really thanked God for this wonderful opportunity that He gave us and I will always be thankful that I have you now. Who would have ever thought na magkikita pa tayong muli, ‘di ba?”

Nawala pa ang cellphone ko kaya hindi ako makatawag sa kanya. Pumikit ako at hinayaan ang puso ko na kumonekta sa Diyos. Nagdasal ako. Yumuko ako at hinayaan ang puso ko na magsalita. Humingi ako sa Diyos na ilagay si Logan sa pinakaligtas na lugar. Nanalangin din ako para sa buhay ng ama niya. Na sana...maging maayos lang siya. Sana agad siyang nadala sa ospital at nagamot. Kasi ito ang lakas ni Logan.

Pinagdikit ko iyon sa table na nasa harap namin. Tahimik lang siyang nakamasid. Kumilos ulit ang kamay ko at pinagramble ang tatlong letra. "Naalala mo kung ano’ng basa dito? G-O-D." spell out ko sa binuo kong word. Marahan siyang tumango at lumambong ang lungkot sa mga mata niya. "G-God…God." tila nahirapan pang bigkas niya.

Tumingin din ako sa katabi kong madre at nakatulala din ito sa akin. They are so freakin' weird! "Dear Lord, sana po ay makaalis na ako-" tumingin ako sa kanila at pumikit ulit. "Sana po ay mas marami pang pagkain ang ihanda mo sa amin. At i-bless mo pa po kami. Thank you po. In the name of the Father, Son, Holy Spirit. Amen." "Ang husay! Ano pong lenggwahe iyon, ate Hermina?"

Dinala ko ang mga palad sa bandang dibdib ko kung saan naroon ang puso kong kay lakas ng pagsipa. “Lord, hindi ko man alam ang mga plano mo para sa amin ni Kier ngunit nais kong sabihin sa iyong I trust all your plans for me and for the two of us,” panalangin ko sa aking isipan. Malalim akong napabuntong hininga tila nahihirapan akong huminga. “Tanggalin niyo po yung takot at pangamba sa puso ko. Umaasa po ako na hanggang panaginip ko lang po yung aksidente pero kung sakali man Lord na maulit yung panaginip ko pwede po bang ako na lang? Wag na si Kier…” nagsimulang maglandas ang mga luha ko sa aking sintido. “Nagmamakaawa po ako sa inyo, ako na lang po, wag na po siya, please…”

Nakaramdam ako ng pagod. Isang gabi, sinubukan kong itapon ang mga natira pang sulat niya sa akin. Pero hindi ko magawa. Inilabas ko lahat ng mensahe ko sa kanya mga text, mga email, mga voice message na hindi niya sinagot. Parang ako lang ang nagsasalita sa mundo na wala namang nakikinig. “Kerry, pakiusap… kahit isang sagot lang. Kahit sabihin mo na wala na talaga ako sa buhay mo.”

Malakas ang kabog ng dibdib ko habang sinisimulang basahin ang laman ng sulat. Kilala ko ang sulat-kamay ni Chairman kaya walang duda, siya ang simulat nito. Dear Kleer, How are you? I am optimistic that this letter will find its way to you. I've spent the past four years searching tirelessly for any trace of you since your sudden disappearance. My heart is constantly praying for your safety and well-being.

From: Unknown To: Spade "Hey, did this letter reach you? Uhmm... sana oo. Kung mabasa mo man 'to siguradong wala na ako sa University. oo, ako 'yung bumanga sa'yo. Aaminin ko desperada na ako sa'yo n'un kaya kahit alam kong makikick-out ako ay sumugal pa rin ako para sa pagkakataong makausap kita kahit sigaw 'yung natangap ko at mahawakan kita kahit pabangga man lang.

Hindi ko maiwasan ang mapangiti, iniisip na ilang buwan na lang, makikita ko na ang anak ko. Matapos ang meeting, huminga ako ng malalim at pinilit na mag-relax. Pinagmamasdan ko ang planner ko, at naisip kong kailangan ko na ring maghanda ng personal na letter para kay Adon. Isang sulat na ipapakita ko sa kanya kasabay ng ultrasound photo. Pero hindi pa ngayon. Gusto ko munang maging mas tiyak sa lahat bago ako humarap sa kanya.