Letter To Someone Mga Nobela at Kwento

--- Pero may isang bagay akong gustong sabihin. --- Isang bagay na hindi ko masabi sa telepono. --- At marahil... Hindi ko rin masasabi nang harapan. --- Kaya nagsimula akong magsulat. --- "Dear Drake," --- Huminto ako. --- Napangiti nang mapait. --- Hindi ko alam kung mababasa niya ito. --- Hindi ko alam kung makakarating ito sa kanya.

or not? Mabilis na inopen niya iyon para tingnan at halos mahulog siya sa kinauupuan niya ng mabasa ang kabuuan ng sulat. "What the heck is this!" To: Mavis Ariestiel Servillon Servillon Group of Companies Date: April 06, 20XX Subject: Proposal Letter Miss Servillon, I, Cyrus Dashiel Resalde, the chairman of the board of Resalde Construction firm, Inc. am writing this letter to you to present not a business but a marriage proposal. If possible I would like to personally meet you to talk about this but I know that you're angry.

boses ng isang lalaki ito mula sa likod, at napatingin na ako sa kanya. "You have a letter, Miss Carolina." Nagtagpo ang kilay ko habang pinagmamasdan ang kamay ni Manong palapit sa akin. "Letter? At this hour?" I chuckled. Manong handed it to me. "Is this some kind of a joke? Are you the Midnight Postman? Tang-ina naman oh!" malutong na mura ko at pahid sa luha. Umalis na agad siya. Lumapit si Venette sa akin at mabilis kong binuksan ang sulat.

Matagal na rin noong huling beses siyang nagmessage kay Lucas. [Mr. Lucas, Bagong Taon na dito sa Aryadelle. Nagkaroon ako ng maganda at hindi malilimutang gabi kasama ang pamilya at mga kaibigan ko. Mahal na mahal nila ako dito, at mahal na mahal ko rin sila. Mas masaya ako ngayon, at hindi na ako masyadong nag-iisip ng mga bagay na nagpapalungkot sa'kin. Mr. Lucas, kamusta ka? Ang hiling ko ay pareho tayong maging better person ngayong bagong taon!]

Wala siyang idea pero sana ay ikakatuwa nya ang nilalaman ng letter na yun. Nang sa wakas ay bumalik na si Earth, ay inabot nito ang letter sa kanya. It's in a pink envelope. Babaeng-babae. "I have to go. May pupuntahan pa pala ako" nagmamadaling sabi niya. Gusto na niyang mabasa agad ang sulat pero ayaw niya itong buksan sa harap ng kaibigan. "Okay. See you later. May practice game tayo mamaya," paalala nito bago siya makalayo.

I think it’s a letter. My heart suddenly thumped. To: Nico Sana maintindihan mo ako. Sana hindi ka magagalit sa akin. Hinihiling ko na sana huwag kang masasaktan pero alam kong imposible iyon kaya gusto kong sabihin sa ‘yo na I’m sorry.

Hinayaan niya muna akong kumalma bago niya pinabuksan sa akin ang sulat. Dear Ate Ysa, By the time you are reading this letter I am probably on my way to US. My aunt will take me there for my medication. I want to stay to take care of you but I'm sorry I can't anymore. They said we need to leave. I wrote this letter because I want to say the words I haven't said to you. I don't know if my spelling is correct or not but I'm hoping that you'll be able to understand it.

From: Unknown Number Thank you for the food. I set his name on my contact number into 'Mr. Bump Guy' To: Mr. Bump Guy It's fine, gagaling din 'to. Thank you. And also you're welcome, everytime you open your locker expect that there's a food and a letter. I thought he's not gonna reply. From: Mr. Bump Guy I will expect that there's a food and a letter in my locker then. Goodnight, Sette.

Alam kong pupunta s’ya rito sa office ko dahil sinabi n’yang magpapasa s’ya ng resignation letter. “날 떠나 지마” [TRANSLATION: DON'T LEAVE ME.] Ito lang ‘yong way ko para masabi ko sa kan’ya ang mga katagang 'to. Kung sakali man na pumasok sina Lily ay hindi nila maiintindihan ang sinulat ko. Ang sulat na 'to ay para lang kay Bellona. --

“Salamat.” Sa open grounds, ilang oras bago mag-dismissal, may mga estudyanteng nag-set up ng isang bulletin board. Malapit ito sa covered walk kung saan madalas dumaan ang lahat ng guro at staff. Sa itaas ng board, may nakalagay: “Letters We Never Got to Say: Messages for the People Who Stayed.” At sa ibaba noon, may mga sulat mula sa iba’t ibang batch: