Life Is A Short Novels & Stories

Life is short? "Para sa inyo, Va. Para sayo. Life is short. Pero para sa akin, it's too long for me already." Wika ko at malungkot na ngumiti sa kaniya. Napa-pikit ako at tumingala at hinayaan ang mga luha kong tumulo.

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.

paliwanag niya. "Halimbawa. Isa kang mortal, kapag napadaan ka sa isla na 'to ay wala kang makikitang palasyo, ang makikita mo lang ay mga puno," dugtong pa niya. Wow. As in wow. Ibig sabihin...immortal ako? Base sa explanation niya, hindi mo makikita itong palace if you're a mortal. So it means may power ako? Katulad kay Papa? Oh my god!

Pero ang totoo, ay natatakot lang tayo na sumubok sa panibagong hamon ng buhay na dapat sana ay walang takot natin na hinaharap ito. Okay, lang. Life is too short, and who knows what will happen next? We are not the owner of our life, but we can control and live life how we want it. Sa huli, nasa atin pa rin pala kung ano ang narating natin sa ngalan ng pag-ibig. "Ang sarap!"

Suhestiyon ni Skye na tinutulungan si liam. "Hey!" Sabay-sabay kaming napalingon sa sumigaw and its kelsey "sorry i'm late may urgent meeting eh, let's go i'll cover you guys!" We keep going at pilit lumalaban. Kahit sino ng matamaan basta mapatay, we need to survivr this fucking war or we'll die. "Tito Dale!" I shouted in disbelief when i saw how he falls down because of a gun shot na tumama sa dibdib niya!

Sa loob nito ay isang singsing na kumikislap sa ilalim ng ilaw ng silid. Tumingin si Yael kay Luna—diretso sa mga mata nito. “Luna…” mahinahon niyang simula. “After everything that happened… I realized something.” Maingat niyang hinawakan ang kamay ni Luna. “Life is too damn short to wait.”

Dahil mas mabuti na ang walang lamang utak kaysa walang laman ang tiyan. Pakiramdam ko, masyado ng mahirap mabuhay sa mundo... ang daming demand. Nakakalimutan na natin kung paano mabuhay. The plan is to live life... not just to breath. Napatingin ako sa pinto nang may kumatok. "Lux, may sulat para sa iyo," sabi ni Nina. Agad akong nagpunas ng luha at pinagbuksan siya ng pinto. Kinuha ko lang ang letter at saka sinara ang pinto. Ilang araw na akong iyak nang iyak dito. Hindi makatulog nang maayos. Napapanaginipan ko lahat ng ginawa niya. Naririnig ko bawat halinghing niya. Mababaliw na ako rito.