Letter To God นิยาย & เรื่องราว

My Beautiful Selene, I couldn't find the right words to say in this letter that would be able to express what you meant to me, but I feel compelled to write them in any way I can. By the time you read this, I have one request for you, please don't be sad. I don't want to see you see you crying anymore. Daddy is so happy in my last days here on earth with you. Sweetheart, do you know you changed the world for Daddy?

Yon pa lang ang nababasa ko pero para na akong iiyak, handwriting 'to ni Grae at hindi ako pwedeng magkamali don. I was wondering, naiisip mo rin kaya ako rito? I mean lagi kitang iniisip kung kumust ka diyan sa langit. Wag kang mag alala pinipilit ko na maging okay dito sa baba, sobrang hirap but I'm trying my best. Take care of yourself and yung baby natin diyan ingatan mo, sabi ko kay lord ibigay ka sakin tapos kukunin ka rin pala niya agad.

"Pero nasaan ang Dios? Bakit ang unfair niya? Bakit ang asawa ko pa? Sagutin mo ako ngayon, Micah! Bakit ang babaeng mahal ko pa?! Hah??! singhal ng binata. "Alam kong masakit kuya, dahil hindi lang naman ikaw ang nasaktan pati rin naman ako, si Mama, at si Papa, nawalan ako ng Ate sa katauhan ni Ate Levi, pero kailanma'y huwag mong sisihin ang Dios. Napakalaking kasalanan iyang isisi mo sa Dios ang lahat. Ang Dios ang may alam sa hinaharap nang tao. Hindi ka bibigyan nang pagsubok ng Dios kung hindi mo makakaya. Makakaya mo yan kuya, tingnan mo lang ang anak mo. Lucas badly needs you right now, he's too young para mawalan ng ina. Kailangan niya ngayon ang buong atensiyon at pagmamahal mo."

"Hindi ko naman hiniling na sa ganitong paraan na hindi marinig yun, kasi kung alam ko lang na ganito kahit araw-araw hihilingin ko na marinig ulit na tawagin ako nila ng Baby, kahit pa ano basta nandito lang ulit sila." "Lee," hinimas ko yung braso niya dahil nagsimula na siyang umiyak sa harap ko pero hindi ko alam yung dapat kong sabihin. "Nung tinanong mo ako kung naniniwala akong may Diyos, sabi ko hindi ko alam, kasi hindi ko alam kung siya ba yung tumupad nung hiling ko sa ganitong paraan o kung wala naman talagang Diyos, kasi kung meron, hindi niya hahayaan na masaktan ako ng ganito."

" To my dear eloisa Happy birthday to you! Accept this as a gift for you. it is also a sign of my gratitude to you for all the things you have helped me to recover from the company's losses. I think you also need to have it so you don't have a hard time getting to work every day. I hope you will like it! From me, David Ang naka saad sa sulat. Binuksan ko ang kulay pulang box at ng mabuksan ko na ito ay tumambad sa akin ang laman. Nag lalaman ito ng isang malaking susi na may naka ukit na malaking letter " H" sa itaas na bahagi.

Tinitigan ko ang huling mensahe niya kagabi na puno ng mga pa-fall na salita. Nanginginig ang aking mga daliri, pero bawat letra ay itinanim ko ng may kasamang matinding galit. Nag-type ako ng isang solong pangungusap ang mensahe na alam kong magiging huling tuldok sa kung ano mang mayroon kami. “Don't ever contact me again.”

Ang init. My God!

Inside was a short, handwritten letter. My dearest Samantha, If you are reading this, it means you have found the courage I always knew you had. This world can be unkind, but your heart will always be your true compass. Don't let anyone — not loss, not fear, not even betrayal — steal your light.

sabi niya. “Galing saan?” “Walang return address po. Pinapirma lang ako.” May maayos na packaging, walang sulat. Pagbukas ko, isang pirasong libro: Letters to the Lost Soul. Sa loob ng unang pahina, may nakaipit na card. > I read this and thought of you. — L Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Natigilan lang ako, tinitigan ‘yung titik na L — simple, pero parang pamilyar ang bigat.

God bless. For those who wants dedication, feel free to comment or message me. :)